Lorin Parys (50) staat op het punt voorzitter te worden van Brussels Airport, terwijl hij tegelijk de Pro League leidt en nog drie bestuursmandaten combineert.
Lorin Parys. De voormalige N-VA-topman ruilde vier jaar geleden het partijhoofdkwartier voor het voetbal, maar lijkt sindsdien vooral één ding te hebben geperfectioneerd: het combineren van postjes – en de bijhorende vergoedingen.
Vandaag staat hij als CEO aan het hoofd van de Pro League, een job die op papier al ruimschoots meer vraagt dan een klassieke werkweek. Maar blijkbaar stopt de dag voor Parys ergens rond het 30ste uur, want intussen stapelt hij mandaten alsof het Panini-stickers zijn.
Van bier tot boardrooms
Zijn cv leest als een handleiding voor netwerken op hoog niveau. Bestuurder bij Europese voetbalorganisaties, voorzitter van de Belgische Brouwers, mandaten bij de Koning Boudewijnstichting – en nu dus ook kandidaat-voorzitter van Brussels Airport.
Toeval kan je dat nauwelijks noemen. De voordracht komt van zijn oude politieke thuisbasis, de Nieuw-Vlaamse Alliantie, die via haar invloed en de Vlaamse participatie van 40 procent in de luchthaven netjes een pion op het bord schuift. De cirkel is rond: uit de politiek gestapt, maar de politiek nooit echt verlaten.
De kunst van het cumuleren
Officieel heet het dat alles “perfect combineerbaar” is. In de praktijk rijst een andere vraag: hoeveel petten kan één man dragen voor het begint te schuiven?
Zelfs binnen het voetbal groeit het gemor. Clubbestuurders vragen zich luidop af of een CEO die tegelijk in meerdere bestuurskamers zit, nog wel met beide voeten in het gras staat. Zeker nu de Pro League zelf door woelig water gaat, met juridische conflicten en een wankelend mediacontract.
Maar blijkbaar is er een talent dat al die bezwaren overstijgt. Noem het politieke soepelheid, noem het strategisch inzicht – of gewoon wat het is: een vorm van schaamteloze efficiëntie in het verzamelen van invloed en inkomen.
Netwerken als tweede natuur
De banden met de N-VA-top zijn intussen nooit echt afgekoeld. Foto’s met Bart De Wever op internationale podia, informele contacten, gedeelde netwerken: het blijft één ecosysteem waar rollen veranderen, maar spelers dezelfde blijven.
Een politieke comeback staat officieel niet op de agenda. Maar in dit soort circuits is “niet gepland” zelden hetzelfde als “onmogelijk”.
De echte vraag
Het probleem is niet dat iemand meerdere functies heeft. Het probleem is dat het in België stilaan de norm wordt voor een select clubje dat perfect weet hoe de macht verdeeld is – en hoe je er maximaal voordeel uit haalt.
Zullen we de vraag stellen? Is dit nog gewoon hard werken, of eerder een systeem dat zichzelf in stand houdt? En misschien nog belangrijker: wie gelooft nog dat al die jobs tegelijk met volle aandacht worden uitgevoerd?
(Foto: Philip Reynaers/Photo News)
