Neen, van hem zal het echt niet komen. Bart De Wever, het zaagske van den Brico, sprak deze week de ondernemende lieden van Voka toe. Niet toevallig op Zaventem. De door de N-VA genationaliseerde nationale luchthaven. Van étatisme gesproken. De Wever is een state-lover.
Niet de afbreker van de veel te dikke overheid in ons land. Nog deze week stond hij in Nederland te grienen dat de onafhankelijkheid van de Nederlanden het ergste is dat ons ooit is overkomen. Alsof de tweede Wereldoorlog hem ontgaan is. Het zaagske krijgt stijve zaagtanden van al wat een nationale staat is. Of het nu de Oranje Nederlanden is of Vlaanderen, of België. Waar in Argentinië president Milei een kettingzaag heeft bovengehaald – met succes – wil het zaagske van den Brico… zijn zaagske van den Brico terug in zijn binnenzak steken.
In een bij wijlen ontnuchterend en bij wijlen ondraaglijk licht interview etaleerde het zaagske vooral zijn onkunde om van zijn verkiezingsbeloftes iets te bakken. We kregen verwijzingen naar Europa, naar Duitsland waar het moest gebeuren, naar de ons omringende landen die uit hun pijp moeten komen. En daarvan zou België dan profiteren. Als ze het daar in het buitenland zouden doen. “Ik moet toegeven, ik heb dat zelf wat onderschat, onze geografische ligging.” Ziedaar de succesformule van De Wever om ons land aan de top van de wereld te brengen. Onze geografische ligging. Dat we daar niet eerder aan gedacht hebben.
Natuurlijk is het nu de eerste keer in de geschiedenis dat we centraal op de wereldbol gelegen zijn. Nooit was dat eerder zo. Want het zaagske wist als geschiedkundige wat er allemaal misgelopen is in het verleden:
- Onze industrie staat zwaar onder druk. Er wordt nog nauwelijks geïnvesteerd. Er zijn existentiële noodkreten.
- We hebben nagelaten te doen wat we moesten doen op het moment waarop we het nog gemakkelijk konden doen.
- We hebben veel te laat van ons land een normaal land gemaakt.
Al 21 jaar zit het zaagske van den Brico met zijn partij N-VA in de Vlaamse regering, maar nu plotseling gaat het lukken want hij heeft “onze geografische ligging onderschat”. Tja, aardrijkskunde is wat anders dan geschiedenis zeker.
Enfin, het gaat misschien niet lukken, zegt hij zelf. Want het zaagske heeft een tour gemaakt door Europa en hij heeft iets vastgesteld. In de commissie van de EU, “er is daar iets bezig”. Voilà se. Er is iets bezig. Nu kunnen we allemaal naar huis gaan. Wat er precies bezig is, dat vernemen we niet. “Iets” alvast. En in het Noorden zijn ze mee. In het Zuiden van Europa een beetje. Dus is het nog lang niet zeker of Europa van de “gouden opportuniteit die voor het grijpen ligt” gebruik zal maken.
De Wever zou geen zaagske van den Brico zijn als hij niet direct ook een rampscenario te figuurzagen had. “Europa zal vooruitgaan of als een bel uit elkaar spatten”. Hoopgevend en ondernemend is de Belgische premier vooral niet. Dat is eigen aan de meeste zaagskes. Om niet uit elkaar te spatten, moet Europa op zoek naar echte leiders die ge niet “daddy” moet noemen. Op zoek, want die zijn er duidelijk nog niet. Waarmee De Wever meteen zijn eigen bescheiden zelve is: ook met hem hebben ze nog geen echte leider gevonden in Europa. Zoveel is duidelijk.
De Trends-moderator van het interview probeerde het dan toch eens over het Belgenland te hebben. Hoe zit dat dan met de deregulering? Met frisse tegenzin verklaarde de Vlaamse premier-Bestie, aldaar ook aanwezig, dat hij wel 100 regeltjes had samen gezocht waaraan “gewerkt” werd. Hij voorspelde dat er om de zes maanden nog zo’n regeltjes zouden worden gezocht. Onder andere over tuinhuizen en autokeuring en zo dus. Maar het was al te voorspellen dat hoe meer regeltjes ze zouden vinden, hoe moeilijker het zou worden. Zou Bestie beseffen dat er in dit land duizenden bladzijden regeltjes per jaar over de mensen worden uitgebraakt? En hij vond er honderd. Neen, van de N-VA zal er geen deregulering komen. Geen kettingzaag, en zelfs geen figuurzaagske van den Brico. De 2 N-VA premiers zijn 19de-eeuwse romantische state-lovers. Die zagen de staat niet in stukken tot zijn kerntaken.
Wat zich toen op de genationaliseerde luchthaven afspeelde was één van de meest hallucinante clashen ooit vertoond in politieke programma’s. Erger dan een horrorfilm voor 9-jarigen. Het zaagske sprong in de nek van zijn Vlaamse Bestie en begon te zagen over de beroepsprocedures tegen omgevingsvergunningen. In 70 % van die beroepsprocedures krijgt de klager gelijk. Schandelijk, zo vond het zaagske! Dat die mensen dus eigenlijk terecht de staat aanklagen, gaat er bij deze state-lover duidelijk niet in. Neen, dat aantal procedures moet naar beneden, ook al hebben de mensen gelijk. Schrik moeten ze krijgen om te procederen. Wie verliest moet alle schade door het tijdverlies betalen. “Punitive damage”, noemt het zaagske dat. Dat het probleem vooral zit bij de lamentabele overheid die foute beslissingen maakt, en de veel te lange procedures van diezelfde lamlendige overheid, dat gaat er bij het zaagske niet in. Natuurlijk niet, want hij is burgemeester van Antwerpen en dus Louis XIV. Onfeilbaar. Dus, Bestie moest uit zijn pijp komen.
Toppunt is dat anderhalf jaar na de verkiezingen twee premiers uit dezelfde partij er blijkbaar niet zijn in geslaagd om een probleem waar ze het allebei over eens zijn aan te pakken. “Maar”, zo riposteerde Bestie met het zaagske van den Brico in zijn nek, “… ik kan daar niets aan doen. Want het staat in de grondwet dat we die procedures niet naar beden mogen halen.” Conclusie: er gaat niets gebeuren, want niemand kan iets doen aan die lamlendige procedures. De bouwmensen gaan gewoon verder de ogen uit hun kop gepest worden.
Maar het zaagske had nog niet gedaan. Er kwam nog een sneer naar Bestie. “We subsidiëren VZW’s die tegen onszelf procederen.” Daar had Bestie iets op gevonden. De Vlaamse overheid heeft namelijk bepaald dat die subsidies niet meer mogen gebruikt worden om tegen de Vlaamse overheid te procederen. Het zaagske stak zijn zaagske in zijn binnenzak bij zoveel wijsheid. Geen één van die twee wijsneuzen, inbegrepen de moderator, die de vraag stelde hoe die subsidies dan zo afgezonderd gaan worden van de bankrekening bij die VZW’s? Een bankrekening voor de subsidies en een bankrekening voor de processen? En dan mag er geen geld van de ene naar de andere bankrekening gaan? Geen inspiratie om dat op te merken. De Federale VZW’s mogen wel nog procederen tegen de Vlaamse projecten. “Die geven we daarvoor nog geld bij”, maakte Bestie een grapje. Alsof dat grappig was. The unbeareble lightness of being.
Gaat er dan eigenlijk in ons land nog iets gebeuren? O ja, de pensioenhervorming. Maar dat is iets voor de toekomst. Het zaagske heeft die pensioenen veiliggesteld voor “zij die na ons komen”. Goed wetende als historicus dat er na hem nog een aantal premiers gaan komen die dat gewoon kunnen terugdraaien. De hervorming van de arbeidsmarkt? “We komen onder de mensen. De anderen landen vinden dat gewoon. Hier maken ze daar drama’s van.” We zijn er nog bijlange niet.
Er werd ook een zaagske gespannen over de eigen regering. “Gaza is ook belangrijk, maar ik denk dat er prioriteiten zijn waar onze bevolking ons voor verkozen heeft en die wij moeten bewerkstellingen in ons eigen land. Ik had zo veel liever meer vergaderingen gehad daarover in de regering.” Bijna anderhalf jaar na de verkiezingen moet er dus nog altijd vergaderd (!!!) worden over de realisatie van de kiesbeloftes. Gemakkelijk zal het niet worden. “Dat zullen harde onderhandelingen zijn. Iedereen is buiten adem van het regeerakkoord.” En nog: “Op korte termijn zitten we in het saldo nog met een groot probleem”. Ja, inderdaad. Maar veel gaat er niet van komen. “Ik ben 12 jaar burgemeester geweest in Antwerpen en daar hebben we het overheidsbeslag serieus afgebouwd. Maar hoe hoger het niveau, hoe moeilijker het wordt.”
Hij kan het niet. En hij wil het niet. De Wever wil de veel te vette staat niet staatsverminderen. Van hem zal het niet komen. De Wever is de kracht van de stilstand. De state-lover die een dikke staat heeft geërfd en daar eigenlijk best content mee is. Pappen en nathouden. Zelfs geen beetje kettingzagen met een zaagske van den Brico.
Bestie Diependaele vatte het non-beleid van de beide premies krachtig samen: “We wachten op nog meer daadkracht vanuit de Europese Unie”.
The unbearable lightness of being a ‘zaagske van den Brico’.
