Soms komt een mens autorecensies tegen waarbij je jezelf afvraagt of je er per abuis twee, over twee verschillende auto’s tegelijk, aan het lezen bent. Eerst wordt een Chinees model gepresenteerd als premiumwonder, ergens op het niveau van BMW, Mercedes en Audi. Even later blijkt datzelfde interieur nogal, eum, op z’n Chinees te zijn.
Welkom bij de test van de Nio Firefly door HLN-autoexpert Joost Bolle. In de review klinkt het aanvankelijk veelbelovend. De Nio Firefly zou volgens HLN qua afwerking zelfs kunnen wedijveren met de Duitse premiummerken. Dat is geen kleine claim, want in autoland betekent ‘premium’ doorgaans iets heel concreets: hoogwaardige materialen, perfecte assemblage, naden en panelen die netjes op elkaar aansluiten en een interieur dat ook na jaren nog solide aanvoelt.
Maar wanneer de test verder gaat en de punten worden uitgedeeld, gebeurt er iets opvallends. Het interieur krijgt namelijk slechts 6 op 10. En de reden? Volgens dezelfde review bestaat het interieur uit harde plastics, zijn er piepjes en kraakjes tijdens het rijden en blijkt de hoedenplank niet veel meer te zijn dan een stoffen lapje. Dat is op zijn zachtst gezegd een interessante definitie van ‘premium’.
Om het even in perspectief te plaatsen: de referentie waar HLN zelf naar verwijst (het Duitse premium als Mercedes en Audi) staat net bekend om het tegenovergestelde.
Bij die merken verwacht je zachte materialen op zichtbare plaatsen, stevige panelen zonder gerammel, degelijke afwerking van details zoals deurpanelen en hoedenplanken en vooral: een interieur dat niet klinkt alsof er ergens een doos Lego onder een zetel ligt. Zelfs bij Duitse merken die zichzelf niét premium noemen, zijn dat doorgaans minimumvereisten.
Dat wil niet zeggen dat de Firefly per definitie een slechte auto is. Chinese merken maken razendsnel vooruitgang en brengen vaak indrukwekkende technologie en design. Maar er is een verschil tussen er premium uitzien en premium gebouwd zijn. Grote schermen, sfeerverlichting en hip design kunnen een interieur luxe doen lijken. Zodra er echter kraakjes en goedkope materialen opduiken, wordt het verhaal iets minder glamoureus.
De Firefly kan best een interessante nieuwkomer zijn in het elektrische landschap. Maar als een interieur volgens dezelfde test tegelijk ‘premium’ is én 6 op 10 krijgt wegens harde plastics en kraakjes, dan wringt er ergens iets in de redenering.
