🎥 Ruben doet een Van Guchtje in ‘De Verraders’: de enige echte verrader is al ontmaskerd

Nog voor de echte Verraders zijn aangeduid, heeft Ruben Van Gucht de eerste spelregel al vakkundig aan zijn laars gelapt. “Het is flikken of geflikt worden.” Niet iedereen vindt dat even sportief.

De Verraders zijn terug. Nieuw kasteel, nieuwe kandidaten, nieuwe intriges. En blijkbaar ook nieuwe spelregels. Althans, volgens Ruben Van Gucht. De presentator/presentator-in-spe-verrader-in-zijn-hoofd liet in de eerste aflevering meteen zien wat zijn strategie wordt: winnen. Desnoods met een kleine shortcut.

Het begon nochtans allemaal netjes. De kandidaten lagen opgesloten in doodskisten en moesten zich bevrijden wanneer een klok op nul kwam. Wie het dichtst bij het juiste moment zat, kon een schild verdienen en zo de eerste nacht veiligstellen.

Een kwestie van tellen, inschatten en vooral: geduld hebben.

Ruben had daar een iets efficiëntere oplossing voor.

Ruben had zijn eigen klok bij

Van Gucht bleek de tijd bijzonder goed te kunnen inschatten. Vier seconden naast het juiste moment, goed voor een schild.

Indrukwekkend.

Tot bleek dat hij niet uitsluitend op zijn biologische klok had vertrouwd.

“Ik heb de boel geflikt”, geeft hij later doodleuk toe. Ruben had een horloge bij zich en wist dus perfect hoe lang hij in zijn kist lag.

Waarom moeilijk doen als je ook gewoon de spelregels een beetje kunt omzeilen?

“Ik ben bijzonder competitief”, verklaart hij. “Ik doe er alles aan om te winnen.”

Dat is alvast duidelijk.

Toby heeft daar een andere mening over

Niet iedereen aan tafel blijkt dezelfde definitie van competitie te hanteren.

Ex-Rode Duivel Toby Alderweireld ziet het allemaal iets klassieker. “Ik win ook graag, maar niet ten koste van alles. Ik wil winnen op een eerlijke manier, anders heeft dat nul waarde.”

Een verschil in mentaliteit, zeg maar.

Voor Ruben geldt blijkbaar een andere voetbalwijsheid: als de scheidsrechter het niet gezien heeft, was het geen overtreding.

Verrader? Graag zelfs

Wanneer Staf Coppens de kandidaten vraagt wie eventueel verrader zou willen zijn, steekt Ruben opvallend weinig weg.

Anderen passen.

Kürt Rogiers wil aan de goede kant blijven. Danira Boukhriss bedankt. Toby wil naar eigen zeggen “aan de goede kant van de geschiedenis” staan.

Ruben denkt er anders over.

“Als ik aan eigen behoud denk, dan leert de geschiedenis van dit programma mij dat ik beter verrader dan bondgenoot ben. Verraders blijven langer in het spel.”

Hij heeft dus niet alleen een competitieve instelling. Hij heeft ook de handleiding gelezen.

Staf vraagt hem vervolgens of hij tien dagen lang kan liegen en bedriegen.

“Ik denk dat ik je niet zal ontgoochelen”, antwoordt Ruben.

Jammer voor hem: hij krijgt die job niet.

Marc-Marie Huijbregts, Kürt Rogiers en Stephanie Coorevits worden de echte Verraders.

Ruben moet het voorlopig stellen met zijn rol als kandidaat.

En dan verandert het spel

De eerste aflevering heeft nog een verrassing in petto. Er blijken niet drie, maar vijf schilden te verdienen.

Naast Marc-Marie, Jinnih en Ruben krijgen ook Faroek Özgünes en Aurélie Zeebroek een schild. Zij verdienen dat door als eersten de proef op te geven.

Wie dus vroegtijdig de handdoek in de ring gooit, wordt daarvoor beloond.

Een interessant principe.

En daar is onze Ruben weer die daar een probleem mee heeft.

“Dan zijn er vanaf nu geen regels meer”

De kandidaten mochten vooraf niet weten dat er op die manier extra schilden konden worden verdiend. En daar kan Ruben niet mee lachen.

Hij vindt niet zozeer de kandidaten fout, maar wel de organisatie.

“Regels verander je niet wanneer het spel al begonnen is.”

En dan komt de Van Gucht in hem helemaal naar boven.

“Voor mij zijn er vanaf nu geen regels meer.”

Hopla: daarmee is de toon gezet.

Wanneer Staf hem vervolgens vraagt om een ranking te maken van de meest betrouwbare kandidaten, weigert Ruben.

Hij geeft het blad blanco terug.

“Ik vertrouw jou niet. Je hebt de regels tijdens het spel veranderd.”

Volgens Ruben wordt het spel dan ook niet langer in de Ardennen gespeeld, maar in de Wild West.

“En daar zijn geen regels van toepassing.”

Ruben heeft een punt. En tegelijk ook niet.

Daar zit meteen het interessante aan deze Verraders-reeks.

Want ja: een spel veranderen nadat het begonnen is, kan irritant zijn. (Kijk maar naar de Belgische politiek en de pensioenhervorming.) Zeker wanneer kandidaten hun strategie hebben opgebouwd rond bepaalde regels.

Maar Ruben die klaagt over eerlijkheid nadat hij zelf met een horloge in een doodskist is gekropen, heeft natuurlijk ook iets onweerstaanbaar ironisch.

De man die letterlijk zijn eigen shortcut neemt, ontdekt plots een principiële grens zodra iemand anders aan de spelregels komt.

Dat is geen hypocrisie.

Dat is televisie.

En gelukkig heeft Ruben zijn schild

Voorlopig hoeft hij zich in elk geval geen zorgen te maken over een exit. Dankzij zijn schild is Ruben de eerste avond veilig.

De Verraders zelf hebben intussen hun eerste slachtoffers gekozen: contentcreator Shauna Dewit, Timon Verbeeck en Margriet Hermans staan op de dodenlijst. Stephanie Coorevits wordt gered.

Wie uiteindelijk naar huis moet, wordt pas volgende week duidelijk.

Eén ding weten we nu al zeker: Ruben Van Gucht hoeft geen Verrader te zijn om het spel vuil te spelen. Hij heeft zijn visitekaartje al afgegeven.

En eerlijk? Wij kijken nu vooral uit naar het moment waarop iemand hem van valsspelen beschuldigt.

Ruben zal dan ongetwijfeld rustig zijn.

Tot hij ontdekt dat die beschuldiging niet volgens de regels is.

(Foto: Instagram)