Fernand Huts krijgt een fiscale tik op de vingers: de miljardair die graag preekt, maar zelf de achterdeur neemt.
Fernand Huts, de man die zich al jaren presenteert als selfmade visionair, cultuurmecenas en reddende engel van de Antwerpse haven, heeft van de rechtbank in Antwerpen een bijzonder ongemakkelijke boodschap gekregen: ook miljardairs moeten belastingen betalen.
Drie vennootschappen uit de groep van Katoen Natie werden veroordeeld omdat ze in 2020 meer dan 180 miljoen euro aan dividenden via Luxemburg doorsluisden naar een trust op Jersey, een van de bekendste belastingparadijzen ter wereld. Doel van de operatie: in België geen roerende voorheffing betalen.
De rechtbank had weinig moeite om door die constructie heen te kijken. Wat op papier een keurige internationale structuur leek, werd door de rechter zonder omwegen bestempeld als een kunstmatige fiscale omweg die hoofdzakelijk was opgezet om belastingen te ontwijken. Resultaat: de groep moet ongeveer 54,5 miljoen euro ophoesten.
De moraalridder die zijn centen naar Jersey stuurde
Huts is niet zomaar een ondernemer. Met een fortuin van meerdere miljarden euro’s behoort hij tot de rijkste Belgen. Hij treedt geregeld op als commentator over politiek, economie en fiscaliteit. Wanneer vakbonden, werklozen of gepensioneerden volgens hem te veel kosten, staat hij steevast op de eerste rij om de les te spellen.
Maar zodra het over zijn eigen bijdrage aan de schatkist gaat, blijkt de liefde voor België plots heel wat minder warm.
Terwijl gewone werknemers elke maand automatisch belastingen betalen nog voor hun loon op de rekening staat, beschikte Huts over een leger fiscalisten om dividenden via Luxemburg en Jersey te laten passeren. Niet omdat het operationeel noodzakelijk was, maar omdat belastingen voor de superrijken blijkbaar vooral iets zijn voor andere mensen.
Het klassieke spel van de ultrarijken
De techniek is bekend. Geld verlaat België, passeert door Luxemburg, verdwijnt richting Jersey en keert vervolgens in een fiscaal aantrekkelijk jasje terug. Op papier perfect uitgewerkt. In werkelijkheid een constructie die vooral aantoont hoe verschillend de spelregels zijn voor wie miljarden bezit.
De rechtbank maakte korte metten met dat toneelstuk.
Dat de fiscus geen extra boetes vroeg, verandert weinig aan de essentie. De rechter heeft formeel bevestigd dat het hier om fiscaal misbruik ging. En dat is een pijnlijke vaststelling voor iemand die zichzelf graag afbeeldt als toonbeeld van ondernemerschap.
Voor de gewone Belg is er geen Jersey-route
De doorsnee werknemer uit Deurne, Genk of Kortrijk kan zijn loon niet via een trust op Jersey laten passeren. Die betaalt braaf personenbelasting, btw, accijnzen en sociale bijdragen.
Wie elke maand zijn energiefactuur, huur en supermarkt betaalt, beschikt niet over Luxemburgse holdings of fiscale spitstechnologie. Die betaalt gewoon.
Dat uitgerekend een van de rijkste mannen van het land miljoenen probeert te beschermen tegen de fiscus, zal bij veel Belgen dan ook aanvoelen als een vertrouwd patroon: de zwaarste lasten voor de middenklasse, de slimste achterpoortjes voor wie al meer heeft dan hij in tien levens kan uitgeven.
Het laatste woord is nog niet gezegd
Deze veroordeling gaat enkel over het aanslagjaar 2020. Er lopen nog andere procedures over 2019 en bijkomende vennootschappen binnen de Katoen Natie-groep. De uiteindelijke fiscale afrekening kan dus nog een stuk hoger oplopen.
Geld genoeg, maar belastingen liever niet
Fernand Huts investeert graag in prestigeprojecten, kunstcollecties en monumentale gebouwen die zijn naam moeten bestendigen. Daar is op zich niets mis mee.
Maar wie zich publiekelijk profileert als visionair ondernemer en verdediger van de samenleving, mag ook verwachten dat hij zijn deel bijdraagt aan diezelfde samenleving.
De rechtbank heeft nu duidelijk gemaakt dat fiscale acrobatie geen ondernemerszin is, maar gewoon een poging om minder bij te dragen dan de rest.
En dat is misschien nog de pijnlijkste vaststelling voor de miljardair uit Antwerpen: hoe rijk je ook bent, uiteindelijk blijft belastingontwijking precies wat het is. Een dure manier om te tonen dat je wel van België houdt, zolang België niet aan je portefeuille komt.
(Foto: Philip Reynaers/Photo News)
