Een grote ster met een bescheiden leven.
Hij rende weg voor dinosaurussen, vocht tegen genetische experimenten en speelde naast Meryl Streep. Sam Neill werd wereldberoemd als Dr. Alan Grant in ‘Jurassic Park’, maar achter de schermen bleef hij vooral de bescheiden Nieuw-Zeelander die liever goede rollen speelde dan rode lopers bewandelde.
Hollywood verliest een van zijn meest herkenbare gezichten. Sam Neill is overleden op 78-jarige leeftijd. De Nieuw-Zeelandse acteur liet een indrukwekkend palmares na, met rollen in blockbusters, televisieseries en eigenzinnige drama’s.
Voor miljoenen filmliefhebbers blijft hij voor altijd verbonden met één naam: Dr. Alan Grant, de paleontoloog die in 1993 in Steven Spielbergs ‘Jurassic Park’ oog in oog kwam te staan met levensechte dinosaurussen.
Een rol die hem wereldberoemd maakte, maar die hem zelf nooit veranderde.
Van Nieuw-Zeeland naar Hollywood
Neill begon zijn carrière ver weg van de glitter en glamour. Zijn eerste stappen zette hij in de Nieuw-Zeelandse filmwereld met ‘Sleeping Dogs’ uit 1977 en later met het Australische drama ‘My Brilliant Career’.
De internationale doorbraak leek lange tijd onwaarschijnlijk. Vanuit Nieuw-Zeeland een grote filmcarrière opbouwen was volgens Neill bijna onmogelijk.
“Toen ik Nieuw-Zeeland verliet, voelde ik me als een briefje in een fles”, vertelde hij ooit. “Ik wist niet waar ik zou belanden.”
Zijn sprong in het onbekende bracht hem uiteindelijk naar Hollywood. In 1981 kreeg hij zijn eerste grote internationale rol als Damien Thorn in ‘The Final Conflict’, het derde deel van de horrorserie rond ‘The Omen’.
De acteur die geen ster wilde zijn
Na zijn doorbraak volgden grote namen en prestigieuze producties. Neill speelde naast Meryl Streep in ‘Plenty’ en werkte mee aan ‘A Cry in the Dark’, gebaseerd op het waargebeurde verhaal rond de verdwijning van baby Azaria Chamberlain.
Toch had hij weinig interesse in het klassieke Hollywoodspelletje. Een carrière als James Bond zag hij niet zitten.
Zijn agent probeerde hem ooit warm te maken voor de rol, maar Neill weigerde. De bekendheid die bij zo’n rol hoorde, sprak hem niet aan.
Zijn ambitie zat niet in roem, maar in het spelen van interessante personages.
Meer dan Jurassic Park
Hoewel ‘Jurassic Park’ zijn grootste commerciële succes werd, was Neill trots op andere rollen.
In ‘The Piano’ uit 1993 speelde hij Alisdair Stewart, een complexe rol in het bekroonde drama van regisseur Jane Campion. De film won drie Oscars en kreeg de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes.
Neill bleef ook later verrassende keuzes maken. Hij verscheen in de sciencefictionthriller ‘Event Horizon’, de komedie ‘Hunt for the Wilderpeople’, de populaire serie ‘Peaky Blinders’ en speelde een hoofdrol in de Australische versie van ‘De Twaalf’, gebaseerd op de Vlaamse reeks.
Een gevecht buiten de camera
In 2022 kreeg Neill tijdens de promotie van ‘Jurassic World: Dominion’ te horen dat hij leed aan bloedkanker. Toen de eerste behandeling niet aansloeg, begon hij aan een experimentele therapie.
In 2023 maakte hij zijn ziekte bekend in zijn autobiografie ‘Did I Ever Tell You This?’
Het schrijven van zijn boek werd volgens hem een manier om door te gaan.
“Ik ging elke dag slapen met de gedachte: morgen schrijf ik verder”, vertelde hij.
Een man met wijnranken en verhalen
Naast acteren had Neill nog een andere passie: wijn. Op zijn wijngaard in Nieuw-Zeeland bleef hij actief als wijnmaker en ambassadeur voor de lokale filmindustrie.
Hij was twee keer getrouwd en laat vier kinderen achter.
Sam Neill was nooit de luidste Hollywoodster. Hij had geen behoefte aan de grootste villa, de meeste aandacht of de meeste selfies.
Hij was de acteur die liever goede verhalen vertelde dan zichzelf verkocht.
En misschien is dat precies waarom miljoenen mensen hem zullen blijven herinneren. Niet alleen als de man die voor dinosaurussen vluchtte, maar als een acteur die altijd zichzelf bleef.
(Foto: YouTube)
