Het Stripfeest keert terug naar hartje Brussel — hoog tijd om de negende kunst
serieus te nemen.
Een land zo groot als een postzegel gaf de wereld Kuifje, de Smurfen, Suske en Wiske en Lucky Luke. Op de gevels van Brussel kijken stripfiguren op voorbijgangers neer en in zowat elke boekenkast staat wel ergens een album te verstoffen. Nergens ter wereld lijkt de strip zo diep in de cultuur te zitten als hier. En deze maand viert Brussel dat opnieuw.
Het Stripfeest is terug
Op zaterdag 19 en zondag 20 september strijkt het Brussels Comic Strip Festival neer rond de Beurs, midden in het centrum. Het festival verhuisde van Tour & Taxis naar de binnenstad en kiest daar voor een compactere editie.
Op het programma staan tentoonstellingen, signeersessies, ontmoetingen met tekenaars, activiteiten voor het hele gezin en de uitreiking van de Atomiumprijzen. Deze keer gaat er extra aandacht naar de Nederlandstalige strip.
Kunst met een grote én een kleine K
Strips werden lang weggezet als iets voor kinderen die nog niet klaar waren voor een boek zonder tekeningen. Dat beeld is intussen behoorlijk achterhaald. Beeldromans vertellen vandaag verhalen over oorlog, rouw en migratie die qua impact niet hoeven onder te doen voor een vuistdikke roman. Tegelijk blijft er gelukkig plaats voor een simpele gag met Kiekeboe.
Precies daarin zit een deel van de charme: kunst met een grote K en amusement met een kleine k passen probleemloos in hetzelfde rek.
Van Kuifje tot manga
Wie denkt dat strips hun beste tijd hebben gehad, hoeft maar even rond te kijken. Manga is wereldwijd razend populair bij jongeren, terwijl film- en streamingproducenten al jaren gretig in stripverhalen graaien op zoek naar nieuwe personages en verhalen.
En nergens is die geschiedenis zo zichtbaar als in Brussel. Verspreid over de stad duiken stripfiguren op enorme gevels op, van klassiekers tot minder bekende helden. Je hoeft er zelfs geen museumticket voor te kopen: een wandeling volstaat.
Op 19 en 20 september komt daar met het Stripfeest nog een flinke schep bovenop. België mag dan zelden ergens onbetwist wereldkampioen in zijn, maar als er één discipline is waarin we behoorlijk luid mogen roepen dat de rest bij ons is komen afkijken, dan is het deze wel.
(P-magazine)
