Een jongeman, oorspronkelijk veroordeeld voor verkrachting, is in beroep vrijgesproken nadat een leugendetector zijn onschuld aantoonde. Dit benadrukt het groeiend gebruik van polygrafen in complexe zedenzaken.
In de zomer van 2021 werd een jongeman veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf voor de vermeende verkrachting van een jongedame tijdens een autorit na een festival in Brasschaat. De initiële veroordeling, gebaseerd op tegenstrijdige verklaringen, plaatste de jongeman, M., in een moeilijke positie.
Echter, in een recente wending heeft het hof van beroep in Antwerpen M. vrijgesproken na de resultaten van een polygraaf test. Advocaat-generaal Marc Verhelst, een voorstander van de leugendetector in zedenzaken, benadrukte het belang ervan als steunbewijs wanneer er weinig objectief bewijs voorhanden is.
M. onderging de leugendetector test, die zijn stressvolle maar cruciale rol speelde in zijn uiteindelijke vrijspraak. Met slechts één kritische vraag, beantwoordde hij consistent dat hij geen niet-consensuele handelingen had uitgevoerd. De uitslag van de test, die geen leugenachtige reacties toonde, werd door de rechter als overtuigend bewijs gezien.
Deze zaak toont de impact van polygrafen in het juridische systeem aan, met name in zedenzaken waar de feiten niet altijd duidelijk zijn. Desondanks blijft er scepticisme onder sommige advocaten over de betrouwbaarheid van dit instrument, een sentiment dat advocaat Verjauw niet deelt gezien de positieve uitkomst voor haar cliënt.
Tot slot, terwijl M. zijn traumatische rechtsproces achter zich kan laten, blijft de discussie over de rol van leugendetectoren binnen het Belgische gerechtelijk systeem voortduren.
