Haalt Groen in 2024 de kiesdrempel nog?
Bij je zondagse pistolets krijg je vandaag een interview met Kristof Calvo. Weet je nog wel, de bevlogen spreker van Groen, die van zijn voorzitter Meyrem Almaci een mes in de rug kreeg, wel verkozen was, maar geen ministerpostje kreeg. Teleurgesteld trok Calvo zich terug als fractieleider van Groen en ruilde dat ‘leiderschap’ in voor de denktank van het Nederlandse GroenLinks. Niet dat Kristof de Belgische politiek niet meer volgt, integendeel. In de krant ‘De Zondag’ laat de groene politicus zijn licht schijnen over het politieke leven in ons land en doet enkele markante uitspraken.
Vooral Bouchez (MR) wordt afgeschilderd als hét probleem van ons land. Of beter, het feit dat Bouchez niet verkozen geraakte als Kamerlid, maar wel meer macht heeft dan de 150 Kamerleden samen. “Er gaat geen week voorbij of een voorstel botst op zijn veto: de gokwetgeving, de woonbonus, de fiscaliteit van voetballers, het reclameplafond voor partijen, noem maar op. ( fel ) Dát is het probleem. De macht moet liggen bij de mensen die verkozen zijn”, aldus Calvo in 'De Zondag'. Oeps, en wat doen we dan met Frank Vandenbroucke (Vooruit) en Annelies Verlinden (CD&V) beiden niet verkozen, en toch de twee belangrijkste ministers van Vivaldi?
Nu ja, daar zit dan toch niet het échte probleem blijkbaar. “Weet je wat het pijnpunt is? Soms lijken de Vivaldi-partijen wel te strijden om die ene partij te worden die nog twaalf procent haalt”, zegt Calvo in ‘De Zondag’. “Maar wat ben je met twaalf procent als de anderen verliezen? Dan mag je de oppositie leiden tegen N-VA en Vlaams Belang in het Vlaams Parlement. Of je moet premier worden in een coalitie met gedoogsteun van PVDA. De strijd tussen de partijen moet stoppen. Het is samen winnen of samen verliezen. Ik ben Vivaldist van het eerste uur. Ik blijf overtuigd, maar het moet echt beter. Er is te veel zenuwachtigheid.”
Dat is inderdaad wat er doorschemert in het interview: zenuwachtigheid. In ‘De Morgen’ van 4 februari kwamen een aantal politieke analisten tot dezelfde conclusie. Groen zal bij de volgende verkiezing – een dag waarop alle verkiezingen worden gehouden: Europese, federale, Vlaamse én lokalemet de kiesdrempel – moeten vechten om de kiesdrempel te halen. In de laatste 'hypothese' van Joël De Ceulaer werd dat pijnlijk duidelijk. We citeren:
Joël De Ceulaer: “Vooruit scoort met 14 procent het beste van alle klassieke partijen, maar – samen met PVDA, die naar de 10 procent schiet – zuigt het Groen zo fors leeg dat die partij met de kiesdrempel flirt.” (Groen scoort slechts 5 procent)
Rik Van Cauwelaert: “Groen heeft zich vastgereden in zijn energiediscours”, zegt Van Cauwelaert. “Dat we nu de volle lading krijgen op onze energiefactuur, is niet alleen de verantwoordelijkheid van die partij, maar het valt niet uit te sluiten dat Groen daar een prijs voor betaalt.”
Guy Tegenbos: “De kans bestaat dat Groen met de kiesdrempel zal moeten vechten”
Walter Pauli: “We weten dat elke verkiezing haar verrassing heeft. Maar zoals het er nu naar uitziet, zou dit inderdaad weleens dicht bij de uitslag kunnen zitten.”
We veronderstellen dat Kristof Calvo ‘De Morgen’ leest?
