Links is de voorbije 10 jaar bijzonder actief agressief geweest. Voor 2020 was er het politiek-correct denken dat ontaardde in woke. In 2020 zijn deze agressieve vormen van sociale controlezucht totaal ontaard inzake de coronapolitiek. Wie kritiek had op de coronamaatregelen werd uitgerangeerd. Die critici waren moordenaars, fascisten, extreemrechts. Met in België als kers op de taart een communistische viroloog die beweerde dat de natuurlijke selectie zijn critici zou uitschakelen.
De gemene agressiviteit uitte zich in het cancelen van voordien gerenommeerde wetenschappers als John Ioannidis, Jay Bahattacharya en Martin Kulldorf. De Zweedse ex-topmensen van de WHO die het aandurfden om in hun land een ander beleid te voeren werden uitgescholden voor moordenaars. 70.000 Zweedse doden zouden ze veroorzaken met hun ‘afwijkende’ politiek. Een cijfer dat in de verste verten nooit werd gehaald. Vanuit linkse hoek kreeg Jay Bhattacharya, van Indische afkomst en steeds zijn Indische rustige zelve, doodsbedreigingen tot en met racistische tirades te verwerken. Wie een onvertogen woord zegt over de lievelingsgodsdienst van links of over een migrant uit Noord-Afrka, die is meteen een racist. Maar Indiërs mogen uitgescholden worden met de meest racistische praat, dat is geen racisme voor links. Want de standpunten van de man staan de linkse goegemeente niet aan, en dan mag alles.
De vrijheid van meningsuiting bestaat voor links alleen maar voor de linkse meningsuiting. Alles wat daartegen ingaat moet gecensureerd worden. Met opnieuw als koninginnenstuk de agressieve censuurpolitiek op sociale media als een globaal onderdeel van de coronapolitiek. Met directieves vanuit de WHO en de UNO wat er allemaal moest gecensureerd worden. De Biden-administratie ging zo ver dat het censuur bij private bedrijven aanstuurde. Zuckerberg gaf een paar maanden geleden nog toe dat zijn bedrijf Meta verplicht werd om kritiek op de coronamaatregelen te censureren. Deed hij dat niet dan kreeg hij een hoop lastige controles te verwerken. Manipulatie en misbruik van het overheidsgezag door Biden & vrienden. Bij ons zei Marc Van Ranst in een debat met Jean Marie Dedecker dat hij het parket en de politie ging afsturen op de gemeente Middelkerke als de volstrekt onwerkzame maskerplicht op de dijk niet zou worden gerespecteerd.
De uitsluiting van coronakritische mensen uit het maatschappelijk debat werd openlijk op VRT-televisie besproken en goed bevonden. De coronacriticus heeft per definitie intellectueel schurft. Die mag wel uitgescholden worden op televisie, maar mag zich niet komen verweren laat staan uitleggen waarom hij kritisch is over dat beleid. Er zou wel eens iets van wat gezegd wordt kunnen blijven plakken bij de mensen. En dat wil men op links absoluut vermijden. De mensen mogen wel overal horen wat links denkt, maar dat is niet het geval voor andere strekkingen.
Racistische uitingen beperken zich niet tot Indische Amerikanen die kritisch waren voor de coronapolitiek. Intussen is er een nieuwe linkse fetisj ontstaan, met name Gaza. Links jaagt omwille van Gaza samen met zijn vrienden moslimextremisten de Jodenhaat aan. Met als triest voorlopig hoogtepunt de racistische uitsluiting van een Israëlische dirigent op het Gentse Festival van Vlaanderen. Volgens Briers, voorzitter van de raad van bestuur van deze subsidieslikkende vereniging hadden ze aan de dirigent gevraagd wat zijn hoogstpersoonlijk standpunt was over Gaza. Had hij dat standpunt gegeven, hij zou daarover een statement hebben moeten doen voorafgaand aan het concert. Of ze zouden een debat organiseren. Uiteindelijk besliste de naar zeggen van Briers unanieme raad van bestuur van het Festival om dirigent Lahav Shani te cancelen. Hij was niet duidelijk genoeg anti-Israël. Een uitschakeling zoals dat gebeurde in de vroegere Sovjet-Unie.
Er zouden protesten zijn op het hele festival als deze dirigent zou optreden, en dat wilde het Festival vermijden. Links heeft er geen probleem mee om de uiting van vrije meningen in manifestaties weg te manipuleren door iemands vrije mening sterk in te perken. Bij zoverre zelfs dat de racisten in de raad van bestuur Shani hebben gecanceld omwille van zijn nationaliteit. Dat voorzitter Briers publiek verklaarde dat hij “niet als persoon, maar als dirigent van het nationaal orkest van Israël” werd verbannen van het festival getuigt van een totaal gebrek aan consequent ethisch denken. Alsof de man zijn persoonlijkheid verliest als hij daar voor het orkest staat en alsof het geen probleem is om de kunst van een orkestleider van een Israëlisch orkest te censureren.
Daarbij etaleert het Festival van Vlaanderen in Gent een ontstellend gebrek aan inlevingsvermogen. Een muziekfestival cancelen terwijl de aanleiding voor de oorlog in Gaza precies een muziekfestival was. Maar dan wel een muziekfestival waarop honderden mensen werden gedood. Dat gegeven ontgaat het Festival van Vlaanderen blijkbaar. Hadden ze daar echt verstand in het hoofd, dan hadden ze op het Gentse muziekfestival vooral de doden op het Israëlisch muziekfestival herdacht. Zo’n provocatief gedrag was eerder ook al te zien op de boot van de Thunberg-vloot waar en vrouw op het dek stond te dansen. Ter ondersteuning van de terroristen die haar collega’s dansers in Israël letterlijk een hoofd kleiner hebben gemaakt. Gruwelijk cynisme is dat.
Op het ideeënfestival dit weekend van de VLD ging een verwarde en bij wijlen geacharneerd emotionele KVS-directeur Michael De Cock in debat met Maarten Boudry. Boudry heeft het niet zo voor woke, en is voor een zo groot mogelijke vrije meningsuiting. In bijzonder voor zij waarmee hij het niet eens is. De Cock vindt woke gewoon nodig. Volgens hem neigt het toelaten van mensen om racistische uitspraken te doen zelf naar racisme. En racisme dat is één van de grootste kwalen van deze tijd waaronder de omgeving van De Cock leidt. Onder aangebrande statements op sociale media komen er dan reacties van mensen die daarin meegaan. Waarop hij zonder verpinken Israël een nazistische dictatuur noemde die een genocide pleegt op de Palestijnen. Alsof onder zulke agressieve extremistische uitspraken geen reacties komen van mensen die daarin meegaan. Maar ja, zo’n standpunten sluiten aan bij links, en dan is dat geen probleem.
Als bijkomend hoogtepunt in de ontsporing van links was er deze week de moord op Charlie Kirk. Met gemak werd die man door de dader een ‘nazi’ genoemd. Daarin gevolgd door talloze linkse reacties die openlijk sympathiseren met de moordenaar en zich bijzonder blij tonen met de gewelddadige dood van Kirk. Andersdenkenden ‘nazi’s’ noemen was de propagandatruc van de Stalinisten. Voor links zijn nazi’s de Israëli, de rechtse Amerikanen, de coronacritici en de zowat al wie zich kritisch uitlaat tegen de Islam.
Nog meer verontrustend dan de moord op Kirk zelf, zijn de reacties ter linkerzijde op sociale media. Reacties waarbij de dader openlijk steun krijgt en het slachtoffer van deze laffe moord het voorwerp wordt van victim-blaming. Intussen loopt Bluesky over van de lachende gezichten die de dood van Kirk vieren.
Wie deze evolutie onder ogen ziet kan niet anders dan besluiten dat een deel van de linkerzijde een zeer gevaarlijke weg opgaat. Een evolutie naar meer geweld, meer polarisatie, meer haat, meer bedreigingen, meer racisme ook. Zij die zich anti-racistisch wanen zijn niet vies voor racisme als het hen goed uitkomt. Dat linkse hellend vlak is nog een stuk meer gaan hellen tijdens de coronaperiode. In die periode is het bon ton geworden om wie andere gedachten heeft dan de linkse hondstrouwe overheidssoldaat te cancelen, te bedreigen, publiek te schofferen, en uiteindelijk gewoon neer te schieten. Voor de ingebeelde goede zaak is op den duur alles toegelaten.
