Deze week hadden we een reeks met getuigenissen van vrouwen die zich gelukkig voelen in hun relatie, behalve in bed. We kregen hierop een nogal opvallende reactie. Van een professional, die ons vertelt waarom hij… het liefst met getrouwde vrouwen in de koffer duikt.
Hij is discreet, goed verzorgd en weet perfect wat hij doet, maar vooral: hij weet ook met wie hij het liefst afspreekt. Volgens een Vlaamse gigolo zijn het namelijk niet de vrijgezelle vrouwen die het interessantst zijn, maar net… de vrouwen die thuis een partner hebben zitten.
“Geef mij maar een vrouw die gelukkig getrouwd is,” vertelt hij. “Dat klinkt misschien raar, maar dat zijn veruit de beste afspraken.”
Volgens hem zit het verschil niet in wat er gebeurt tijdens zo’n afspraak, maar in alles errond. “Een vrouw die in een stabiele relatie zit, heeft haar leven meestal al goed georganiseerd. Ze verwacht niet dat ik haar red, of dat ik plots een rol ga spelen in haar dagelijks leven. Ze komt voor één ding: even ontsnappen, en daarna gaat ze gewoon weer verder.”
En dat maakt het voor hem een pak eenvoudiger. “Ze beginnen je niet constant te appen, ze verwachten geen aandacht buiten de momenten dat je elkaar ziet. Er is een duidelijk kader. Dat werkt gewoon.”
Wie denkt dat het altijd puur om seks draait, zit er volgens hem naast. “Vaak gaat het om aandacht, bevestiging, spanning. Veel van die vrouwen krijgen thuis nog wel liefde, maar geen verrassing meer. Geen speelsheid. Alles is voorspelbaar geworden.”
Hij merkt dat vooral vrouwen in lange relaties daar gevoelig voor zijn. “Ze willen zich nog eens begeerd voelen. Even uit die vaste rol stappen van mama, partner, werknemer… gewoon terug vrouw zijn. Dat hoor ik letterlijk.”
Opvallend: volgens hem zijn net deze vrouwen het meest rechtlijnig. “Een vrijgezelle vrouw is soms nog zoekende. Die weet niet altijd wat ze wil, of hoopt misschien op meer. Maar een vrouw die een relatie heeft, die weet perfect waarom ze er is.”
En dat maakt zijn werk… makkelijker. “Er is geen verwarring. Geen vage verwachtingen. Ze zeggen gewoon: dit is wat ik zoek, dit is wat ik nodig heb. En dat is het.”
Misschien nog het opvallendste: hij ziet zichzelf niet als een probleem of bedreiging, maar eerder als… een soort aanvulling. “Dat klinkt misschien arrogant, maar ik heb echt het gevoel dat ik soms net help om dingen in balans te houden. Ze gaan naar huis met een goed gevoel, meer zelfvertrouwen, minder frustratie.”
Of dat ook zo is voor hun partner thuis? Daar spreekt hij zich niet over uit. “Dat is hun leven. Ik stel geen vragen waar ik het antwoord niet op moet weten.”
Wat hij wél vaak ziet, is dat partners blind zijn voor kleine barstjes. “Veel mannen denken: alles loopt goed, dus er is geen probleem. Maar dat betekent niet dat alles vervuld is. En daar zit het verschil.”
Volgens hem gaat het zelden over iets dramatisch. “Het zijn kleine dingen die verdwijnen. Aandacht, spanning, initiatief. En dat begint te knagen. Niet genoeg om weg te gaan… maar wel genoeg om elders te zoeken.”
Hoe groot die groep is? Daar wil hij geen cijfers op plakken. Maar dat het vaker voorkomt dan gedacht, daar twijfelt hij niet aan. “Als mensen wisten wie er soms tegenover mij zit, zouden ze serieus schrikken.”
En zijn conclusie is even simpel als confronterend: “Mijn favoriete cliënte? Die hebben thuis gewoon een partner die denkt dat alles oké is.”
