Hoe een supermarktketen verliezen lijdt terwijl onze winkelkar recordprijzen haalt.
De signalen zijn intussen te talrijk om nog te negeren: de Franse supermarktgroep Carrefour schuift België almaar verder naar de rand van zijn strategie. De top kondigde aan dat enkel Frankrijk, Spanje en Brazilië prioritaire markten zijn. België komt niet voor in het rijtje — een pijnlijke stilte die doorgaans maar één richting uitgaat: exit.
Een zwaargewicht dat zijn koffers lijkt te pakken
Volgens verschillende financiële bronnen ligt een verkoop van de Belgische activiteiten op tafel. Dat scenario is niet langer hypothetisch: wie geen kernmarkt meer is, wordt door Carrefour vroeg of laat afgebouwd of verkocht. En dat geldt zelfs voor een speler die hier nog altijd een indrukwekkend netwerk uitbaat: zo’n 40 hypermarkten, bijna 450 Markets en 300 Express-winkels. Goed voor 10.000 werknemers.
Hoe kan een supermarkt verlies maken in tijden van dure kassa’s?
Het meest prangende vraagstuk is dit: hoe kan een keten verlies lijden in een periode waarin de klant méér betaalt dan ooit? Waar de winkelkar jaar na jaar duurder wordt, zou je een buffet van winstverwachtingen verwachten. Toch leidt precies het omgekeerde tot een mogelijke exit.
De verklaring ligt niet bij de consument, maar bij de keten zelf. Terwijl de inflatie de productprijzen opdreef, bleef de omzet van Carrefour België rond de vier miljard euro hangen. Dat betekent simpelweg dat de klanten niet méér kochten: ze kochten hetzelfde of minder, maar wel duurder. De volumeverkoop daalde — en dat is de doodsteek voor een supermarktmodel dat draait op massa.
Wanneer marges onder druk staan, promoties strategisch worden ingezet en concurrenten agressiever worden, volgt een vicieuze cirkel: hogere kosten, dalende volumes, kleinere marges, minder investeringen, meer klantenverlies. Het is een stille uitputting waar de consument weinig van merkt, maar de jaarrekening des te meer.
Een markt die Carrefour voorbijgestoken heeft
De Belgische retailsector kent een verschuiving die Carrefour bijzonder hard treft. Colruyt heeft zijn prijsimago nooit verloren. Delhaize ruilde zijn personeelsmodel in voor franchising en verlaagde zo zijn kosten. Lidl en Aldi hielden de druk op de ketel met huismerken en strakke logistiek.
Carrefour zweefde ergens tussen die lijnen: te duur om de prijsbreker te zijn, te goedkoop om de kwaliteitsretailer te blijven, te log om zich snel aan te passen. En dat in een sector waar promotiecampagnes intussen de functie van levensnoodzakelijke zuurstof hebben aangenomen.
Dat betekent opeenvolgende jaren van verlies, ondanks een lichte verbetering. In 2024 stond er nog steeds bijna drie miljoen euro in het rood. Voor een internationale groep die zich opnieuw wil concentreren, is dat genoeg om een land van de strategische kaart te vegen.
Wordt de Belgische consument de dupe?
Bij een vertrek of verkoop blijft de vraag wat er met het netwerk gebeurt. In een land waar de concurrentie al beperkt is en de prijzen hoog, doet dat iets met de marktbalans. Minder spelers betekent zelden goed nieuws voor de consument. Carrefour is weliswaar geen prijsbreker, maar zijn promoties en volumedeals waren een buffer tegen nóg hogere prijsdruk.
De vraag dringt zich op of Carrefour België wordt afgebouwd omdat het model versleten is, of omdat de sector structureel veranderd is. In beide scenario’s is het dezelfde klant die uiteindelijk betaalt. De winkelkar is al duurder dan ooit — maar de keuze in diezelfde winkelkar wordt mogelijk binnenkort nóg kleiner.
Wat wil Carrefour écht?
Het scenario is duidelijk: België hoort niet meer bij de markten waarin de groep wil investeren. Dat betekent afbouw, verkoop of een stille, langdurige exit. Het doet vermoeden dat Carrefour al langer heeft berekend dat deze markt zijn schaalvoordeel niet meer oplevert.
De strategische vraag is dan ook simpel en ongemakkelijk: als zelfs een multinational zijn brood niet meer verdient in een land waar consumenten recordbedragen uitgeven aan boodschappen, wat zegt dat dan over het model van de supermarkt zelf?
De rekening is niet alleen van Carrefour. Ze ligt uiteindelijk ook bij de klant aan de kassa. De klant die vandaag betaalt alsof supermarkten gouden tijden beleven, terwijl de realiteit achter de schermen precies het omgekeerde is.
(Foto: Shutterstock)
