Gent is hip, bruisend en volgens de toeristische brochures een paradijs voor wie houdt van cultuur, craftbiertjes en bakfietsen. Maar wie er vandaag een huis of appartement wil huren, krijgt een koude douche: eindeloze wachtlijsten, onbetaalbare prijzen en een overheid die met grootse plannen zwaait, maar vooral communistische wachtrijpraktijken in stand houdt. Maar het kan anders. Veel anders. Met een snufje Dubai, en een beleid dat eindelijk durft te kiezen voor comfort, logica en… airco. Want het wordt tijd om het woningprobleem aan te pakken met een grootstedelijk plan in plaats van lapmiddelen en morele vingertjes.
Wie in Gent een huis of appartement wil huren moet in de rij staan. In de goede communistische traditie. Dat is overigens in toenemende mate ook in andere steden de gangbare praktijk. Zelfs in de rand van onze steden. En er zijn nog communistische gelijkenissen. De Vlaamse regering – en onder andere de stad Gent – “zetten volop in” op sociale woningen. Dat “volop inzetten” is relatief. Op de lijst van de sociale woningen staan in Gent alleen al 13.000 mensen die jarenlang op een woning moeten wachten. In heel Vlaanderen zijn dat er 200.000. Tegen 2030 wil Gent 17.500 sociale woningen hebben. Dat is maar liefst 14,5 % van het totale woningenbestand in de stad. Maar slechts een stijging van 3.250 woningen in vergelijking met eind 2024. 10.000 mensen, en meer, gaan voor 2030 geen sociale woning vinden in de stad. De communistische planeconomie is de foute, falende keuze die de problemen van de mensen niet oplost. Het beleid moet ervoor zorgen dat de private huizenmarkt kan floreren. Sociale woningen bouwen is toegeven dat het beleid heeft gefaald.
Terwijl de huurders in de rij staan om een woning te huren, is de hoogste Belgische wolkenkrabber een overheidsgebouw van de belastingen. De financiëntoren in Brussel. Half zo groot als de gemiddelde wolkenkrabber met appartementen in New York of Dubai. In Vlaanderen is het hoogste torengebouw de KBC-toren in Gent met maar 27 verdiepingen. De gemiddelde wolkenkrabber waar in kan gewoond worden is 70 verdiepingen hoog in New York en Dubai. Uit de verkoop van appartementen in Gent blijkt dat de hoogste verdiepingen het meest aantrekkelijk zijn en voor de hoogste prijzen worden verkocht. Je kan niet zeggen dat hoger bouwen geen kandidaten gaat opleveren. Integendeel. De prijzen van de degelijke hoogbouwappartementen swingen de pan uit en gaan vlot van de hand. Dat we geen hogere gebouwen zetten in Vlaanderen en bij uitbreiding in België, is gewoon oerdom.
Mijn voorstel: Laat de private markt in Gent de komende 5 jaar 50 wolkenkrabbers stijl Dubai bouwen. 50 wolkenkrabbers van 70 verdiepingen. Laat ze bouwen op overheidsgronden aan de ringvaart, het Zuidpark en het Citadelpark bijvoorbeeld. Breek de viaduct van de E17 vanaf Destelbegen tot in Zwijnaarde volledig af en laat het verkeer over een verbrede R4 rond Gent rijden. In de plaats daarvan komt er groen en daartussen een behoorlijk aantal wolkenkrabbers. Dat kan de stad en de overheid om en bij 2,8 miljard euro opleveren. Door de verkoop van de gronden. Spendeer daarvan 0,5 miljard om in een paar wijken - zoals het Rabot - de huizen op te kopen en de eigenaars een goede prijs te betalen. Zet ook daar aantrekkelijke hoge hoogbouw met groen ertussen. Geen woonkazernes, maar appartementen met hoogwaardige ruimten. Voldoende hoge plafonds, goed geluids- en thermisch geïsoleerd, mooie terrassen en lichtrijke raampartijen.
Zo creëer je op korte termijn een private bouwmarkt die de wachtrijen op de huurmarkt oplost. Je pompt een pak geld in de aankoop van slechte, oude woningen zodat de eigenaars zich een mooi, beter geïsoleerd appartement kunnen aanschaffen. Een appartement met veel meer comfort. Een politiek die dat doet kost NUL euro aan de overheid. Integendeel. De overheid en de Stad Gent krijgen in één keer voldoende geld binnen om de hele stadsschuld terug te betalen. Een stuk van dat geld kan gaan naar de afbraak van de E17 en de verbreding van de R4. We creëren een stad met minder vervuilend verkeer, minder lawaaihinder en veel meer wooncomfort.
Stap 2: verzeker verhuurders ervan dat hun investering niet wordt afgebroken. Maak een app waar vandaalhuurders die hun huurhuis hebben afgebroken, vermeld worden. Toegankelijk met het rijksregisternummer en hun naam. Wie een kandidaat-huurder heeft vraagt zijn rijksregisternummer en naam, en kan meteen nakijken welk vlees hij in de kuip heeft. Zodra de huurder de schade betaalt, verdwijnt hij van de lijst. Makkelijk zat. Kost de overheid 5.000 euro om zo’n app te maken. Maar het verzekert dat eigenaars weer durven te investeren.
Stap 3: Schaf de achterlijke innovatieplicht af. Als de premies worden afgeschaft of verminderd, moet ook de verplichting om te verbouwen worden afgeschaft. Anders hebben we een overheid die de mensen bedriegt. Hen eerst de innovatieplicht door het strot duwt, met de premies als glijmiddel. En dan de premies afschaft. Zo komen mensen in financiële moeilijkheden.
Stap 4: Versoepel voor iedereen de bouwregels. Neem de beoordeling van de bouwvergunningen af van de ambtenaren en laat de politiek terug beslissen wat er mag gebouwd worden in de steden. Niet om de vriendjes te bedienen, maar om de beperkende regeltjes te doorbreken en mooie moderne steden te maken waar het aangenaam is om in te wonen.
Stap 5: Promoot airco’s en stop de politiek van de klimaatillusie. “Als het klimaat 1,5° warmer wordt dan krijgen we massale warmtedoden”. Volgens onze regeringen toch. Omwille van die massale sterfte die al onze overheden beweren te verwachten, heeft het Brussels hof van beroep al die regeringen verplicht om de nodige maatregelen te nemen die de stijging van de temperatuur beneden 1,5° kan houden. Want doden veroorzaken door een laks beleid, dat schendt het recht op leven. In andere continenten trekt men zich daar geen bal van aan. Daar installeren de mensen airco’s om niet dood te gaan van de warmte. Er zijn in Azië, in de V.S., en zelfs in de Arabische landen, veel minder warmtedoden dan in Europa omdat ze daar airco’s hebben. De oplossing voor de schending van het recht op leven is ervoor zorgen dat zoveel mogelijk kwetsbare mensen in geklimatiseerde ruimten leven. Nog meer comfort dus.
Als al onze steden zo’n politiek voeren dan is er binnen de kortste keren zo’n groot aanbod aan woningen dat de prijzen zullen zakken en we weer betaalbare woningen krijgen. Zonder renovatieplicht. Zonder wachtrijen. Dat gaat een zware boost geven aan onze economie waardoor nog meer mensen nog betere woningen kunnen kopen. Goed geïsoleerde woningen met veel meer comfort.
In de plaats van te keuterboeren over de renovatiespremies, hebben we nood aan een krachtdadige overheid die de problemen van vandaag oplost op een hedendaagse manier.
