Oude afleveringen van Neighbours worden met behulp van AI verknipt tot korte verticale afleveringen voor de smartphone. En dus verschijnt straks ook een piepjonge Margot Robbie opnieuw in Ramsay Street. Alleen nu in 9:16.
Toen de dieren nog spraken, ging je voor Neighbours gewoon voor de televisie zitten. De Australische soap liep vanaf 1985 en stopte in 2025, na veertig jaar en ruim 9.000 afleveringen. Maar dood televisiemateriaal bestaat blijkbaar niet meer.
RoseBerry Media gaat samen met rechtenhouder Fremantle oude afleveringen van Neighbours ombouwen tot verticale microdrama's voor het platform Epis. De eerste test draait rond Donna Freedman, het personage dat Margot Robbie tussen 2008 en 2011 speelde.
In totaal wordt ongeveer 150 minuten aan bestaand materiaal opnieuw gemonteerd tot korte afleveringen die bedoeld zijn om rechtop op een smartphone te bekijken.
Robbie hoeft daarvoor gelukkig niet opnieuw naar Ramsay Street. Haar oude scènes worden uit bestaande afleveringen gehaald, opnieuw gemonteerd en aangepast aan het verticale 9:16-formaat.
Daar komt ook AI aan te pas. RoseBerry gebruikt zijn eigen systeem RedSnapper om grote hoeveelheden televisiebeelden te analyseren en geschikt materiaal te selecteren en herwerken. Mensen blijven volgens het bedrijf verantwoordelijk voor de uiteindelijke montage en kwaliteitscontrole. AI doet dus het graafwerk. De mens kijkt of Margot Robbie niet plots half buiten beeld staat.
Van 22 minuten naar één duim
Voor RoseBerry is Neighbours een aantrekkelijke speeltuin. De soap telt duizenden uren beeldmateriaal en bevat bovendien vroege rollen van mensen die later veel beroemder werden, zoals Kylie Minogue, Jason Donovan, Guy Pearce en Jesse Spencer. Voor een klassieke televisiezender is dat een archief. Voor RoseBerry is het een voorraadkast.
Een aflevering van 22 minuten hoeft niet langer opnieuw als aflevering van 22 minuten te worden uitgezonden. Je kunt er één verhaallijn uithalen, die in kleine stukken knippen en ieder stukje laten eindigen op een moment dat je doet verder kijken.
De cliffhanger die je vroeger tot morgenavond voor de televisie moest houden, moet nu vooral voorkomen dat je duim naar het volgende filmpje swipet.
Margot Robbie als lokaas
Dat RoseBerry met Robbie begint, is uiteraard geen toeval. Donna Freedman was een van haar eerste grote rollen, jaren voordat The Wolf of Wall Street, I, Tonya en Barbie van haar een Hollywoodster maakten.
Voor oude Neighbours-fans is het nostalgie. Voor een generatie die Robbie vooral als Barbie kent, is het bijna nieuw materiaal: kijk, Margot Robbie toen ze nog gewoon ruzie stond te maken in een Australische soap. En als dat aanslaat, ligt er nog een archief van duizenden afleveringen klaar.
RoseBerry heeft bovendien overeenkomsten met verschillende internationale rechtenhouders om ook ander bestaand film- en televisiemateriaal geschikt te maken voor verticale distributie. Neighbours moet dus vooral bewijzen dat het trucje werkt.
Verticale soaps zijn plots big business
Het klinkt nog altijd een beetje alsof iemand televisie heeft uitgevonden voor mensen die hun telefoon niet negentig graden willen draaien, maar microdrama is inmiddels serieuze business.
De afleveringen duren doorgaans één tot enkele minuten en zijn gebouwd rond hoog tempo, snelle conflicten en vooral heel veel redenen om meteen het volgende deel te bekijken.
Volgens de Royal Television Society is verticale fictie inmiddels uitgegroeid tot een miljardenmarkt. ABC Radio National meldde begin oktober bovendien dat microdrama's op YouTube in de eerste helft van 2026 wereldwijd meer dan 6,5 miljard views verzamelden.
Geen wonder dus dat klassieke televisiebedrijven geïnteresseerd raken.
Tot voor kort bestond de wereld van verticale fictie vooral uit goedkope romances, wraakverhalen en acteurs die na ongeveer acht seconden ontdekten dat hun echtgenoot stiekem miljardair was.
Nu komen de echte televisiearchieven eraan.
Oude televisie wordt opnieuw handelswaar
Daar zit voor mediabedrijven het interessante gedeelte. Voor een nieuwe dramaserie heb je scenaristen, acteurs, sets, draaidagen en vooral veel geld nodig. Bij Neighbours ligt veertig jaar materiaal al op de plank.
Met AI kan zo'n enorme bibliotheek sneller worden doorzocht en kunnen scènes en verhaallijnen gemakkelijker worden teruggevonden en opnieuw verpakt.
Waarom iets nieuws maken als je Margot Robbie uit 2009 nog eens kunt verkopen? Dat klinkt cynisch, maar economisch is het moeilijk te negeren.
Oud-Neighbours-acteur Stefan Dennis, die jarenlang Paul Robinson speelde, vindt het alvast een bijzonder slecht idee. Hij noemde de AI-geassisteerde bewerking “morally and legally wrong”.
Ook fans stellen zich vragen. Want een serie opnieuw vertonen is één ding. Scènes uit hun oorspronkelijke afleveringen halen, opnieuw monteren en er met AI een ander televisieproduct van maken, is iets anders. En daar zit uiteindelijk de interessantere discussie.
Een oude televisieserie was vroeger gewoon een oude televisieserie. Je kon ze opnieuw uitzenden, op dvd zetten of ergens in een streamingcatalogus parkeren. Nu wordt ze grondstof.
Vandaag wordt Neighbours opnieuw versneden voor de smartphone. Als het experiment lukt, kunnen misdaadseries, sitcoms en films dezelfde behandeling krijgen.
De ironie is mooi: jarenlang probeerde de televisie ervoor te zorgen dat we ook op onze telefoon televisie konden kijken.
Nu wordt de televisie verbouwd omdat we onze telefoon niet meer willen draaien.
(Foto: YouTube)
