Tanja Dexters is ‘back’! Ze doet mee aan ‘Dancing with the Stars’ en het is duidelijk dat Vlaanderen haar weer in de armen sluit. Zo kon Tanja ook terugkeren in ‘Expeditie Robinson’, maar dat feestje gaat niet door. P-magazine blikte met Tanja terug op haar memorabele winst in 2011 én de reden waarom ze toch niet meedoet aan de editie van 2026.
Eind vorig jaar spraken we met Tanja over haar realityreeks op Streamz. Dat was een schot in de roos. De voormalige Miss België aasde op een terugkeer in de showbizz en die komt er ook. Tanja Dexters is een grote naam in Vlaanderen. Interviews met haar zijn altijd een feest en vliegen voorbij. Puur. Echt. Geen filter, geen clichés.
Tanja heeft de looks en de persoonlijkheid waardoor je naar het scherm wordt gezogen. ‘Expeditie Robinson’ zal jammer genoeg zonder Tanja zijn. We spraken met haar over haar deelname en winst in 2011 en waarom ze vijftien jaar later toch ‘neen’ zei. Het programma start zaterdag om 20u30 op VTM.
Tanja, hoe kijk je terug op ‘Expeditie Robinson’ 2011?
“Het is altijd plezant om op iets terug te kijken dat je hebt gewonnen (glimlacht). Het was ook een speciale levenservaring, want het was heel erg afzien. Ik sprak met Omar Souidi en Wout Bru (die dit jaar deelnemen, nvdr.) toen ze mij om raad vroegen en ik zei: ‘doen’. Geen twee keer, maar wel één keer (lacht). Ik vond het een fantastische ervaring.”
“Het is leuk om af te zien voor een doel, bovendien was er toen ook een prijzenpot van 50.000 euro aan verbonden. De beleving op dat eiland, zo ‘back to basics’ en beseffen dat we elke dag eten zoeken om te overleven. Dat is in de ‘moderne wereld’ niet anders, want je gaat werken om geld te verdienen en te overleven. Op dat eiland was dit ook zo, maar dan op een compleet andere manier. Ik besefte daar ook dat we echte kuddebeesten zijn en dat we gezelligheid nodig hebben. We zijn als mens niet gemaakt om alleen te zijn. Dat heb ik toen het meeste gemist. Ik had altijd honger en voelde mij er heel eenzaam.”
Dat hongergevoel moet toch heel moeilijk geweest zijn?
“Ik dacht dit zou meevallen, omdat ik in die periode van job naar job ging en soms geen tijd had om te eten waardoor ik pas ’s avonds laat voor het eerst at. Bij ‘Expeditie Robinson’ was dat soms niét eten. Ik dacht dat dit mijn sterkte ging zijn op het eiland, maar dat was een tegenvaller. Er waren daar altijd twee of drie personen aan het zagen over de honger en ik was er daar één van (lacht)."
"Ik weet nog goed dat als we een klein stukje kokosnoot kregen en dat we dit moesten verdelen over negen personen. Nicolas Liébaert had zo’n medelijden met mij en gaf zijn deeltje aan mij. Ik heb écht afgezien van de honger. Mensen dachten misschien dat we stiekem achter de schermen nog iets kregen, maar dat was absoluut niet het geval.”
“Toen ik negen dagen in de grot zat, moest ik vuur proberen te maken met nat hout. Ik was altijd een uur bezig en als het dan eindelijk lukte, dan was het olie en een zak meel. Dat waren dan droge pannenkoeken. Dat was goed genoeg (lacht). Ik had eten. Zo moesten we een vis delen met negen personen, een kommetje rijst idem. Natuurlijk at ik dat oog op van de vis. Eten was eten. Dan maakt het niet meer uit wat het was (lacht).”
Mentaal is het een echte ‘mind fuck’.
“Sowieso. Elke dag ben je vermoeider en vermoeider, je hebt honger. Mentaal hebben ze mij daar niet kapot gekregen. In de grot had ik het moeilijk, want ik zat daar alleen. Ik heb nooit graag alleen gezeten in mijn leven. Ik zeg altijd tegen mijn man Michael, dat ik vandaag dankzij hem heel goed alleen kan zitten. ‘Je hebt mij geleerd om alleen te zitten, omdat dit mij rust brengt’ (lacht). Toen was dat anders. In die grot kwam er dan om de twee à drie dagen een afvaller bij en die bleven een aantal uren en ze kregen een mentale klop. Na mij kwamen er zo nog een stuk of vijf à zes. Ze waren vaak emotioneel. Dat ik de ‘grottherapeut’ was? Ja, zo was dat precies (lacht).”
“Ze hebben allemaal afgehaakt en ik heb de proef om terug te keren alleen afgemaakt. De afvallers moesten allen naar de grot en halverwege de expeditie mochten de afvallers een spel afwerken en de winnaars mochten dan terugkeren. Zo ben ik teruggekeerd, vooral door mijn mentale sterkte. Er moest ook een boot gemaakt worden, waarbij de anderen in de grot mij dan hielpen.”
“Ik weet nog dat de tien overblijvers te horen kregen dat de tien afvallers naar een grot moesten. Zij moesten dan een spel afwerken en de eerste die aankwam, had dit gewonnen. Ik kwam daar aan en ze dachten allemaal: ‘oh, Tanja’. Ik was vooral voor de Nederlanders, in Vlaanderen kenden ze mij uiteraard wel, dat ‘modelleke’ uit België. Ze zagen mij dus aankomen en keken verrast op dat ik daar op mijn gemakje afkwam. ‘Haast u, haast u’, riepen ze nog. Ze waren verrast, maar ook blij dat ik terugkwam. Mensen zien mij graag terugkomen, zu (lacht luidop). Ze hadden niet door dat ik de enige was en ik heb die hele proef alleen afgewerkt. Spannend was dat niet (lacht).”
‘Fear Factor’, ‘Expeditie Robinson’, ‘De Grote Sprong’: de rest is gewaarschuwd voor de komende programma’s. Tanja is een winnares pur sang. Ook in ‘Dancing with the Stars’?
Foto: Expeditie Robinson
Straffe Tanja!
“'Expeditie Robinson’ was een mentale beproeving. Dat was ook zo in de finale, waar Nico Vandriessche van JIM TV ook een smeerlapje was in het spel. Hij was een gamer en was heel competitief, maar ik ook. Hij haalde echt heel zwaar uit naar mij als ik een proef won en hij niet. Daar is niets van blijven hangen, hoor. We zijn achteraf nog een pint gaan pakken in Antwerpen en hebben dat uitgepraat. Het ging om winnen, mentaal en fysiek moest je daarvoor sterk staan. En dat was ik (lacht).”
Na je terugkeer van het eiland: was dat niet énorm aanpassen?
“Ik had toen nood aan rust. Ik was twee weken na ‘Expeditie Robinson’ ook terug vijftien kilo bijgekomen, want ik woog na die periode op het eiland nog maar veertig kilo. Ik heb een half jaar lang fast food gegeten (lacht). Wat ik ook had meegenomen van daar: bananen in de pan bakken (lacht). Dat smaakte daar zo enorm.”
“Wat ook zo geweldig aanvoelde: een warme douche. We hadden daar geen warm water, geen deo, geen tandenborstel… Naar het schijnt stonken we ook echt (lacht). Ohja, ik herinner mij dat ik eens mee naar winnaarseiland mocht en dan kreeg je je koffer. Ik had de week voordien een shoot voor P-magazine gehad in Bali en ik kwam van daaruit aan in Thailand voor ‘Expeditie Robinson’. Ik had daardoor alles bij van mijn luxevakantie met P, en daar lag mijn make-up, deo, shampoo en dergelijke in (lacht). Ik kwam toen helemaal opgemaakt naar de eilandraad op winnaarseiland. Dat was wel grappig.”
"Die eerste douche na de expeditie: dat was zooo zalig. Wat ik ook nog weet, de eerste keer terug op een kamer. Net als Tom Hanks in ‘Cast Away’: meermaals het licht aan en uitzetten. Dat was ook iets wat we daar niet hadden op het eiland.”
“Toen ik thuiskwam, barstte een week later echter de bom met een bericht in ‘Dag Allemaal’, dat mijn toenmalige partner mij had bedrogen. Dat was zwaar, maar hij ontkende alles. Vijf jaar later bleek dat hij mij weer had bedrogen met diezelfde persoon. Bleek dat het toen klopte wat er in de media verscheen… Je kwam terug van zo’n avontuur, je dochter was tien maanden oud en je hebt je gezin het meeste van allemaal gemist… Dan kwam dit op je bord. Dat was echt heavy.”
Is het desondanks een van de leukste avonturen die je in je carrière hebt gedaan?
“Jaja, sowieso. Vooral het meest bijzondere. Ik wist dat ik het nooit meer zou doen als er ooit nog een kans zich zou aandienen om deel te nemen aan ‘Expeditie Robinson BV’s’ of dergelijke. Die gedachte heb ik vastgehouden toen ze mij terugvroegen voor deze editie. Toch heb ik getwijfeld, maar mijn dochter Valentina wou mij zolang niet missen. Dat gaf de doorslag om het niet te doen.”
