Elektrische wagens zijn tegenwoordig de officiële religie van de bedrijfswereld. Elke fleetmanager predikt het evangelie van de laadpaal, elke firmawagen is plots fluisterstil en niemand durft nog hardop te zeggen dat hij heimwee heeft naar de geur van benzine.
Maar bij de gewone Belg? Daar wordt toch nog iets trager geschakeld naar een elektrische toekomst. Ongeveer even traag als een Kia Picanto op een steile helling. Deloitte, dat zo’n 28.500 wereldburgers, waaronder 1004 Belgen, ondervroeg, legt glas helder uit waarom de bedrijfswagen elektrisch is, maar Jan Modaal dat voorlopig aan zich voorbij laat sjezen.
Spoileralert: het is géén idiologisch verhaal. Het is heel wat simpeler. De Belg kijkt naar zijn portefeuille, telt zijn centen, vergelijk prijzen… en kiest daarna wat haalbaar is voor hem.
Merktrouw? Da’s zó 2015
Vroeger reed je als Belg je hele leven met dezelfde merken. Je kocht als twintiger een Golf, dan een Golf Variant omdat er kinderen kwamen, en eindigde als zestiger opnieuw in een Golf wegens nostalgie.
Maar vandaag? Alles is opengebroken. Dankzij elektrificatie en Chinese nieuwkomers is de automarkt één grote swingersclub geworden. Bijna de helft van de Belgen wisselt bij de volgende aankoop spontaan van merk alsof het gaat om een gsm-abonnement.
De Chinezen gooien er goedkope EV’s tegenaan, de traditionele merken schakelen richting elektrisch, en de consument denkt: “We zien wel wat het wordt.”
Misschien nog het meest opvallend: de Belg kiest vandaag vooral… wat betaalbaar is. En dat is zelden elektrisch. De harde realiteit: de EV is nog altijd een speeltje voor mensen met een tuin én een dikke portefeuille
Uit de studie van Deloitte blijkt iets dat iedereen al wist maar niemand luidop mocht zeggen: de elektrische wagen is momenteel vooral haalbaar voor Belgen die een garage hebben, een oprit, een laadpaal, én de financiële spieren om de hogere aankoopprijs te slikken.
Bij de lagere inkomens kiest 45% resoluut voor een klassieke verbrandingsmotor, en maar 12% voor een volledig elektrische. Hybrides bengelen ergens in het midden.
Het is pure logica: een laadpaal kost geld. Een elektrische wagen kost nog meer geld. En wie in een appartement woont met een stoeptegel als voortuin, moet ’s nachts op straat laden tussen de bakfietsen van de buren, als je al een vrij plekje vindt.
Voor hogere inkomens is dat anders. Die hebben ruimte, budget en infrastructuur. En dus ook meer EV-interesse. Niet omdat ze per se groener zijn, maar omdat het bij hen kán.
De gewone Belg vs. de elektrische toekomst: 3-0
Waarom kiest de Belg nog niet massaal elektrisch? Deloitte liet de respondenten eerlijk zijn, en eerlijk zijn kunnen we als Vlamingen als geen ander.
Wat houdt ons tegen?
Rijbereik dat varieert met Siberische of Marokkaanse temperaturen. Laadtijden die je doen afvragen of je je opnieuw moet inschrijven bij de bibliotheek. Prijzen die doen vermoeden dat EV’s gemaakt zijn van goud en een snufje plutonium.
En dan is er nog de infrastructuur. Veel Belgen willen best elektrisch rijden, maar niet als ze daarvoor hun verlengkabel uit hun derde verdieping moeten laten bengelen als een soort illegale kerstversiering.
En waarom kiest men dan wél voor elektrisch?
Omdat er uiteraard voordelen zijn die zelfs de meest koppige dieselrijder niet kan ontkennen: elektriciteit is goedkoper dan benzine. Of toch als je thuis met zonnepannelenstroom kunt laden. Aan een publieke laadpaal is stroom vaak net duurder dan benzine. EV’s hebben ook minder onderhoud nodig.
En ja, ze zijn beter voor het milieu. Enfin: dat zeggen ze toch.
De conclusie: de Belg wil soms wel elektrisch… maar zijn bankrekening niet
De bedrijfswereld gaat massaal elektrisch omdat het fiscaal logisch is. De particuliere Belg volgt later: niet omdat hij achterlijk of koppig is, maar omdat hij rekent.
Als je als particulier nog altijd 40.000 euro moet neertellen voor een kleine EV, én je hebt geen plek voor een eigen laadpaal, dan blijft de verbrandingsmotor gewoon de rationele keuze. Tot de prijzen zakken en de infrastructuur stijgt, gaat dat niet veranderen.
En die Chinese merken? Die gaan misschien de redder worden van de particuliere markt. Want zij brengen EV’s op de markt die wél betaalbaar worden. Maar dan moeten we in Europa eerst nog beslissen of we goedkoop willen rijden… of onze eigen autofabrikanten willen beschermen.
De Belg twijfelt niet. De Belg kiest gewoon wat werkt. En voorlopig is dat nog altijd een verbrandingsmotor, al dan niet met elektrische ondersteuning, met een volle tank en een gerust gemoed.
