Is het casual cool, of gewoon een poging om dichter bij de werkvloer te lijken? En werkt dat eigenlijk wel? Er was een tijd dat de CEO van een bedrijf eruitzag als iemand die zijn vrouw zelden zag en zijn stropdas vaker knuffelde dan zijn kinderen. Maar tegenwoordig? Denk minder Gordon Gekko, meer Mark Zuckerberg na een yogasessie. Het maatpak heeft plaatsgemaakt voor hoodie, jeans en witte sneakers. Wat is hier aan de hand? Is het een stijlkeuze, een PR-truc, of gewoon luiheid in een duur jasje?
Van boardroom naar broodje hummus
Wie vandaag nog in maatpak opdaagt bij een startup-vergadering, loopt het risico verward te worden met de externe boekhouder. CEO’s willen one of the guys zijn. Ze lunchen in de bedrijfskantine, delen memes in Slack-kanalen en noemen hun personeel ‘de crew’. Het draait allemaal om benaderbaarheid. Je bent geen afstandelijke topdog meer, maar een visionaire teamcaptain die ook graag barefoot brainstormt aan een whiteboard.
Het resultaat? Minder stijf gedoe, meer sneakers van 400 euro.
De macht van de (witte) sneaker
Waarom specifiek sneakers? Omdat sneakers een subtiel statussymbool zijn geworden. Je denkt misschien: “Dat zijn toch gewoon gympen?” Think again. In sommige kringen is het dragen van een maagdelijk witte Common Projects of een gelimiteerde Yeezy minstens evenveel waard als een Rolex.
De boodschap is duidelijk: “Ik ben rijk genoeg om eruit te zien alsof ik niet bezig ben met rijk zijn.”
Casual leadership: oprecht of opgelegd?
De switch naar casual cool is niet zomaar een modegril. Het hoort bij een bredere trend van zogenaamd authentiek leiderschap. CEO’s posten kwetsbare selfies op LinkedIn met bijschriften als “Today I cried in a meeting. And it was beautiful.” Ze nemen loopbaanadviezen aan van twintigjarige TikTokkers en praten over ‘purpose’ met dezelfde ernst waarmee vroeger kwartaalcijfers werden besproken.
Maar vergis je niet: onder die relaxte hoodie zit nog steeds een man of vrouw met een vijfjarenplan, een agressieve groeistrategie en een personal coach die drie keer duurder is dan jouw huur.
Dicht bij de werkvloer… of gewoon dichter bij de marketingafdeling?
De grote vraag blijft: werkt het? Zien werknemers hun hoodie-CEO echt als één van hen? Volgens een recente studie voelen jonge werknemers zich wel degelijk meer verbonden met een leidinggevende die menselijk overkomt. Geen driedelig pantser, maar iemand die zichzelf durft zijn.
Tegelijk blijkt ook dat er grenzen zijn. Je mag dan wel sneakers dragen, als je op maandagochtend alsnog een burn-outmeeting organiseert met croissants en KPI’s, dan prikken mensen daar zo doorheen.
Kortom: authenticiteit werkt, maar alleen als ze écht is. Een CEO in sneakers die om 18u nog altijd mailtjes stuurt over ‘ownership’, is nog altijd gewoon een baas.
En jij?
Denk jij eraan om in je hoodie naar het volgende sollicitatiegesprek te gaan? Doe maar niet. De casual revolutie is nog steeds een top-down movement. Het verschil tussen een CEO in hoodie en een stagiair in hoodie? Die eerste heeft aandelen. Die tweede krijgt geen reiskostenvergoeding.
