In de nacht van 25 op 26 oktober 1981 pleegden Bob Beijer en Dany Bouhouche een moordaanslag op Herman Vernaillen, een majoor van de rijkswacht die bezig was met een onderzoek naar de zaak-François, een drugsmokkel waarbij ook rijkswachters betrokken waren.
Vernaillen en zijn echtgenote werden geraakt door kogels, maar overleefden de aanslag. Uit een onderzoek van het chassisnummer bleek dat de auto waarvan de daders gebruik hadden gemaakt, een opvallende Mazda 626, eigendom was van Faez Al Ajjaz.
Vernaillen in Humo onlangs: “De mysterieuze spion Faez Al Ajjaz, een kennis van Bouhouche, wiens auto voor onze aanslag is gebruikt, is ook terug te vinden in het Bendedossier.“
Air Zaïre
Al Ajjaz had zijn auto achtergelaten in de Brusselse garage van André Dehaut, die garageboxen verhuurde aan Bouhouche en Beijer én aan leden van de Bende van Nijvel. Dehaut had vervolgens de auto uitgeleend aan een Congolese cliënt (Futula Bonza), die hem dubbelparkeerde voor het kantoor van Air Zaïre aan de Louizalaan, met draaiende motor en de sleutels in het contact.
Daar werd de Mazda op 16 september 1981 gestolen. Dezelfde dag, maar nog vooraleer de feiten waren gepleegd, had Al Ajjaz aangifte gedaan van de diefstal.
Later wordt onterecht gedacht dat de dief Christiaan Bonkoffsky is. Getuige Raphaël D. schatte de autodief 1,75 meter groot. Foto 19 toont de veelbesproken 'reus' van de Bende. Die mat zeker 1,90 meter.
Bob Beijer legde auteur Guy Bouten uit hoe destijds een vals spoor werd gelegd met de gestolen Mazda van Faez Al Ajjah. De diefstal van de auto en het daarmee plegen van de aanslag op Vernaillen, had tot doel meer controle over Al Ajjaz te krijgen. De vraag is of Beijer hiermee de waarheid vertelt.
Sirocco
Faez Al Ajjaz werd in 1922 geboren in Damascus. Zijn bijnaam luidde 'Sirocco', naar de hete, droge woestijnwind die de nomaden schele hoofdpijn en slapeloosheid bezorgt. Hij was overal aanwezig waar er geld te verdienen viel en kluste voor het Saoedische vorstenhuis, de Syrische president Assad, de CIA en de Mossad.
In 1967, kort voor de Zesdaagse Oorlog tussen Israël en zijn Arabische buurlanden, gaf koning Boudewijn de Grote Moskee cadeau aan de Saudische koning Faisal.
Georges Timmerman: “Om die renovatiewerken in goede banen te leiden, stuurde het Saudische regime in 1970 een topman van haar geheime dienst naar Brussel: Faez Al Ajjaz. Onder de cover van journalist verbleef dit personage gedurende (bijna) dertig jaar ongehinderd in onze hoofdstad, ondanks zijn betrokkenheid bij een lange reeks duistere en zelfs ronduit illegale activiteiten: wapensmokkel, aanslagen op politiemannen, spionage, het financieren van een neonazistische groep en het dwarsbomen van gerechtelijke onderzoeken. Al Ajjaz liet een breed spoor van verwarring, ontwrichting en vernieling achter zich, en de gevolgen van zijn vuile ‘erfenis’ zijn tot op de dag van vandaag voelbaar.”
Na verloop van tijd knoopte hij relaties aan in de hoogste kringen, onder meer met prins Albert (de latere koning Albert II), politicus Paul Vanden Boeynants en diens rechterhand baron Benoît de Bonvoisin.
Toen speurders een foto van Faez en Albert vonden, wisten ze onmiddellijk hoe laat het was. Marcel Barbier vertelde, toen hij in het huis van Faez was, waar hij soms de telefoon opnam, prins Albert tegenkwam, die snel door een andere deur vertrok toen hij hem zag. Barbier vertelde dat Faez zelfs Vanden Boeynants soms liet wachten aan de telefoon, of deed terugbellen als het hem op dat moment niet goed uitkwam.
Tijdens verklaringen van Faez Al Ajjaz bij de gerechtelijke politie werd “het hoger belang van de relaties tussen Saoedi-Arabië, België en bevriende naties gereveleerd“. Opmerkelijk: die verklaringen werden niet in het Bendedossier gevoegd.
Wapenhandel
Volgens journalist Jan Portein waren er midden de jaren zeventig diverse vergaderingen in het Zeeuws-Vlaamse Eede, dicht bij de Belgische grens, met Carl Armfelt, Al Ajjaz, een Nederlandse ex-minister van Defensie en een bonte verzameling van Britse, Duitse, Zweedse en Israëlische vertegenwoordigers van de schaduwwereld. Wapenhandel was volgens Portein het belangrijkste gespreksonderwerp op die bijeenkomsten.
In september '79 zou er in de Belliardstraat 39 (zetel van PDG en van de Cepic) een huiszoeking ondernomen zijn i.v.m. een wapenhandel voor de falangisten via Eurosystem Libanon waarbij de Bonvoisin en Bougerol volgens Walter de Bock zouden betrokken geweest zijn. In '76 ondernam Geschier een reis naar Libanon waar hij contact had met Danny Chamoun. Volgens Jean Gol was Faez Al Ajjaz in '75 betrokken in een wapenhandel met Libanon ter waarde van 1 miljard fr. Einde '75 signaleert Le Canard Enchaîné wapenhandel van België naar Libanese falangisten via Marseille, met Samir Souky. De transactie verliep via een zakenrelatie in Beiroet van de beruchte wapenhandelaar Adnan Khashoggi.
De Staatsveiligheid (VSSE) stelde in de tweede helft van de jaren 80 (‘87 en ’89) meerdere rapporten op over Faez Al Ajjaz. Bij de VSSE (B.5/C) heeft de merkwaardige man de codenaam ‘Sirocco’. In het dossier Eurosystem Hospitalier (ESH) werd zeker smeergeld betaald. Volgens de VSSE is een deel van dat smeergeld naar de financiering van extreem-rechts gegaan.
Latinus
In 1982 ging één van zijn Belgische loopjongens (Paul Latinus) een cheque van 1 miljoen dollar ophalen in Parijs, uitgeschreven door de Libanese wapenhandelaar Walid Koreitem op naam van Al Ajjaz.
Timmerman: “Koreitem behoorde tot het selecte kringetje van Saudische agenten uit de entourage van Khashoggi, net zoals Akram Ojjeh, Samir Traboulsi en andere klanten van het luxe-callgirlnet van Madame Tuna, de hoerenmadam die opdook in de Eurosystem-zaak, het smeergeldschandaal rond de bouw van militaire hospitalen in Saudi-Arabië.”
Latinus kreeg een cheque van een miljoen dollar in Parijs van Wali Korreiten voor Faez via een Zwitserse bank. Latinus werkte naar eigen zeggen op dossiers over de PLO en Congo voor Faez. Hij werd hiervoor betaald.
Latinus werd vermoord in 1984. Officieel was het zelfdoding.
