“Alles kwijt, inclusief het vertrouwen.”
In het dossier rond Cain Ransbottyn, de flamboyante ex-BV en zelfverklaard cryptogoeroe die recent in Las Vegas werd opgepakt op verdenking van witwaspraktijken, duiken nu ook de eerste persoonlijke getuigenissen op van mensen uit zijn directe kring. Een Vlaamse ondernemer – die liever anoniem blijft – spreekt voor het eerst openlijk over de aanzienlijke som die hij aan zijn vroegere kennis toevertrouwde. De schade? Een bedrag met zes cijfers. Het vertrouwen? Welk vertrouwen?
Een investering op vriendschap gebouwd
De man kent Ransbottyn al bijna dertig jaar. Geen bloedbroeders, wel vrienden. “Cain was altijd extreem in alles wat hij deed,” zegt hij nu. “Charismatisch, vlot, ambitieus, en altijd op zoek naar het volgende grote ding.” Toen Ransbottyn zich volledig op cryptomunten stortte, volgde de ondernemer in kwestie zijn bewegingen met meer dan gewone belangstelling. Niet veel later besloot hij in te stappen. “Ik vroeg hem zelf of het een goed moment was om te investeren,” vertelt hij. “Aanvankelijk raadde hij het af. Maar na een tijdje vond hij het wel het juiste moment. Hij schetste een rooskleurig beeld van zijn rendementen en vertelde dat hij nog drie jaar als belegger wou doorgaan voor hij met pensioen zou gaan.”
Het vertrouwen werd formeel bekrachtigd met een contract, al bleek dat achteraf gezien weinig waard. “Het was niet meer dan een vodje papier. Ik wist eigenlijk beter. Maar je verwacht niet dat iemand die je persoonlijk kent, je zo zal laten vallen.”
Radiostilte, vage antwoorden en valse beloftes
Vanaf midden 2023 werd het alsmaar moeilijker om Ransbottyn te bereiken. Wanneer hij toch reageerde, was dat met ontwijkende antwoorden. “Hij sprak in raadsels. Verhalen die kant noch wal raakten. Toen wist ik: dit gaat fout aflopen.” Volgens de zakenman probeerde hij Cain meermaals tot redelijkheid te bewegen. “Ik herinner me twee berichten waarin hij toegaf zich diep te schamen en beloofde dat hij me ooit zou terugbetalen.” Maar een echte actie bleef uit.
Ondertussen was het digitale spoor van Ransbottyn even opvallend als misleidend. “Hij postte op zijn verjaardag een filmpje van een luxesuite, maar ik herkende dat. Het was oud beeldmateriaal, al twee jaar geleden gebruikt. Hij hield de schijn op, terwijl de realiteit een andere was.”
Die realiteit? Een piepkleine flat in een afgesloten complex in Summerlin, aan de rand van Las Vegas, met een gemeenschappelijk zwembad en fitnesszaal. “Voor Cain, die altijd op grote voet leefde, was dat een bijzonder bescheiden onderkomen. De huur bedroeg amper 1.000 euro per maand. In Vegas is dat niks.”
Woede, schaamte en berusting
De financiële kater is groot. De emotionele schade misschien nog groter. “Natuurlijk ben ik boos. Op Cain, maar ook op mezelf. Ik had het kunnen zien aankomen. Ik wílde het gewoon niet zien.” Of hij een klacht zal indienen, weet hij nog niet. “Wat zou het opleveren? Als hij effectief alles kwijt is, valt er niets meer te rapen. Bovendien las ik dat hij ook nog een berg fiscale schulden heeft openstaan.”
Toch blijft er een sprankel behoefte aan duidelijkheid. “Ik zou hem nog wel willen spreken. Niet om te roepen of te eisen. Maar gewoon om te horen wat er écht is misgelopen. Misschien helpt dat meer dan blijven zitten met frustratie over geld dat toch verloren is.”
Een bekend patroon
De getuigenis past binnen een steeds breder wordend patroon. Ook andere investeerders en zakenpartners – sommigen met claims die richting het miljoen euro gaan – proberen via juridische weg hun centen terug te krijgen. Intussen blijft het onduidelijk of Ransbottyn zich verzet tegen zijn mogelijke uitlevering aan België. Zijn advocaat heeft naar eigen zeggen al maanden niets meer van hem gehoord.
Het flamboyante imago van de cryptobelegger brokkelt snel af. Waar hij ooit online paradeerde met dure horloges, champagne en hotelkamers met uitzicht op de Strip, rest nu een bleke mugshot en een onzekere toekomst. Wat resteert bij zijn investeerders, is een zure nasmaak – en lege bankrekeningen.
(Foto: PD)