“Ik wil de grootste hebben.”'
Nog exact één jaar, en dan wordt in het iconische Azteca-stadion in Mexico City het startschot gegeven voor wat volgens FIFA’s eigen promopraat het "grootste WK ooit" moet worden. Een voetbalcircus verspreid over drie landen, met 48 ploegen, 104 matchen en naar schatting 6,5 miljoen supporters die zullen neerstrijken op zestien speelsteden in Noord-Amerika. Klinkt indrukwekkend, maar wie even onder de glimmende laag van dit PR-vernisje kijkt, ziet vooral een organisatie die – typisch FIFA – weer probeert te verbloemen chaos koning is.
Een megatoernooi op losse schroeven
Het idee op papier is al even pompeus als megalomaan: een driedelig WK dat zich uitstrekt van het ijskoude Vancouver tot het broeierige Monterrey. Elf steden in de Verenigde Staten, drie in Mexico, twee in Canada. En in elke stad moet plaats zijn voor gemiddeld een half miljoen fans, hotels, bussen, wegen, stewards, veiligheid, catering, wifi, en uiteraard: genoeg bier.
Alleen… de realiteit is een pak minder rooskleurig. De infrastructuur? In veel steden nog een werf. Parkings? Niet klaar. Stadions? Sommige zijn nog niet afgewerkt of kampen met achterstallig onderhoud. En dan spreken we nog niet over de douaneprocedures, de binnenlandse vluchten, de grenscontroles, de beveiliging, het verkeersinfarct dat zich al in de testfases aankondigt en het ontbreken van een duidelijk plan om miljoenen supporters op tijd én veilig op hun bestemming te krijgen.
Maar hey, volgens FIFA komt het allemaal goed. Zoals altijd.
Donald Trump: stoorzender-in-chief
De afgezant van god - alias Donald trump - heeft deze week een inreisverbod laten afkondigen voor burgers uit een rist landen, waaronder Iran – dat zich al geplaatst heeft voor het toernooi. Ook Venezuela, Soedan, Haïti en Libië zouden er de dupe van kunnen worden.
Voor spelers en staf zijn er uitzonderingen, maar fans zijn blijkbaar bijzaak. En wie de Trump-doctrine een beetje kent, weet: vandaag dit, morgen dat. De kans is reëel dat halfweg het toernooi een presidentieel decreet de toegang verbiedt voor supporters met een verkeerd paspoort, een verkeerde afkomst of gewoon een te kritische mening. FIFA - doorgaans de hypocriete kampioen van ‘apolitiek doen alsof’ - houdt zich voorlopig op de vlakte. Want dollars maken blind.
48 landen, 104 matchen, en een marathon die niemand vroeg
De uitbreiding naar 48 landen – want meer deelnemers betekent meer matchen, en meer matchen betekent meer inkomsten – zorgt ervoor dat het toernooi 39 dagen zal duren. Bijna zes weken lang worden de speelkalenders van clubs wereldwijd aan gort gescheurd en moeten topvoetballers zich worstelen tussen vermoeidheid, tijdzones en kunstgras.
Het is het soort uitputtingsslag dat je eerder verwacht bij de Tour de France, niet bij een voetbalevenement dat ooit draaide rond prestige, rivaliteit en magie. Maar goed, in de FIFA-logica is elke extra match een extra markt, een extra sponsor, en een extra manier om de kas te spijzen. De sportieve waarde? Die is bijzaak geworden.
Flashback naar Maradona en de ‘Hand van God’
De openingsmatch van het WK vindt dus plaats in het Azteca-stadion, de iconische tempel waar ooit Diego Maradona zijn “Hand van God” bovenhaalde en Engeland met een onzichtbare middenvinger huiswaarts stuurde. Het stadion zal voor de derde keer dienstdoen als WK-locatie, na 1970 en 1986 – dat alleen al geeft aan hoe weinig nieuwe iconische voetbalplekken Noord-Amerika wist te bouwen.
Ja, er passen 90.000 mensen in het Azteca. Maar wie er recent nog was, weet dat de verf van de muren bladdert, de toiletten uit de jaren ’80 stammen en dat de Mexicaanse voetbalbond dringend mag hopen dat er voor juni 2026 een nieuwe lik infrastructuur aankomt. Tenzij nostalgie plots ook een geur heeft: die van chloor, zweet en verschaald bier.
En als het WK niet naar Marokko ging…
In 2018 koos de FIFA tijdens een flamboyant congres in Moskou – jawel, een Russische hoofdstad als toneel voor democratische stemming, je moet het maar durven – voor het gezamenlijke bod van Canada, de VS en Mexico. Marokko, dat met veel minder bombast maar meer passie campagne voerde, kreeg 65 stemmen. De rest ging naar het Noord-Amerikaanse blok. Ghana mocht niet stemmen vanwege een corruptieschandaal. Cuba, Spanje en Slovenië hielden zich afzijdig. Transparantie was ook toen al een zeldzaam goed.
Is er hoop voor de Duivels?
De Rode Duivels zijn intussen aan hun kwalificatie begonnen en hopen straks wél hun bagage op tijd in North America te krijgen. In welke stad ze mogen spelen, is nog onbekend. Dat hangt af van FIFA’s computers, commerciële belangen en – toeval bestaat niet – de luchthavencapaciteit.
Samengevat: het WK 2026 wordt ongetwijfeld groot. Groot in aantal matchen. Groot in toeschouwers. Groot in logistieke drama’s. Groot in organisatorisch amateurisme. En met Trump aan het roer zelfs groot in geopolitieke ontwrichting.
Het belooft een WK te worden dat je niet snel vergeet. Maar of dat door het voetbal zal komen?
(Foto: AI-P-magazine/Grok)
