Laten we een muis een muis noemen.
Star Wars en Marvel-films hebben altijd voornamelijk mannen aangesproken. En het was leuk meegenomen dat de dames er ook van konden genieten.
Maar op een gegeven moment werden beide franchises overgenomen door Disney en moest alles wat maar enigszins rook naar testosteron oprotten.
Inclusiviteit en diversiteit was alles wat nog telde, en die oude witte heteromannen…? Tja, zij waren té toxisch.
Daarom dat we niet verbaasd zijn na het lezen van een artikel uitgebracht door Variety.
Volgens het tijdschrift zit Disney nu met een verrassend probleem: jonge mannen (13-28) laten de bioscoop links liggen.
Ironisch, want dezelfde studio die ooit moeiteloos generaties mannen wist te bekoren met stormtroopers, lightsabers en superhelden in spandex, heeft de doelgroep eigenhandig weggejaagd.
Star Wars en Marvel waren van oudsher franchises die draaiden op mannelijke fans, niet omdat vrouwen er niet welkom waren, maar omdat het universums waren vol explosies, gevechten en testosteron. Disney kocht de kip met de gouden eieren en besloot vervolgens de kip op een vegan-woke dieet te zetten.
Neem Star Wars: zeven jaar geen film, en toen er eindelijk wél iets kwam, was het vooral Luke Skywalker, de jeugdheld van velen boomers, afschilderen als een laffe oude verbitterde oude man.
Indiana Jones ging van een iconisch actieheld tot een senioren-uitje met rollator die constant de vinger moest gewezen worden door een jongere vrouwelijke versie.
Om maar te zwijgen over de Willow-serie. Zo slecht ontvangen door de fans dat Disney genoodzaakt was de serie zo snel mogelijk van haar streamingsdienst te verwijderen.
Het resultaat: jonge mannen die liever Minecraft-memes maken en Minions in pak gaan kijken dan nog één trailer van een nieuwe “diverse” superheld te verdragen.
Disney’s oplossing? Niet introspectie, maar paniek: ze willen nu originele IP’s, schattenjachten en seizoensfilms om Gen-Z jongens aan te spreken.
En dus is Disney op zoek naar de nieuwe Pirates of the Caribbean, terwijl ze de oude Jack Sparrow vrolijk overboord hebben gekieperd. Intussen pompen ze anderhalf miljard in Fortnite, maar vergeten ze de filmrechten te kopen.
Bob Iger roept dat het allemaal om “geweldige films” gaat, maar de realiteit is dat Disney jarenlang het mannenpubliek had en het willens en wetens liet wegspoelen in een zee van woke reboots, spin-offs en middelmatige scripts.
Nu proberen ze wanhopig de verloren prins terug te vinden, maar wie wil nog de prins zijn in een koninkrijk dat zichzelf allang in een kikker heeft gekust?
