Wist je dat sommige chirurgen weigeren om ernstig zieke patiënten te opereren om hun “scores“ te beschermen en dat buschauffeurs mensen in welbepaalde landen laten staan om “de planning en timing” te respecteren? Het staat allemaal in het knappe boek “Messy” van Tim Harford. Harford ziet overigens ook het voordeel van een rommelig bureau.
De beste anekdotes zijn deze die we zelf meegemaakt hebben. Een tijd terug kwam ik bij een zaakvoerster van een organisatie met tientallen mensen. Het verbaasde me dat ze een rommelig bureau had. De vrouw: “Ik heb er al dikwijls over gediscussieerd, maar ik voel me er prettiger bij. Clean desk is niets voor mij.“
Ik legde de vriendelijke en intelligente dame uit dat ik haar helemaal begreep. Jaren geleden had ik een lang artikel geschreven voor Bizz Magazine (Roularta) over de nadelen van een clean desk. Ik voelde dat we onmiddellijk vrienden werden.
Ook auteur Tim Harford ziet dat zo. Hij schreef eerder ook al de internationale bestseller The Undercover Economist en hij schrijft wekelijks een veelgeprezen column in de Financial Times. Hij werd in 1973 geboren in Oxford. In 1998 behaalde hij zijn master in economie aan Oxford. Hij is senior columnist Financial Times en presentator More or Less op BBC Radio. Kortom, geen nitwit.
En Kondō dan?
Velen schermen met Marie Kondō. Ze is werkzaam als opruimadviseur (organizer). Ze geeft cursussen en seminars in het weggooien en ordenen van spullen, wat zij als uitgangspunt ziet voor 'innerlijke ordening'. Die boodschap is duidelijk niet voor Harford.
Rommel is immers aan een rehabilitatie toe, vindt Harford. Hij schreef er met Messy. The Power of Disorder to Transform Our Lives een vurig pleidooi voor. “De opruimobsessie leeft wereldwijd. We neigen naar ordelijkheid en bewonderen ze bijna instinctief, maar dat doet ons vergeten dat chaos, improvisatie, ambiguïteit en imperfectie hun nut hebben.”
Onderzoek
In een hoofdstuk betoogt Tim dat als we volledig op computers vertrouwen, er een ramp op ons wacht. Knack: “Er is onderzoek van Kathleen Vohs van de universiteit van Minnesota. Deze psychologe nodigde studenten uit in een opgeruimd dan wel rommelig lab. Alle deelnemers bedachten evenveel alternatieve toepassingen voor een pingpongbal, bijvoorbeeld, maar wie in een rommelig lab had gewerkt, was stukken origineler. De deelnemers die in het rommellab gewerkt hadden, kozen ook systematisch voor de vernieuwende keuzes die na het experiment aangeboden werden.“
Het belangrijkste thema van dit boek volgens Washington Independent is niet rommeligheid, maar diversiteit. “Harford betoogt dat als we proberen te netjes, geordend en georganiseerd te zijn, we kunnen eindigen met ongezonde, onveerkrachtige, eendimensionale steden, werkplekken, speeltuinen en te veel vertrouwen op algoritmes. Kortom, we lijden aan meer saaie, minder interessante levens.“ Zo is dat.
