We horen het in Hollywood inmiddels vaker dan "multiverse": superhero fatigue.
Het publiek zou genoeg hebben van capes, superkrachten en mensen die halve steden vernielen zonder ooit een verzekeringsformulier in te vullen.
Alleen heeft Supergirl haar bioscoopcarrière nu afgesloten met ongeveer 125 miljoen dollar wereldwijd, terwijl Spider-Man: Brand New Day in dezelfde zomer als een losgeslagen geldprinter door de bioscopen slingert.
Volgens de meest recente cijfers zit Supergirl rond 124,6 miljoen dollar wereldwijd. Daarmee blijft de DC-film zelfs onder beruchte comicbookflops als Morbius (167,5 miljoen) en Joker: Folie à Deux (ruim 200 miljoen).
En dan Spider-Man. Brand New Day opende vorige week met een waanzinnige 355 miljoen dollar in Noord-Amerika en ongeveer 927 miljoen wereldwijd.
Maandag, amper enkele dagen na de release, ging de film al voorbij één miljard dollar. De meest recente cijfers die momenteel circuleren zetten Tom Hollands vierde Spider-Man-avontuur zelfs al rond 1,15 miljard dollar wereldwijd, terwijl de film nog volop in de zalen draait.
Zet dat naast Supergirl en de diagnose "mensen zijn superhelden beu" begint een beetje te klinken als een restaurantuitbater die na twintig voedselvergiftigingen besluit dat mensen tegenwoordig gewoon geen honger meer hebben.
Misschien bestaat superhero fatigue dan ook veel minder dan Hollywood graag beweert. Wat wél lijkt te bestaan, is slechte-film-fatigue. En, voor een deel van het publiek, waarschijnlijk ook wat we gemakshalve "girlboss fatigue" kunnen noemen: niet vermoeidheid van vrouwelijke hoofdpersonages op zich, maar van films waarin marketing en personageopbouw soms lijken te vertrekken vanuit het idee dat een sterke vrouw automatisch interessant is omdat ze sterk is.
Dat is een belangrijk onderscheid. Sigourney Weavers Ripley, Linda Hamiltons Sarah Connor en Uma Thurmans Beatrix Kiddo hadden daar decennia geleden weinig problemen mee. Het publiek heeft vrouwelijke actiehelden dus duidelijk niet vorige dinsdag plots ontdekt.
Supergirl kreeg overigens behoorlijk betere recensies dan Morbius of Joker: Folie à Deux, en Milly Alcock werd vaak als een van de sterkere elementen genoemd.
Maar goede recensies alleen verkopen geen honderden miljoenen tickets. De film opende in de VS met slechts 37,1 miljoen dollar en bleef daar uiteindelijk steken rond 71,6 miljoen. Ter vergelijking: Superman kwam eerder nog tot 618,7 miljoen dollar wereldwijd.
DC Studios-baas Peter Safran benadrukte na de tegenvallende start dat één film slechts een onderdeel is van de langetermijnstrategie van de studio. Dat zal best. Maar iemand bij Warner zal ondertussen toch eens naar Spider-Mans cijfers hebben gekeken en heel zachtjes "godverdomme" hebben gefluisterd.
De volgende test wordt Clayface, die op 23 oktober verschijnt. Die film zou slechts ongeveer 40 miljoen dollar kosten en hoeft dus helemaal geen miljard op te halen om succesvol te zijn.
Het publiek is niet automatisch klaar met superhelden. Het is selectiever geworden. Geef mensen een personage waar ze dol op zijn, een film waarvoor ze daadwerkelijk naar de bioscoop willen en mond-tot-mondreclame die niet klinkt als een evacuatiebevel, en plots is die zogenaamde superhero fatigue spoorloos verdwenen.
Spider-Man heeft ondertussen meer dan een miljard redenen om dat te bewijzen.
