Franse parlementsverkiezingen zijn een historisch dieptepunt voor de democratie.
Moet je stemmen verplichten of niet? Een discussie die haar gelijke vindt in de discussie rond het geslacht der engelen. Wie haalt er voordeel uit stemplicht, en wie uit ‘vrije’ verkiezingen? In ons land kunnen we in 2024 misschien 'meten' wat het verschil is. We zullen dan niet meer verplicht zijn om te gaan stemmen voor de provincie- en gemeenteraadsverkiezingen. Federaal en Vlaams is er nog wel stemplicht.
In Frankrijk is er geen stemplicht en net als bij de presidentsverkiezingen, kan de afwezige kiezer een grote rol spelen. Het kiessysteem is immers opgebouwd volgens het principe van “the winner takes it all”. Dit weekend werd alvast een een nieuw onthoudingsrecord gevestigd. Volgens schattingen van vijf peilingsinstituten zou tussen 52,5 procent en 53 procent van de kiezers geen stem hebben uitgebracht. Dat wil zeggen dat minder dan helft van de Fransen naar de stembus trokken. Het vorige onthoudingsrecord ligt op 51,3 procent en dateert van 2017.
De vraag rijst dan hoe democratisch je de uitslag kan noemen. Je kan je ook de vraag stellen of de Fransen nog wel vertrouwen hebben in de democratie.
Twee maanden nadat Emmanuel Macron herverkozen is als president, kiezen de Fransen nu ook een nieuw parlement. En net zoals bij de presidentsverkiezingen gebeurt dat in twee stemrondes, volgende zondag volgt een tweede ronde.
In de eerste stemronde heeft Ensemble, de coalitie rond president Macron, amper 21.442 stemmen meer behaald dan de linkse coalitie Nupes rond ex-presidentskandidaat Jean-Luc Mélenchon. Macrons coalitie haalde 25,75 procent van de stemmen binnen. Nupes klokt af op 25,66 procent.
De sleutel voor de tweede ronde zal dus opnieuw liggen in de opkomst
