De inkt van ons artikel over Solovyov die z’n kar keert was nog niet droog of daar is al de volgende interne kritiek op het beleid van Poetin. De Estse professor en politicus Andres Inn had een paar dagen geleden geschreven dat er een coup wordt voorbereid in Rusland.
Vanuit de oligarchen en de top van de economie. Inn is doorgaans zeer goed geïnformeerd als het over Rusland gaat. Hij schrijft dat de Russische elite het niet ziet goed komen in Rusland als Poetin verder oorlog voert met Oekraïne. Ze staan op het punt waar voor hun geld te kiezen. Want als het zo doorgaat, verliezen ze pakken geld en gaan hun bedrijven failliet. Voor Poetin dreigt een smadelijke aftocht. Dat is wat Andres Inn had geschreven in de gazetten van Estland. En zie. Wat wij en Inn schreven de voorbije uren en dagen over het veranderde Russisch sentiment wordt bevestigd op het Russisch Internationaal Eonomisch Forum.
Jaarlijks houden de Russen een Economisch Forum in Moskou. Een kleinere broer van het Forum in Sint-Petersburg. Sinds 2013 worden op dat forum de strategische besluitvorming en het economisch beleid onder de loep genomen. Het forum in Moskou is een tegenhanger van onder andere het meer Westers gericht Word Economic Forum in Davos. Want de Russen zijn even globalistisch als de Zwitserse globalisten. Alleen richten ze zich bij hun fora op een ander segment van het globalisme. De schurkenstaten, de moslimwereld en een deel van Azië en Afrika. Het forum in Moskou is een forum dat vooral bevolkt wordt door economische experten die hun licht laten schijnen op actuele problemen. Van oudsher is het MEF een plaats waar de Russische economische elite met wat meer vrijheid over de dingen kan spreken. Maar dit jaar loopt het wel bijzonder uit de hand.
Openlijk werd er door meerdere sprekers gezegd dat bij een onveranderd beleid er een coup dreigt. Als Inn dat al had geschreven in een Estse krant. De vooraanstaande Russische economisch journalist Dmitry Borisenko werd gevraagd hoe hij deze nieuwe openheid inschat. Borisenko zegt dat de Russische elite niets meer te verliezen heeft. Of ze nu spreken of niet, ze krijgen toch klappen. Hij heeft het over een “sociaal contract” tussen de politiek en het bedrijfsleven waarbij de ene zich niet moeit met de andere. Maar de politiek heeft zich meer en meer ingelaten met dat bedrijfsleven en is het dan domineren. Nu moet het bedrijfsleven om te overleven, aan politiek doen want het is precies de politiek die de ondernemingen kapot maakt. Niet voor niets was de titel van het forum: “De afkoeling van de ontwikkeling.” Onderwerpen waren de strenge monetaire politiek van de Russische centrale bank, de stijgende belastingen, het gebrek aan investeringen, de afnemende vraag, de apathie in de industrie en de landbouw, en het risico van een recessie en een dubbel digit daling van de economie. Waar Westerse Poetinlovers nog steeds uitpakken met de onoverwinnelijke deugden van de Russische economie, weerklonk op het forum een desastreuze realiteit.
Onder ander professor Robert Nigmatulin wees erop dat het huidige Rusland slechter af is dan tijdens het communisme. De lonen zijn in de armste regio’s van Rusland nog steeds de laagste in gans Europa. Maar de grote erfenissen van de Sovjets onder andere op vlak van ruimtevaart, zijn allemaal verkwanseld. “We zitten in de problemen. We hebben alles verloren en zijn nog steeds de armsten. Toen waren we armer maar we bouwden aan de toekomst.” Industrieel Vladimir Boglaev had het over de problemen in de industrie en in de landbouw waar de boeren onder geld zitten en kampen met een dalende productie. Oksana Dmitrieva, lid van de commissie voor begroting en belastingen van de Doema, voorspelde dat de huidige aanpak de doelen van Poetin voor de groei van de economie onhaalbaar maakte.
De verkiezingen over 6 maanden zouden misschien wel kunnen verhelpen aan de sombere economische vooruitzichten in Rusland, probeerde een interviewer de onbestaande Russische democratie ter sprake te brengen. Borisenko trapte er niet in. In wat hij zelf “voorzichtige” woorden noemde zei hij dat er bij een gelijk beleid kans bestaat op “instabiliteit” van de Russische samenleving. Zelf wou hij het woord “coup” niet herhalen, maar uit wat hij zei was wel duidelijk op te maken dat hij eerder een staatsgreep verwachtte dan dat de verkiezingen iets zouden bijbrengen. De Russen geloven zo weinig in verkiezingen dat een staatsgreep meer tot de mogelijkheden behoort dan verandering door een democratisch proces. Dat is het ultieme gevolg van de afbraak van de democratie. De veranderingen gebeuren gewelddadig en de eerste slachtoffers van dat geweld zijn de vroegere dictatoriale instellingen. Rusland dreigt opnieuw in de richting van een revolutie te evolueren. Dat zal dan moeten voor de verkiezingen over 6 maanden want een coup plegen als het volk zich pas heeft uitgesproken - uiteraard massaal voor de dictator - is wat moeilijk.
