Hoogmoed komt ten val.
Cain Ransbottyn – 47 jaar, geboren in het brave Brasschaat – wist zich jarenlang met veel bombarie in de spotlights te wringen als flamboyante cryptogoeroe en autowrakfetisjist. Hij was de man die zelfs zijn kippen trakteerde op kaviaar terwijl zijn schuldeisers op droog brood zaten. Maar zijn imperium van glitter en bedrog stortte als een pudding in elkaar. Opgepakt in Las Vegas - verdacht van witwassen - na een jarenlange vlucht met andermans centen. De Belgische justitie heeft hem eindelijk te pakken. Vraag is: hoeveel slachtoffers liggen nog in de puinzone van deze crypto-oplichter met grootheidswaanzin?
Van pornowebbaas tot cryptosjoemelaar
Cain Ransbottyn begon zijn carrière als de koning van de Belgische onlineporno, groeide uit tot zelfverklaard crypto-evangelist en profileerde zich op sociale media als een soort Vlaamse Wolf of Wall Street op steroïden. Alleen vergat hij dat de Belgische justitie meeleest – en die is zelden gecharmeerd door neonverlichting op een total loss gereden BMW i8.
Ooit poseerde hij op Tomorrowland met een glas champagne in de hand en het gelijk van de hele wereld op zijn gezicht. Intussen zat hij diep in de schulden, was hij veroordeeld tot 15 maanden cel, 8.000 euro boete en een beroepsverbod, en hing er hem in eigen land een witwasdossier boven het hoofd. De man was geen ondernemer. Hij was een oplichter in maatpak.
Miljoen verdampt, vertrouwen vernietigd
Een zakenman uit Vlaams-Brabant die - zo lezen we in ‘Het laatste Nieuws’ - om begrijpelijke redenen anoniem wenst te blijven verloor maar liefst 1,17 miljoen euro aan Ransbottyn. Een investering in cryptomunten, zo werd hem voorgespiegeld. Met rendement. Mét garantie op papier, zelfs. Alleen vergat Ransbottyn dat papier niet automatisch gelijkstaat aan vertrouwen, en dat rendement in dit geval enkel gold voor zijn eigen luxe-etentjes in Dubai. De man uit Vlaams-Brabant kreeg aanvankelijk wat interesten toegestopt – net genoeg om de illusie van succes levend te houden. Maar toen het spel serieus werd, verdween Ransbottyn van de radar.
Sterker nog: de zakenman stelde zich zelfs borg voor drie vrienden die ook intekenden op het sprookje. Toen alles in rook opging, betaalde hij hun verlies uit eigen zak terug. Want geweten, dat had hij. Iets wat bij Ransbottyn duidelijk genetisch afwezig was.
Een façade van foie gras en bolides
Ransbottyn leefde intussen als een sultan. Op Instagram paradeerde hij in huurvilla’s van 3.000 euro per maand (huur die hij uiteindelijk ook gewoon niet betaalde), bestelde hij zes voorgerechten tegelijk en bracht hij zijn silkies-kippen meer culinaire verfijning bij dan de gemiddelde Vlaming in zijn keukenkast liggen heeft. Alsof het allemaal niet op kon. En voor hem kon het ook niet op – tot de poorten van Las Vegas dichtklapten.
De Amerikaanse immigratiedienst sloeg hem vorige week in de boeien op vraag van het Belgische gerecht. Op het mugshot dat sindsdien de ronde doet, kijkt Ransbottyn alsof iemand net zijn champagnefles heeft afgepakt. Zijn handen op de rug, zijn toekomst onzeker.
Slachtoffers en scherven
De zakenman die 1,17 miljoen verloor, is naar eigen zeggen “verlamd” door wat hem is aangedaan. “Altijd heb ik op mijn buikgevoel vertrouwd,” zegt hij. “Maar dat vertrouwen is kapot. Hij heeft mij mentaal gebroken.” Zelfs een psycholoog kon de schade amper herstellen. Ondertussen blijft de Belgische justitie discreet over het aantal andere slachtoffers. Maar iedereen die de levensstijl van Ransbottyn zag, weet: dat geld kwam van ergens. Van velen.
Zelfs toen de man veroordeeld was voor verduistering, witwassen en het omzeilen van belastingen via een web van nepbedrijven, bleef hij publiekelijk pronken met zijn ‘successen’. Opvallend afwezig in zijn publieke persona: zijn strafblad. En vooral: de puinhoop die hij bij anderen achterliet.
De val van een patser
Cain Ransbottyn was lang een curiosum: de man die sneller reed dan de zwaartekracht, die elke crash als een trofee beschouwde, en die zijn hoogmoed verpakte in hashtags en filters. Maar achter het glitterfilter verborg zich een kille berekening: hoe meer anderen geloofden in zijn schijnsucces, hoe makkelijker het werd om hen leeg te plukken.
Dat hij uiteindelijk in de VS gearresteerd werd, voelt voor veel slachtoffers als een sprankeltje gerechtigheid. Maar komt hij ooit terug naar België? En belangrijker: krijgen zijn slachtoffers ooit hun centen terug? Het antwoord zal waarschijnlijk even bitter smaken als de kaviaar die hij aan zijn kippen voerde.
En zij? Die kippen? Die zijn vandaag misschien wel het enigen die nog niet ontgoocheld zijn in Cain Ransbottyn.
(Foto's: PD)
