De prijzen aan de pomp kruipen opnieuw richting het absurde, maar in de Wetstraat blijft het opvallend rustig. Terwijl andere Europese landen ingrijpen om hun burgers wat ademruimte te geven, lijkt de regering-De Wever vooral… toe te kijken. En dat begint ook politiek te wringen.
Met benzine richting 1,9 euro per liter en diesel die flirt met 2,1 euro wordt tanken stilaan een luxeproduct. Voor wie dagelijks de baan op moet — van pendelaars tot transporteurs — begint het serieus door te wegen. En net daar knelt het schoentje: volgens critici doet de regering voorlopig… niets.
Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken windt er geen doekjes om. Hij wijst erop dat verschillende Europese landen intussen al ingrepen hebben gedaan om de prijsstijgingen te temperen. Van tijdelijke accijnsverlagingen tot prijsplafonds: elders wordt er wel degelijk geprobeerd om de impact te beperken.
Hier blijft het voorlopig bij kijken.
De staat tankt vrolijk mee
Wat de discussie extra gevoelig maakt, is het feit dat een aanzienlijk deel van de brandstofprijs uit taksen en accijnzen bestaat. Met andere woorden: hoe hoger de prijs, hoe meer er ook richting staatskas vloeit.
En dat wringt. Zeker op een moment waarop de koopkracht onder druk staat en bedrijven, denk aan de transportsector, elke cent beginnen te voelen.
De kritiek is dan ook duidelijk: als de overheid mee profiteert van de stijgende prijzen, waarom wordt er dan niet ingegrepen om diezelfde druk te verlichten?
Andere landen doen het wel
Volgens Van Grieken is het contrast met de rest van Europa opvallend. Landen zoals Frankrijk, Duitsland en Italië namen al maatregelen om de stijgende brandstofprijzen enigszins te dempen. Geen wondermiddelen, maar wel signalen dat er minstens geprobeerd wordt om de pijn te verzachten.
In België blijft het voorlopig stil. Of zoals Van Grieken het zelf scherp formuleert: “Ze kijken ernaar als konijnen naar een lichtbak.”
Politieke druk neemt toe
De oppositie vraagt intussen concrete ingrepen: geplande accijnsverhogingen schrappen, tijdelijke maatregelen invoeren en de druk op gezinnen en bedrijven verlagen.
De vraag is alleen of de regering bereid is om die stap te zetten. Want één ding is duidelijk: zolang de prijzen blijven stijgen en de maatregelen uitblijven, zal de kritiek alleen maar luider worden. En dan wordt het moeilijk om nog te doen alsof er niets aan de hand is.
