Vlaanderen heeft énorm veel muziektalent. Een van de absolute toptalenten is Jente Neels. Zij is bekend van onder meer haar werk als gitariste bij niemand minder dan Pommelien Thijs, maar als soloartiest JEN bracht ze zopas haar nu al fel gesmaakte album ‘Any Questions’ uit én maakt ze zich klaar voor haar optreden in de AB Club. Tijd voor een zeer interessante babbel.
Jente Neels is in de muziekwereld zeker geen onbekende. Ze is al een tijdje gitariste bij Pommelien Thijs, ze maakte onlangs nog geweldig veel indruk in de Ziggo Dome in Amsterdam, maar ze werkte ook al samen met andere toppers zoals onder meer Sylvie Kreusch en Jan Verstraeten.
Als JEN lanceerde ze onlangs haar album ‘Any Questions’ en die kreeg zeer goede recensies. Zondag (15 november) kan je in de AB Club genieten van wat ongetwijfeld een geweldig concert zal zijn. Pop en rock gecombineerd. Tip: zet het zeer vermakelijke album (hieronder te vinden) op terwijl je het interview met de bijzonder sympathieke West-Vlaamse leest.
Jente, hoe kijk je terug op de release van je album?
“Ik ben heel blij met hoe het allemaal is opgepikt. Ik ben uiteraard heel erg bezig met mijn muziek, maar ook met alles achter de schermen. Daar horen dan onder meer interviews bij (lacht). Het is dus best druk geweest, maar ik heb al keileuke reacties gehad op het album. Er waren ook veel repetities voor de show in de AB en ik ben er helemaal klaar voor.”
Ben je dan zenuwachtig op de dag je album wordt gelanceerd?
“Ja en neen. Het is heel raar, de dag zelf voelt als een XXL-verjaardagsfeest. Je krijgt dan de hele tijd berichtjes met ‘proficiat’ en dergelijke. Dat is sowieso heel leuk, maar het is wel zo heel anticlimactisch. Ik hoor dat van veel artiesten, want het allerleukste zijn natuurlijk de shows en dat je het echt kan brengen op het podium.”
"Als je je album uitbrengt, dan ben je die dag meestal geen shows aan het spelen, maar doe je promo’s. Daarom is het uitbrengen dus een beetje anticlimactisch. Echt stress was er niet, omdat ik op voorhand wel wist wat er zat aan te komen. Uiteraard was ik wel benieuwd naar de recensies en wat de mensen ervan vinden.”
Ik moet zeggen: het is een geweldig album. En ik ben niet de enige die dit vindt, want de recensies en reacties zijn zeer positief.
"Ja, inderdaad. Ik ben heel blij. Er heeft niemand gestuurd dat ze het album haten (lacht).”
Je hebt ruim twee jaar aan het album gewerkt. Was het moeilijk om bepaalde knopen door te halen, zoals bijvoorbeeld welke nummers en dergelijke?
“Ja en neen. Er waren niet super veel nummers. Ik ben iemand die heel zwart-wit is, dus het is ‘ja’ of ‘neen’ voor een nummer. Als ik het niet direct voelde bij een nummer, dan ging ik daar niet in verder. Dan gingen we voor iets anders. Die selectie vond ik niet zo moeilijk, maar wel het afwerken van het album. Om een voorbeeld te geven: Willem Vanderstichele is een producer met énorm veel kwaliteiten, maar hij is het meer gewend om popproducties af te werken en ik dacht toch ook om het iets alternatiever te maken."
Foto: N.E.W.S. Records/Jente Neels
"Dat is ook de muziek waar ik naar luister. Ik wou er toch nog een andere draai aan geven en dan is Tim Leyman erbij gekomen. Die heeft het samen geproducet met Willem en dan heb ik daar wel mijn draai in gevonden. Het selecteren werd pas moeilijk omdat ik hier en daar nog wat aanpassingen wou doorvoeren.””
‘Any Questions’ was nadien geboren. Hoe ben je bij de titel van het album gekomen?
“Die titel is er pas gekomen toen alle nummers klaar waren. De volgorde van de nummers, zelfs de covershoot: alles was in orde. Enkel de naam moest nog gekozen worden. Dat is uiteindelijk gekomen omdat ik het album heb geschreven in de jaren tussen mijn 20ste en 25ste, en dat is een leeftijd waar je heel veel vragen hebt. Er gebeurt heel veel, je gaat van student zijnde naar het volwassen leven. Dan merk je dat je in die periode veel vragen hebt over je leven. Wat ga ik doen? Waar wil ik naartoe? Je merkt dat veel mensen rondom je ook met vragen zitten. Anderen stelden zich bijvoorbeeld vragen of ze voor kinderen willen gaan. De rode draad doorheen de plaat is dus: veel vragen.”
Je gaf ook aan dat je je niet aan één bepaalde stijl wil binden. Het is wat rock, wat pop.
"Klopt. Ik was vroeger echt meer richting rock, blues en de alternatieve kant, maar de laatste jaren ben ik wat meer naar pop beginnen luisteren. Ik ben ook daar mijn draai in beginnen vinden en ik vond het wel cool om een combinatie van de twee te hebben. Dan denk ik aan iemand zoals Olivia Rodrigo, waarvan de nummers pop zijn maar de productie alternatiever. Dat is ook de richting waar ik naartoe wil. Je hebt ook iemand als St. Vincent. De structuren van de nummers zijn enorm pop, maar alles wat er in gebeurt is dat niet.”
Foto: N.E.W.S. Records/Jente Neels
Het is wel iets dat al jaren een trend is. Vroeger was rock rock, pop was pop. Het mag allemaal wat ruimer zijn.
“Ja, en dat vind ik heel cool. Het is ook wel wat generatiegebonden, want ik voel aan mijn generatie dat er heel veel ruimte is qua muziekgenres. Je mag doen wat je wilt. Als je hard werkt en het kwalitatief is, dan ga je er wel geraken."
"Dat is een coole mindset en je moet op voorhand niet nadenken over het feit dat je die single op die radiozender zou willen, waardoor we in dat hokje moeten blijven. Ik ben nooit een hokjesdenker geweest, dus het is wel enorm leuk dat deze tendens er de afgelopen is gekomen in de muziekwereld.”
En dan zondag de AB. De ticketverkoop verliep bijzonder goed. Een uitverkochte zaal!
“Het is geweldig, want daar had ik toch wel wat stress voor. Je speelt toch in de AB en dan wil je toch dat het uitverkocht geraakt. Het is de ‘officiële start’ en je wil toch dat dit goed verloopt, dus ik ben heel tevreden met de interesse van de mensen. Waarvoor dank!”
Het is wel al een zeer mooi parcours: op enkele jaren tijd van je opleiding in Hogeschool PXL in Hasselt, samen op het podium staan met Pommelien Thijs, tot je eigen show als soloartiest. Hoe kijk je voorlopig terug op je parcours?
“Ik zeg altijd, en dat doe ik niet om bescheiden te zijn, dat ik ook heel veel geluk heb gehad. Ik heb vier jaar gestudeerd en het was in die coronaperiode ook niet makkelijk om in die periode te zingen. In die periode heb ik meteen jobs gekregen. Ik had twee opties: seksuologe worden of muziek maken. Dat laatste was Plan A. Er konden een vijftal in het keuzetraject ‘Zang’ beginnen en mijn toelatingsproef was geslaagd, waardoor ik een van hen was.
"Het was mijn doel om na mijn afstuderen meteen een job te hebben. Ik heb heel hard gewerkt, veel projecten gedaan, heel veel geprobeerd en op alles ‘ja’ gezegd. Maar ik heb ook het geluk gehad dat ik voor grote projecten werd gevraagd en daar ook lang mocht blijven. Daardoor had ik mijn laatste jaar al een job en zo ben ik verder kunnen blijven gaan.”
“Dat is een heel groot geluk. Ik heb er inderdaad hard voor gewerkt, maar er zijn velen die hard werken en toch niet het geluk hebben om op die dingen te stoten. Ik ben dus heel dankbaar voor de projecten die ik heb mogen doen en de mensen die ik heb leren kennen.”
Kansen krijgen is één, maar ze grijpen is twee. Jente, het is een teken dat je ook héél veel talent hebt.
“Jah, dat weet ik niet (lacht). Goed ja, ik heb ze alleszins met beide handen gegrepen. Wat ook helpt: ik ben een babbelaar en ben graag rondom mensen. Het is ook een wereldje waar je goed contact moet kunnen leggen en hoe groter je netwerk is, zoveel te beter.”
Je hebt ook kunnen meedraaien met Sylvie Kreusch, Pommelien Thijs en anderen. Was het ook perfect om zo mee achter de schermen te kunnen kijken, vooraleer je echt voluit naar buiten trad als soloartiest? Ik neem een dat het wel een goede leerschool is om de muzieksector helemaal te leren kennen?
“Het klopt dat het een heel goede leerschool is geweest. Ik heb door al die projecten ook kunnen ontdekken wat ik echt wel en niet wil doen. Het klopt dat als je in een band zit, dat je nog kan veranderen en dat niet alle aandacht op jou komt te liggen. Nu heb ik wel een statement gemaakt met album en het is deze richting die ik wil uitgaan als JEN."
"De afgelopen jaren heb ik rustig de tijd gehad om mijn pad uit te stippelen en dat is het leerrijkste geweest voor mij. Ik heb kunnen leren hoe het financieel werkt, hoe het verloopt met boekers, labels… Noem maar op. Ik heb die zijde van de muzieksector nu ook van heel dichtbij kunnen meemaken en dat is een heel grote meerwaarde geweest. Als artiest is het belangrijk dat je zelf ook op de hoogte blijft van alles en dat je niet zomaar alles aan je manager overlaat.”
Heeft het je ook geholpen om dit album zelf mee vorm te geven?
Ja, zeer zeker. Ik ken ondertussen ook heel wat mensen, dus het is niet dat ik nog echt mensen moest zoeken, want ik had al een breed spectrum over wat er mogelijk was en met wie. Dat heeft allemaal heel veel geholpen bij de ontwikkeling van ‘Any Questions’."
Welke doelen heb je nog voor de komende jaren?
“Ik wil vooral blijven groeien. Ik wil niet dat ik ineens piek en dan wegval, maar dat ik nog vele jaren kan bouwen en verder kan doen waarmee ik nu bezig ben. Uiteraard zou ik dolgraag Werchter of Pukkelpop doen (lacht), dat is een grote droom. Maar als doel wil ik voor een stabiele groei gaan. Ik geniet ook van het feit dat ik de ene week mij kan focussen op de optredens met Pommelien, nadien op mijn eigen project. Muziek blijven maken is het allerleukste.”
“Dat er veel variatie is? Ja en dat is ook nodig bij mij (lacht). Ik ben iemand die heel snel dingen beu is en die nieuwe dingen wil, maar als ik dit kan blijven aanhouden, dan heb ik alles wat ik wil.”
Spreken we af dat we nog een interview doet als je volgende zomer in de Marquee staat op Pukkelpop?
"Awel, ja (lacht). Roep maar eens naar Pukkelpop: ‘ey, we hebben hier iets’ (lacht luidop).”
Toeval, ik ben van Limburg. De boodschap geven we door (knipoog). Tot snel, Jente! En veel succes!
