Op zoek naar de buit, kwam er een varkentje met een lange snuit.
Wat begint als een sprookje, eindigt wel vaker in een realityreeks – al dan niet gesponsord door streamingplatforms. Het Britse prinsenpaar-in-exit, Harry en Meghan, lijkt zich daar nu pijnlijk bewust van te worden. De megadeal met Netflix - ooit goed voor een smak geld (100 miljoen euro, om precies te zijn) - staat op springen. En met de verdwijning van hun enige echte inkomstenbron, komt ook hun zorgvuldig opgebouwde sprookjesfaçade gevaarlijk op losse schroeven te staan.
De cijfers spreken boekdelen. Meghans lifestyleproject ‘With love, Meghan’ is amper 5,3 miljoen keer bekeken. Ter vergelijking: de Vlaamse kijkcijferhit B&B Vol Liefde doet beter op een regenachtige dinsdagavond. Ook Harry’s docu over polo – zijn persoonlijke passieproject – bleek vooral boeiend voor zichzelf. Wereldwijd amper een halve miljoen kijkers in een half jaar tijd: elitair, saai, en een financiële afzwaaier.
Van miljoendeal naar jam en koekjes
Het is niet de eerste keer dat een platform zich van het koninklijke koppel afkeert. Spotify zette eerder al een punt achter de samenwerking. Harry’s ‘memoires Reserve’ kenden even een verkoopspiek, maar verdwenen daarna geruisloos uit het publieke debat. Intussen probeert Meghan haar publieke relevantie te reanimeren met American Riviera Orchard, een lifestylemerk dat het moet hebben van jam, koekjes en een georchestreerde Instagramstrategie. De vraag is alleen of dat voldoende is om hun uitgavenpatroon te dekken.
Want dat luxeleventje kost handenvol geld. De hypotheek op hun villa in Montecito: zo’n 400.000 euro per jaar. Personeel: nog eens 200.000 euro. En dan is er nog de persoonlijke beveiliging – geschat op 3 miljoen euro per jaar – die hen beschermt tegen paparazzi, pottenkijkers en waarschijnlijk ook de realiteit.
Royalty zonder functie: restwaarde nul?
Volgens Britse media hebben de hertog en hertogin van Sussex inmiddels discreet contact gezocht met Buckingham Palace. Niet vanuit heimwee, maar eerder uit noodzaak. Want hoe langer ze weg zijn van het hof, hoe sneller hun marktwaarde slinkt. Royaltyjournalist Robert Jobson verwoordt het droog: “Zonder koninklijke connectie worden hun commerciële kansen beperkt.” Anders gezegd: zonder titel geen traffic, en zonder traffic geen cash.
Wat de twee dus hopen, is duidelijk: herintegratie. Wat het paleis daarvan vindt, is minder helder. Charles is sinds zijn troonsbestijging minder vergevingsgezind dan zijn moeder. En hoewel hij zijn zoon wellicht emotioneel geen faillissement toewenst, is het maar de vraag of hij zijn zoon en schoondochter opnieuw in de familiebedrijven wil laten meedelen.
Fictie voor het slapengaan of een staatszaak?
De vraag die wij ons stellen: maakt het nog iets uit? Moeten wij – burgers van de eenentwintigste eeuw – nog geld, tijd en media-aandacht blijven spenderen aan volwassen mensen die royalty verwarren met celebrity? Het is geen staatszaak, het is Goede Tijden, Slechte Tijden, maar dan met kroonjuwelen.
Prinsen en prinsessen horen thuis in verhaaltjes voor het slapengaan, niet in financiële analyses of beleidsstukken. Wie in 2025 nog steeds hunkert naar de escapades van Harry en Meghan – of om het even welk paleissoapkoppel – lijdt aan een Eftelingcomplex: de hardnekkige overtuiging dat sprookjesfiguren ook in het echte leven relevant moeten blijven.
(Foto: Shutterstock)
