Woonbeleid zonder geheugen: Diependaele herschrijft het verleden.
Wat moet het comfortabel zijn: jezelf vol overtuiging geloven, terwijl een groot deel van het publiek je allang niet meer volgt. Wanneer een minister-president begint te redeneren over wat al dan niet “beloofd” werd, begeeft hij zich op glad ijs. In VTM NIEUWS ontkende Matthias Diependaele (N-VA) dat bij de afschaffing van de woonbonus ooit werd gesteld dat woningen goedkoper zouden worden. Volgens hem is dat een hardnekkige misvatting. De woonbonus had, zo zegt hij, net een prijsopdrijvend effect, iets wat volgens hem ook wetenschappelijk is aangetoond.
Correcties aan de rand, niet aan de kern
Wat de Vlaamse regering wél deed, aldus Diependaele, is ingrijpen op de aankoopkosten. De registratierechten werden verlaagd tot 2 procent en de geplande verstrenging van de renovatieplicht wordt geschrapt. Dat moet de financiële drempel voor kopers verlagen. In de praktijk blijft de vraag echter of zulke ingrepen volstaan in een markt waar de prijzen structureel hoog blijven en betaalbaarheid steeds meer onder druk staat.
Vraag en aanbod als allesverklaring
De minister-president herleidt het woonprobleem vooral tot demografische evoluties. Meer inwoners, meer alleenstaanden en meer eenoudergezinnen zorgen volgens hem voor een blijvend stijgende vraag. Tegen 2050 zouden er in Vlaanderen zo’n 400.000 extra woningen nodig zijn. Migratie speelt daarbij expliciet mee, en Diependaele geeft aan te hopen dat een strenger migratiebeleid de druk op de woningmarkt enigszins kan verlichten.
Sneller bouwen als antwoord
Aan de aanbodzijde ziet Diependaele de grootste hefboom. Vergunningsprocedures moeten sneller, projecten efficiënter. Te veel woonprojecten – inclusief sociale woningen – zouden vandaag te lang vastzitten in administratieve trajecten. Door dat systeem te vereenvoudigen, hoopt de Vlaamse regering sneller nieuwe woningen op de markt te brengen en zo het evenwicht tussen vraag en aanbod te herstellen.
Onderwijs: begrip zonder toegeving
Ook het onderwijs kwam aan bod. Diependaele schaarde zich onverkort achter minister Zuhal Demir en erkende dat de hervormingen tot onrust leiden bij studenten en leerkrachten. Begrip is er, toegevingen niet. De maatregelen zijn volgens hem noodzakelijk om de onderwijskwaliteit opnieuw op te krikken en Vlaanderen terug aan de wereldtop te brengen.
Beleid in cijfers, niet in mensen
Wat overeind blijft na het interview, is een consequent denkkader: beleid als rekensom. Beloften worden herleid tot semantiek, verwachtingen tot verkeerde interpretaties. In de wereld volgens de Vlaamse minister-president klopt alles op papier. Alleen laten wonen en onderwijs zich niet volledig vatten in tabellen en prognoses. Net daar wringt het schoentje en sijpelt het vertrouwen verder weg.
(Foto: Vincent Duterne / photonews)
