“Jamaar, het is geen verkrachting, want ze sliep gewoon door.”
In Antwerpen is een 33-jarige man, geïdentificeerd als C.B., voor de rechtbank verschenen op verdenking van herhaaldelijke verkrachting van zijn toenmalige vriendin. De feiten, die zich in 2024 afspeelden, vonden telkens plaats terwijl het slachtoffer sliep. De dader legde zijn handelingen vast op video, zonder toestemming van de vrouw, en bewaarde de opnames zowel op zijn gsm als op een afgeschermde Facebookpagina.
Het slachtoffer had in september 2024 een punt achter de relatie gezet, nadat C.B. haar tijdens een ruzie een bloedneus had geslagen. Zij wist toen al dat hij haar zonder medeweten had gefilmd tijdens seksuele handelingen in haar slaap. Hoewel hij beloofde de opnames te verwijderen, bleken ze een maand later nog altijd in zijn bezit, met een extra back-up online.
Van privégeweld naar gerechtelijk onderzoek
Uit vrees dat de beelden ooit zouden worden verspreid, stapte de vrouw naar het CAW, dat haar adviseerde om onmiddellijk de politie in te schakelen. C.B. werd gearresteerd. Tijdens verhoren verklaarde hij dat hij de beelden had bewaard omdat hij zijn ex “een mooie vrouw” vond. Volgens hem was er geen sprake van verkrachting, omdat de vrouw niets zou hebben gemerkt. Zijn redenering: “Ze sliep gewoon door.”
Slachtoffer vraagt contactverbod en schadevergoeding
De advocate van het slachtoffer, Koen De Backer, stelde dat haar cliënte zich schaamt over de feiten, mede omdat ze door haar alcoholprobleem destijds geen besef had van wat er gebeurde. Het slachtoffer eist geen gevangenisstraf, maar wel een permanent contactverbod en een morele schadevergoeding van 7.500 euro.
Poging tot minimaliseren door dader
Tijdens de zitting werd C.B. geconfronteerd met de juridische kwalificatie van zijn daden. De rechter maakte duidelijk dat ook het plegen van seksuele handelingen zonder toestemming – zelfs als het slachtoffer slaapt – verkrachting is. Na aandringen erkende C.B. dat hij fout zat, maar bleef hij de feiten minimaliseren met de opmerking dat hij er “toen niet bij had nagedacht”.
Psychiatrische elementen in de verdediging
De verdediging – geleid door advocaat Cédric Monheim – wees op de geestelijke toestand van zijn cliënt. Al in 2014 werd ADHD bij hem vastgesteld, en tijdens het gerechtelijk onderzoek kwamen daar diagnoses van autismespectrumstoornissen bij. Volgens de raadsman leeft C.B. sinds zijn arrestatie stipt de opgelegde voorwaarden na, volgt hij therapie en respecteert hij het contactverbod. Op basis daarvan vroeg de verdediging om een autonome probatiestraf.
Slotwoord en oordeel
Voor de rechter bleef de kernvraag of de beklaagde de ernst van de feiten volledig inziet. C.B. herhaalde dat hij het niet meer zou doen, maar zijn verklaring bleef afstandelijk en zonder duidelijke erkenning van de impact op het slachtoffer. Het uiteindelijke vonnis wordt later uitgesproken.
(Foto: Shutterstock)
