Wie volgend jaar met zijn gsm in de hand wordt betrapt, mag meteen 202 euro ophoesten. Niet omdat je plots gevaarlijker bent dan dit jaar, wel omdat de Belgische overheid dringend geld nodig heeft. De boetes gaan namelijk allemaal met 10% omhoog, en het timing-toeval is ongeveer even geloofwaardig als een parkeerwachter met empathie.
De regering noemt het een ‘noodzakelijke maatregel’. Begrijp: de staat heeft centen nodig, de begroting is een zeef, er moet nog wat geld naar Oekraïne en naar ‘klimaatslachtofferlanden’ en dus wordt de automobilist opnieuw gebruikt als rijdende pinautomaat. Volgens minister Verlinden moet de verhoging samen met wat hogere opdeciemen zo’n 50 miljoen euro per jaar opleveren. Officieel ‘voor Justitie’. In realiteit uiteraard om alle begrotingsgaten te vullen waar geen enkel traagvergaderend kernkabinet nog raad mee weet.
En hoe voelt dat voor de man of vrouw achter het stuur?
Wel, ‘lichte overtredingen’ zoals geen richtingaanwijzer gebruiken stijgen naar 63,80 euro, en gsm’en achter het stuur gaat van 174 naar 191,40 euro, en daarboven komt nog een vaste administratieve kost die vanaf 1 januari ook netjes geïndexeerd wordt. Zelfs de administratie wordt duurder, kijk eens aan.
“Veiligheid!” roept roept de minister. “Kassa!” fluistert de burger.
Mobiliteitsclubs reageren voorspelbaar: de Belgische automobilist wordt al jaren financieel uitgeperst als een citroen. Autorijden levert de schatkist 21,4 miljard euro per jaar op, en dan nóg moeten de boetes duurder? Het begint op stalking te lijken.
Advocaten en mobiliteitsexperts zijn opvallend eensgezind: boetes veranderen geen gedrag, pakkans wel. Zet een trajectcontrole neer en iedereen rijdt braaf. Verhoog een boete zonder handhaving? Dan verandert er vooral veel aan de staatsschuld, niet aan de verkeersveiligheid.
Bovendien treft een boete van 200 euro niet iedereen even hard. Wie het financieel moeilijk heeft, let misschien extra op. Wie een Cayenne GTS rijdt, veegt 200 euro weg zoals kruimels van z’n dashboard. En wie in de politierechtbank voor de tiende keer verschijnt, geeft geen krimp, hoe hoog de boete ook wordt.
Wat werkt dan wél? Niet dit.
Volgens verkeersrechters is er maar één straf die écht binnendringt tot in de ziel:
je rijbewijs kwijt.
Twee weken het stuur moeten missen verstoort dagelijks leven, werk, school, gezin en planning. Dát maakt indruk. Een boete van 300 euro? Dat is gewoon administratieve pech.
Wanneer de nieuwe boetetarieven precies ingaan, weet niemand. Het Koninklijk Besluit moet herschreven worden, de gewesten moeten mee tekenen, iedereen moet zijn zeg doen. Gelukkig is er één zekerheid: als het geld binnenstroomt, zal het snel geregeld zijn.
