En ‘de ploat’ is al die tijd gewoon blijven spelen.
België staat opnieuw voor een test van bestuurlijke veerkracht. Onze premier Bart De Wever (N-VA) temde de voorbije twee weken olifanten en leeuwen in Zuid-Afrika, maar ondertussen stapelden politieke en veiligheidsdossiers zich op. Bij zowel de regeringscrisis rond Gaza als het aanhoudende drugsgeweld in Brussel ontbrak elke directe ruggensteun vanuit het kabinet. Nu De Wever officieel terug is, wacht hem een stapel verwaarloosde dossiers die snel opgepakt moeten worden.
Gaza: minister zonder back-up
De terugkeer van de premier werd op sociale media opgepikt met een kleurrijk verslag van zijn Zuid-Afrikaanse reis: van safari tot bungeejump, terwijl op Wetstraat 16 alle lijnen naar de pers gesloten bleven. Het contrast kon niet groter zijn met de politieke urgentie die hij achterliet.
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot (Les Engagés) stond er tijdens de Kamercommissie over Gaza volledig alleen voor. Twee uur lang moest hij kritiek incasseren zonder enige politieke ondersteuning van De Wever of zijn regering. Ondanks aandringen van Prévot en coalitiepartners Vooruit en CD&V om vooraf een ministerraad te organiseren en een gezamenlijk standpunt op te stellen, bleef de premier afwezig. Prévot nam daarop individueel een duidelijke lijn in: erkenning van Palestina, inreisverbod voor twee extreemrechtse Israëlische ministers en een importverbod voor producten uit bezette gebieden.
Binnen de regering escaleerde de verdeeldheid verder. N-VA-parlementslid Kathleen Depoorter probeerde nog enigszins te bemiddelen, maar verwees expliciet naar De Wever als degene die de uiteindelijke beslissingen moet nemen. Een ministerraad over Gaza staat nog niet gepland, terwijl de kloof tussen de lijn van Prévot en het immobilisme van MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez steeds groter wordt.
Drugsproblematiek: taskforce zonder leider
Ook in Brussel laat de crisis zich voelen. Afgelopen zaterdag vlogen de kogels je alweer rond de oren in Sint-Jans-Molenbeek, het 22e schietincident sinds het begin van de zomer. Wat denkje? Drugs? Wie twijfelt eraan? De oproep van procureur Julien Moinil, die waarschuwde dat “iederéén kan neergeschoten worden door een verdwaalde kogel”, illustreert de ernst.
Hoewel De Wever als premier en voormalig burgemeester van Antwerpen de strijd tegen drugs tot prioriteit had gemaakt en in februari een speciale taskforce opzette, bleef hij tijdens recente incidenten onbereikbaar. Ministers van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) en Justitie Annelies Verlinden (CD&V) moesten zonder steun het regeringsbeleid verdedigen. Nationaal drugscommissaris Ine Van Wymersch drong aan op concrete politieke actie en riep op om bestaande dogma’s te overstijgen.
Financiële beperkingen compliceren de actie
Het begrotingsprobleem vergroot de druk. Extra middelen voor veiligheidsmaatregelen zijn nodig, maar België heeft de oorlogskas van Theo te hevig gespekt. De MR pleit voor hervormingen zoals de verkoop van overheidsaandelen en andere activa, terwijl structurele maatregelen voor latere jaren nog onbesproken zijn. Tegelijk houden Vooruit en CD&V vast aan een verregaand akkoord over Gaza voordat ze bereid zijn over besparingen te onderhandelen.
De stapeling van politieke dossiers en veiligheidscrises dreigt de regering te verlammen. Het herstel van bestuurlijke slagkracht zal afhangen van hoe snel De Wever de opgebouwde achterstand weet weg te werken. Zoals hij zelf zei: “Je moe niet huil nie, je moe nie treur nie, die probleme kom weer.”
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
