Snuiven, slikken en neeknikken.
Vlaams Belang schuift in de Kamer een voorstel naar voren dat politici en topambtenaren verplicht regelmatig een drugstest ondergaan. Volgens de partij is dat geen morele kruistocht tegen cocaïne op receptiebuffetten, maar een strategische zet om corruptie en chantage door drugskartels te voorkomen.
“Narcoterrorisme tast politieke stabiliteit aan”
Het voorstel is ingediend door Kamerlid Ortwin Depoortere – voorzitter van de Kamercommissie Binnenlandse Zaken – en mee ondertekend door fractieleider Barbara Pas. Het vootstel vertrekt vanuit de stelling dat België steeds dieper verstrikt raakt in een miljardenindustrie van drugshandel. Die onderwereld gebruikt haar winsten, zo stelt Depoortere, om strategische posities binnen de overheid te corrumperen.
Hij wijst op recente dossiers waarbij politieagenten, douaniers, havenarbeiders en zelfs ambtenaren werden betrapt op het doorspelen van gevoelige informatie aan criminele organisaties. “Dit vormt een directe bedreiging voor onze politieke én economische stabiliteit,” aldus Depoortere.
Periodieke en steekproefgewijze controles
Om die dreiging in te dammen, wil Vlaams Belang dat sleutelfiguren binnen het staatsapparaat onderworpen worden aan periodieke en steekproefgewijze drugstests. Het gaat daarbij niet enkel om politici, maar ook om hoge ambtenaren op strategische posten. De partij noemt dit een “preventief mechanisme” tegen corruptie, beïnvloeding, chantage en omkoping.
Premier Bart De Wever (N-VA) en nationaal drugscommissaris Ine Van Wymersch waarschuwden eerder al dat drugsnetwerken steeds verder proberen door te dringen in overheidsstructuren.
Buitenlandse voorbeelden
Voor het voorstel werd de mosterd gehaald in landen als de Filipijnen, Indonesië en Chili. Daar ondergaan politici tweemaal per jaar een drugstest via een haaranalyse. Een positief resultaat leidt er automatisch tot een onderzoek naar mogelijke banden met de georganiseerde misdaad.
Kans van slagen onzeker
De slaagkansen van het voorstel lijken echter beperkt. Binnen de meerderheid klinkt dat de strijd tegen drugscriminaliteit vooral in de havens en in bepaalde stadswijken moet worden geconcentreerd. Bovendien leeft het vermoeden dat criminele organisaties eerder op lokaal niveau proberen voet aan de grond te krijgen dan in de hoogste politieke kringen. Bovendien, het is niet omdat je de drugshandel een handje helpt, dat je zelfs snuift en slikt.
