Jarenlang was Tom Boonen een van de absolute koningen van het peloton. Overwinningen, wereldtitels en een massa bewonderaars: de voormalige wielerkampioen leek het allemaal moeiteloos te verteren. Maar achter de successen bleek ook een minder fraaie kant te schuilen. Na zijn carrière zocht Boonen professionele hulp om de gevolgen van zijn extreme wielerleven te verwerken.
Boonen deed zijn opvallende bekentenis in de VTM-talkshow Happy Hour. “Ik leefde 16 à 17 jaar in een wereld die niet echt is, maar waar je toch alles voor geeft en alles voor doet. Daar heb ik toch even van moeten herstellen”, legt Boonen uit.
Een leven op twee snelheden
Het leven van een profrenner is nu eenmaal geen doorsnee bestaan. Vandaag ben je de held die de tegenstand naar huis rijdt, morgen lig je zelf tegen het asfalt of krijg je de wind van voren. En tussendoor wordt er van je verwacht dat je presteert, ongeacht de omstandigheden.
Boonen weet als geen ander hoe extreem die wereld kan zijn. “Het is zo’n extreem leven van hoogtes en laagtes. In de koerswereld wordt alles voor jou gedaan en word je plots ook een held voor veel mensen.”
Dat klinkt natuurlijk als een droomjob. Wie wil er nu niet jarenlang als een vedette behandeld worden? Alleen blijkt die voorkeursbehandeling niet noodzakelijk een handleiding voor het gewone leven op te leveren.
Boonen kon de aandacht naar eigen zeggen meestal goed relativeren, maar helemaal zonder kleerscheuren kwam hij er niet vanaf. “Ik kon dat altijd wel goed filteren, maar dat heeft toch enkele sporen nagelaten waar ik mee aan de slag moest.”
Dertig keer op de sofa
Om die sporen een plaats te geven, besloot de voormalige wereldkampioen professionele hulp in te schakelen. Dat gebeurde niet met één goed gesprek en een schouderklopje. Boonen trok naar eigen zeggen 25 à 30 keer naar een therapeut. Elke sessie duurde één tot twee uur. Die gesprekken hielpen hem om ervaringen uit zijn verleden te verwerken.
Is hij daardoor een totaal ander mens geworden? Dat wil Boonen zelf niet beweren. “Of ik nu een Boonen 2.0 ben? Neen, maar alles wat ik nog niet verteerd had, heb ik daardoor wel kunnen verteren. Ik was sowieso al een rustig persoon, maar nu ben ik nog veel rustiger.”
