Als Stefanie Sander bij wijze van spreken niest, staat het in de gazet. Laat ze een scheet, dan volgt er duiding, context, een expert die de geur ontleedt en drie updates. Vooral bij Vlaanderens grootste gazet lijkt haar dossier intussen een abonnement te hebben: élke beweging wordt gevolgd, uitvergroot en vooral… gretig gekadreerd.
Afgelopen weekend was het opnieuw raak. Stefanie postte op TikTok een kort filmpje waarin ze toont dat ze opnieuw thuis is, mét enkelband. Dat alleen al volstond om de headlines te laten rollen. “Showt haar enkelband”, “terug thuis”, “zo blij”. De ondertoon was duidelijk: kijk haar eens fier zijn, alsof een enkelband het nieuwste lifestyle-accessoire is. Maar zoals zo vaak zit het verhaal nét iets anders.
Wat in veel artikels netjes werd vergeten, is wat eraan voorafging. Kort na haar vrijlating verschenen er namelijk berichten dat Stefanie in het ziekenhuis zou zijn opgenomen. Dat nieuws bleek achteraf niet te kloppen en werd hier en daar even discreet weer verwijderd, alsof het nooit was geschreven.
Alleen: het gerucht was wél blijven hangen. Mensen dachten dat ze opgenomen was, dat er iets ernstigs aan de hand was, dat ze alweer “in de problemen zat”. En net daarom postte Stefanie dat TikTok-filmpje: om te tonen dat ze gewoon thuis was. Niet in een ziekenhuisbed, maar in haar living. Mét enkelband, ja, want dat is nu eenmaal de realiteit.
Context? Ach, details…
Het enkelband-filmpje werd losgekoppeld van de aanleiding en herleid tot een makkelijk frame: kijk haar eens provoceren. Terwijl het in werkelijkheid eerder een reactie was op foutieve berichtgeving dan een triomfantelijk moment.
Het resultaat? Een klassiek mediamechanisme: eerst ontstaat er onjuist nieuws, daarna corrigeert de betrokkene dat zelf, en vervolgens wordt die correctie op haar beurt gebruikt om haar opnieuw door de gehaktmolen te halen.
