Mathieu Michel betrapt met vinger op andermans stemknop: PS schreeuwt om sanctie.
In het holst van een zoveelste nachtelijk begrotingscircus in de Kamer — waar de democratie geregeld op haar tanden bijt van vermoeidheid — speelde zich woensdagavond een tafereel af dat zelfs de scriptwriters van F.C. De Kampioenen te flauw zouden vinden: MR-Kamerlid Mathieu Michel - bekend als de broer van en de zoon van - besloot in een vlaag van politieke dienstbaarheid ook maar even voor zijn afwezige collega Denis Ducarme te stemmen. Wat is er mis mee als je de democratie een handje helpt-onder vrienden, toch?
Maar dat was buiten de PS gerekend die - rood aan gelopen - de deontologische moker bovenhaalde. Fractieleider Pierre-Yves Dermagne stuurde een ferme brief naar Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA) met de eis: sancties! Want stemmen in iemand anders’ plaats, dat is volgens de regels van het parlement ongeveer even aanvaardbaar als met je vinger in de kas van de mutualiteit graaien. Dermagne wil desnoods de deontologische commissie erbij sleuren om Michel een lesje parlementaire etiquette te geven.
Michel en het groene knopje
Wat was er nu precies aan de hand? Na een broeierig debat over de begroting – dat eerder op de dag zelfs werd uitgesteld wegens gebrek aan meerderheid – moest gecontroleerd worden of er wel voldoende Kamerleden aanwezig waren om de boel legaal verder te zetten. 76 volksvertegenwoordigers drukten op het groene knopje. Een nipte meerderheid, de democratie balanceerde weer eens op het slappe koord.
Tot bleek dat Michel niet alleen zijn eigen groene knop, maar ook die van Ducarme had ingedrukt. Ducarme, die op dat moment enkele meters verder zou hebben gestaan — maar dus niet op zijn stoel zat zoals het reglement het voorschrijft. ‘Zou’, dat klinkt heel erg… Belgisch. Zou Ducarme de ernst van zijn stem niet hebben begrepen? Zou het? Zonder hem geen debat?Technisch gesproken: fraude. Politiek gesproken: “Och, een schoonheidsfoutje”.
Kamervoorzitter zwijgt, PS mort
Kamervoorzitter Peter De Roover liet via zijn diensten weten “de gang van zaken te betreuren” – wat parlementair voor “lap het aan je laars, maar laat het de volgende keer iets subtieler verlopen” betekent. Michel zal “worden aangesproken”, maar van sancties is voorlopig geen sprake. Tuchtmaatregelen? Uitsluiting? Onwaarschijnlijk. Een tik op de vingers en verder naar het volgende incident in de federale zandbak.
De PS blijft intussen steigeren. Michel wordt niet zomaar een backbencher genoemd: hij is de broer van Europees chef-in-zakelijke-vlucht Charles Michel, de zoon van Louis Michel – en vooral lid van een partij die de PS graag eens een robbertje vecht om communautair te scoren. Dat maakt de zaak net iets pikanter. Ach ja, en ook leuker, toch?
Democratie op automatische piloot
Dat Kamerleden wel vaker even voor een zieke collega stemmen of bij springtij een knopje indrukken voor de afwezige buur, is een publiek geheim. Maar nu het per ongeluk zichtbaar werd, zijn de poppen aan het dansen. In een land waar kiezers bij gebrek aan vertrouwen liever op een pint dan op een parlementslid stemmen, is dit incident er weer eentje om duimen en vingers bij af te likken – of eerder: op te kauwen van frustratie.
De stemming ging door, de begroting overleefde de nacht, Michel komt er wellicht zonder schrammen vanaf. En de democratie? Ach, leven we echt in een democratisch land. Wij vragen clementie om op deze vraag niet te antwoorden.
(Foto: Bert Van Den Broucke/Photo News)
