Bijna dertig jaar geleden zag P-magazine het levenslicht. Anno 2026 zijn we nog steeds standing en dat is het ook het minste wat je kan zeggen over Femke Herygers. Ongetwijfeld één van de meest iconische P-babes ooit. We spraken af met Femke om nog eens over de ‘good old days’ te keuvelen.
Femke Herygers verscheen meermaals op de cover van P-magazine. Stond Femke op de cover, dan moesten de krantenkiosken extra volk in dienst nemen, want het was een ware stormloop voor de boekjes. Femke was toen nog een jonge parel, vandaag is ze een ware diamant.
In ons bijzonder aangenaam gesprek trokken we met plezier de blikkendoos open om eens te grasduinen in het verleden. Met Femke keuvelden we over heden en verleden.
P-magazine was in het verleden een goede start van een carrière die alleen maar in stijgende lijn verder is gegaan. Zoals jullie in deel één konden lezen. Anno 2026 zou Femke Herygers jullie nog steeds naar de winkel laten lopen om het magazine te kopen, maar we maken het jullie makkelijker door het online te presenteren.
Deze shoot is echter geen P-shoot zoals vroeger. Het is een andere Femke. Een zelfzekere, en bijzonder sympathieke, vrouw met internationale klasse die zich bijzonder goed voelt in haar vel. Sterker dan ooit. Niet volgen, maar leiden.
“Ik kijk alleen maar positief terug op de P-shoots”
Femke, deze shoot in Los Angeles. Deed het je nog wat denken aan de ‘good old P-days’?
"Ja, ergens wel. Niet zozeer door de foto's, maar door het reizen, de mooie locaties en het samenwerken met een creatief team. Dat bracht zeker herinneringen terug. Tegelijk voelde het ook helemaal anders. Vijftien jaar geleden beleefde ik zo'n shoot helemaal anders dan vandaag."
Hoe kijk je terug op die tijd met de P-shoots?
“Met alleen maar mooie herinneringen. Ik was begin twintig en dat hoorde helemaal bij die periode van mijn leven. Vandaag geniet ik misschien nog meer van alles wat achter de schermen gebeurt: de voorbereiding, de samenwerking met een goed team en het creatieve proces. Dat maakt voor mij een shoot minstens even mooi als het eindresultaat.”
Herinner je je je allereerste P-shoot nog? Ik denk dat het in 2011 was, exact vijftien jaar geleden. Goh, de tijd vliegt, zeg…
“(lacht) Nog vaag. Ik weet vooral nog hoe enthousiast ik was. Alles was nieuw en ik keek enorm uit naar het resultaat.”
Was je dan iemand die meteen naar de krantenwinkel liep om de nieuwe P te kopen?
“Natuurlijk. (lacht) Al denk ik eerlijk gezegd dat mijn papa meestal nog sneller was dan ik.”
Welke shoot is jou voor altijd bijgebleven?
“Zonder twijfel die in Tunesië. Ik herinner mij alsof het gisteren was. Dat was mijn covershoot én de laatste badpakkenspecial die P-magazine ooit heeft gemaakt. Prachtige locaties, een geweldig team... daar kijk ik met heel veel plezier op terug. Ik heb daar enorm van genoten. Dat blijft één van mijn mooiste herinneringen.”
“Dat ik de stoute vragen goed afblokte? Is dat zo?”
Zijn er nog verhalen die je je herinnert van tijdens die shoots? Gebeurtenissen, speciale locaties...?
“Vooral de onderlinge sfeer. Je bent een paar dagen intens samen op pad en dat schept een band. Natuurlijk herinner ik me de mooie locaties, maar uiteindelijk zijn het vooral de mensen die zo'n shoot bijzonder maken.”
Ze durfden in die periode ook wel eens regelmatig stoute vragen te stellen. We hebben de interviews nog eens nagelezen, Femke. Je kon ze goed afblokken.
"(lacht) Is dat zo? Dat was zeker niet bewust... of misschien toch een klein beetje (knipoogt).”
Mogen we je nog eens voor een ouderwetse P-shoot vragen?
“Ik heb geleerd om nooit nooit te zeggen. Maar als je het me vandaag vraagt, dan denk ik niet dat een klassieke P-shoot nog bij mij past. Deze shoot in Los Angeles was voor mij iets helemaal anders. Ze was stijlvol, cinematografisch en volledig vanuit mijn eigen visie. Het ging om esthetiek, sfeer en vrouwelijkheid. Dat voelde oprecht als een weerspiegeling van wie ik vandaag ben.”
“Ik ben intussen een andere vrouw als in de periode van de P-shoots. Je evolueert, en je maakt keuzes waar je ook binnen tien jaar nog achter staat. Het internet vergeet tenslotte niets. Deze shoot voelde daarom niet als een terugblik, maar als een nieuw hoofdstuk. P-magazine vroeg zich af hoe het vandaag met me gaat. Daarom vond ik het tijd om even hallo te zeggen. It’s prime time.”
En of we je gemist hebben, Femke. We horen elkaar snel!