“We kunnen bezwaarlijk nog van een “goede” vrijdag spreken. Hooguit van een gemiste kans.”
Goede Vrijdag - niet te verwarren met black friday - is traditioneel het moment waarop christenen wereldwijd stilstaan bij het lijden en sterven van Jezus Christus. Anno 2025 blijft er nog amper iets van zijn oorspronkelijke zwaarte of spirituele betekenis over. In naam nog steeds “goed”, maar in de praktijk?
Van kruis naar consumptie
Ooit stond Goede Vrijdag in het teken van soberheid, bezinning en stilte. Vandaag is het voor de meerderheid een gewone vrijdag, alleen wat trager door de paasdrukte of de files richting tweede verblijf. Voor wie wél nog naar de betekenis van de dag wil zoeken, wordt het een lastig parcours tussen kortingsacties, paasfolders en TikToks met chocolade-eieren.
Lijden zonder lading
De essentie van Goede Vrijdag — het herdenken van onrecht, opoffering en menselijk falen — klinkt vandaag haast ouderwets. In een tijd waarin collectieve stilte vervangen is door permanente scrollgeluiden en morele verhalen ondergesneeuwd raken in algoritmes, schuift de dag geruisloos voorbij. Zelfs de kerk – decennia geleden nog centrale speler in het maatschappelijk ritme – speelt vandaag op deze dag een bijrol.
Politiek en sociale littekens
Wat maakt deze vrijdag in 2025 dan écht moeilijk te verteren? Misschien wel het besef dat lijden, pijn en onrecht in onze samenleving niet herdacht, maar eerder genegeerd worden. Vluchtelingen die stranden aan Europese grenzen, gezinnen die hun energiefactuur niet meer kunnen betalen, jongeren die verdwalen in een digitale identiteit zonder houvast — allemaal lijden ze, maar zonder dat de samenleving er collectief stil bij staat.
Jezus was ooit het symbool van het onschuldige slachtoffer dat ten onder ging aan een systeem dat hem niet begreep. Maar het instituut Kerk is 2000 jaar later zelf het systeem geworden. Het systeem zelf lijkt vandaag ook niet meer te begrijpen wie de slachtoffers zijn. Laat staan dat het nog oprecht rouwt om hen. Of een schadevergoeding betaalt?
Wat blijft er over?
Goede Vrijdag in 2025 is dus niet langer een heilige pauzeknop, maar een echo uit een tijdperk waarin zingeving nog in kalenderdagen werd gegoten. Wat rest, is misschien een oproep: als de dag zijn betekenis verloren heeft, kunnen we hem dan niet heruitvinden? Niet als religieus moment, maar als seculier tegenwicht. Een dag om stil te staan bij wie vandaag verdrukt wordt. Een moment om te erkennen dat lijden geen historisch concept is, maar een dagelijkse realiteit.
Tot dat gebeurt, kunnen we bezwaarlijk nog van een “goede” vrijdag spreken. Hooguit van een gemiste kans.
(Foto: screenshot uit de film ‘The Passion’ van Mel Gibson)
