Amerika heeft de beruchte Epstein-files, België lijkt nu zijn eigen 'Boudewijn-files' te hebben. Alleen mogen die wel het daglicht zien.

Historicus Vincent Dujardin werkte twintig jaar lang aan ‘Boudewijn, de biografie’, een mastodont van 854 pagina's waarin hij toegang kreeg tot extreem gevoelige documenten uit het privéarchief van het paleis. Denk aan dagboeken, persoonlijke notities en vertrouwelijke audiënties waar jarenlang een quasi heilig stilzwijgen rond hing.

En vooral het hoofdstuk over Congo doet nu de wenkbrauwen fronsen.

“Dit verandert alles”

Jarenlang bleef boven Koning Boudewijn de schaduw hangen dat hij minstens indirect op de hoogte zou zijn geweest van plannen om Patrice Lumumba “uit te schakelen”. Een beruchte brief met daarin de woorden “we neutraliseren Lumumba volledig (en indien mogelijk fysiek...)” werd jarenlang gezien als explosief bewijsmateriaal dat de koning op de hoogte was van wat zich afspeelde in de Congo.

Maar volgens Dujardin zat iedereen fout.

De historicus beweert dat eerdere onderzoekscommissies een cruciale fout maakten in de timing van de documenten. De brief waarin gesproken werd over het “neutraliseren” van Lumumba zou pas na het antwoord van het paleis zijn aangekomen.

Met andere woorden: het paleis kon onmogelijk gereageerd hebben op die passage.

En plots krijgt één van de meest gevoelige dossiers uit de Belgische geschiedenis een compleet andere draai. Volgens Dujardin wist Boudewijn absoluut niets van de executie van Patrice Lumumba.

Congo, Fabiola en abortus: de kanteljaren van Boudewijn

De biografie werpt ook nieuw licht op andere sleutelmomenten uit het leven van Boudewijn. Volgens Dujardin vormde 1960 een absoluut kantelpunt voor de koning: niet alleen door de crisis in Congo, maar ook door zijn ontmoeting met Koningin Fabiola.

Uit de archieven blijkt nu ook dat kardinaal Léon-Joseph Suenens effectief een belangrijke rol speelde in het samenbrengen van Boudewijn en Fabiola.

Daarnaast gaat de biografie uitgebreid in op de abortuskwestie van 1990, toen Boudewijn weigerde de abortuswet te ondertekenen omdat hij dat “niet in eer en geweten” kon doen.

Volgens de persoonlijke dagboeken was toenmalig premier Wilfried Martens al veel vroeger op de hoogte van die beslissing dan hij later publiekelijk liet uitschijnen.

De koning hield in zijn notities zelfs rekening met een rampscenario. Meermaals schreef hij dat hij bereid was af te treden en eventueel in ballingschap te gaan. In dat geval zou zijn broer Koning Albert II de troon hebben overgenomen.