Kleuterige foute fictie als afleidingsmanoeuvre in digitale kruistocht.
Politiek en humor is niet compatobel. En als er al eens een mopje getapt wordt, is het flauw of wansmakelijk. Tot welke categorie de laatste strapats van Trump behoort, laten we in het midden. The Donald heeft via zijn eigen platform Truth Social een deepfakevideo gedeeld waarin te zien is hoe zijn voorganger Barack Obama tijdens een vergadering in het Oval Office gearresteerd wordt door gewapende FBI-agenten. Trump zelf zit op de achtergrond zelfgenoegzaam te glimlachen, terwijl op de soundtrack zijn favoriet âYMCAâ van de Village People schalt.
De beelden zijn volledig gegenereerd met behulp van artificiële intelligentie, maar werden wel bewust opgebouwd rond bestaande beelden van de machtsoverdracht tussen Obama en Trump in november 2016. In werkelijkheid was dat een beleefde doch ongemakkelijke ontmoeting tussen twee politieke tegenpolen. In de gemanipuleerde versie verandert de scÚne echter in een wraakfantasie: Obama wordt ruw aangepakt, geboeid, afgevoerd en uiteindelijk afgebeeld in een oranje gevangenisoverall.
Orwelliaanse propagandastrategie
De montage wordt voorafgegaan door een compilatie van echte uitspraken van Democratische politici, die in verschillende contexten stellen dat âniemand boven de wet staatâ. De impliciete boodschap is zonneklaar: de deepfake fungeert als digitale revanche voor de juridische druk die Trump zelf voelt, onder meer in verband met de bestorming van het Capitool, geheime documenten in Mar-a-Lago en mogelijke verkiezingsinmenging, etc..
Het is niet de eerste keer dat Trump de grenzen van de werkelijkheid manipuleert om de perceptie van zijn achterban te sturen. Maar het gebruik van hyperrealistische, technologisch gesofisticeerde beelden markeert wel een nieuw hoofdstuk in zijn propagandarepertoire. De video is geen parodie, geen meme en geen ironische knipoog â ze is bedoeld als politieke munitie in een aanhoudende strijd om geloofwaardigheid, waarbij fictie net zo goed werkt als feiten, zolang het maar de juiste emoties triggert.
Afleidingsrook voor het Epstein-dossier
Volgens waarnemers is de timing van de post niet toevallig. De afgelopen dagen werd Trump geconfronteerd met groeiend ongenoegen binnen zijn eigen aanhang over het Epstein-dossier. Het Amerikaanse ministerie van Justitie had eerder beloofd het volledige dossier over de overleden zedendelinquent Jeffrey Epstein te openbaren, maar kwam op die belofte terug. Een deel van Trumps achterban â waaronder complotdenkers die geloven dat het establishment medeplichtig was aan Epsteins praktijken â reageerde furieus.
De fakevideo van Obama fungeert wellicht als bliksemafleider: hij herpositioneert de vijand, verlegt het narratief en wekt de indruk dat de echte misdadigers nog steeds vrij rondlopen. In die logica wordt de voormalige president Obama plots de spil van een samenzwering rond de zogenaamde âRussia hoaxâ, waarbij Trump beweert dat zijn verkiezingscampagne in 2016 doelbewust werd gesaboteerd.
Selectieve verontwaardiging en juridisch rookgordijn
Ironisch genoeg wijst Trump met een beschuldigende vinger naar een zaak die uitvoerig werd onderzocht door zowel het Amerikaanse Congres als de inlichtingendiensten. Die concludeerden unaniem dat Rusland zich wel degelijk mengde in de presidentsverkiezingen van 2016. Geen enkel rapport toonde echter aan dat de stemming zelf werd gemanipuleerd of dat Obama persoonlijk de touwtjes in handen had.
Dat weerhoudt Trump er niet van zijn beschuldigingen op te voeren: volgens hem is er âonweerlegbaar bewijsâ van âde misdaad van de eeuwâ. Concrete documenten blijven voorlopig uit. Wel duikt plots Tulsi Gabbard op, voormalig presidentskandidate en tegenwoordig commentator met uitgesproken anti-establishmentstandpunten. Zij spreekt van âhoogverraadâ binnen de regering-Obama en belooft een klacht in te dienen bij de FBI op basis van recent vrijgegeven documenten â een zoveelste vaag geduide dreiging die voorlopig vooral dient als televisiequote.
Wat hebben we vandaag geleerd?
We blijven achter met een cocktail van georchestreerde onrust, technologische misleiding en politieke projectie. In een tijd waarin beelden sneller circuleren dan correcties en waarin waarheid vaak een kwestie van partijkleur is, weet Trump exact wat hij doet: zijn basis activeren, het debat controleren, de vijand personaliseren.
Dat daarbij democratische instellingen verder worden uitgehold, de geloofwaardigheid van justitie wordt ondermijnd en AI wordt ingezet als wapen in plaats van hulpmiddel, lijkt slechts een bijzaak. In het tijdperk van post-truth-politiek telt niet wie gelijk heeft, maar wie het luidst roept en het best monteert.
In Trumps universum is alles politiek, zelfs fictie. En als het vertrouwen in de instellingen het aflegt tegen het geloof in een algoritme, dan is dat niet het failliet van de technologie â maar van het publieke debat. Dan regeert de illusie, en applaudisseert het publiek voor een arrestatie die nooit heeft plaatsgevonden.
(Foto: screenshot X)
