Je hoeft dit weekend niet naar Venetië te vliegen, op een rode loper rond te lopen of te doen alsof je precies begrijpt waarom een regisseur zeven minuten applaus krijgt. Eén ding is wel de moeite om zaterdagavond even te bekijken: welke film de Gouden Leeuw wint. De kans bestaat namelijk dat die titel binnen enkele maanden ook bij jou op het scherm verschijnt.
Het filmfestival van Venetië loopt zaterdag ten einde en is veel meer dan een jaarlijkse bijeenkomst van filmsterren, fotografen en mensen met zonnebrillen die vermoedelijk meer kosten dan onze eerste auto. Het oudste filmfestival ter wereld is al jaren een belangrijke vertrekplaats voor films die later wereldwijd doorbreken.
Van Venetië naar de Oscars
Dat gebeurde de afgelopen jaren bijvoorbeeld met The Shape of Water, Joker, Nomadland en Poor Things. Ze werden allemaal in Venetië voorgesteld en doken daarna op in bioscopen, op streamingdiensten en tijdens het Amerikaanse prijzenseizoen.
Dat betekent uiteraard niet dat de winnaar van de Gouden Leeuw automatisch een Oscar krijgt. Was het maar zo eenvoudig, dan konden ze in Hollywood een hoop enveloppen besparen. Maar Venetië vindt plaats op een interessant moment: net wanneer de filmwereld begint te kijken welke titels tijdens de winter en het daaropvolgende awardseizoen belangrijk kunnen worden.
Zaterdag weten we meer
De 83ste editie eindigt op 12 september en zaterdagavond maakt de jury onder leiding van Maggie Gyllenhaal bekend welke film de Gouden Leeuw krijgt. De voorbije dagen passeerde ondertussen genoeg sterrengeweld over de rode loper om de gemiddelde paparazzo een tenniselleboog te bezorgen.
George Clooney kreeg er bovendien een ere-Gouden Leeuw voor zijn volledige carrière en grapte zelf dat zo'n prijs vooral betekent dat hij oud begint te worden. Dat valt voorlopig nogal mee, al helpt het waarschijnlijk dat Clooney zelfs met grijs haar nog altijd eruitziet alsof hij onderweg is naar een reclame voor een bijzonder dure koffiemachine.
Maar zaterdag draait het uiteindelijk om de films zelf. En daarvoor hoef je geen cinefiel te zijn die drie uur durende Oezbeekse zwart-witfilms zonder ondertitels voor zijn plezier bekijkt.
Onthoud gewoon even de winnaar.
Als diezelfde titel deze winter plots overal opduikt, kun jij tenminste zeggen dat je hem al kende voordat iedereen erover begon.
Meer infoto vind je hier
(Foto: labieennale)
