AI houdt ons brein en dat van goedgelovige mensen meer en meer gegijzeld.
Deze week ging namelijk een video viraal waarin een vrachtwagenchauffeur, een illegale immigrant, op volle snelheid curry stond te koken in zijn cabine op de Californische I-10.
Terwijl hij met één hand het stuur vasthield, roerde hij met de andere in een pan dampende tikka masala. Even later, zo beweerde de post, zou hij drie mensen hebben doodgereden in een kettingbotsing. De beelden waren zo absurd dat ze haast geloofwaardig werden, want als het maar gek genoeg is, gelooft het internet het meteen.
De realiteit is iets minder pikant, de crash op de I-10 in San Bernardino heeft echt plaatsgevonden, en drie mensen zijn daarbij omgekomen. Maar de zogenoemde “curry-cam” is pure fantasie. De politie van Californië bevestigde dat dit kooksegment nooit door hen is vrijgegeven, en dat het niet eens op dezelfde snelweg is gefilmd.
De belijning, de kleur van het asfalt, zelfs het landschap klopt niet. De beruchte video is een digitale hutsepot van echte beelden, nepbeelden en collectieve domheid met een snufje raciale stereotypering als extra kruiding.
En daar ligt het dieptepunt van onze hedendaagse journalistiek, we zijn op het punt beland dat redacties mensen moeten overtuigen dat iets niét echt is, terwijl miljoenen kijkers zonder nadenken aannemen dat een man werkelijk curry stond te koken aan 145 kilometer per uur.
In plaats van te focussen op de echte tragedie — drie doden, een chauffeur onder invloed, een familie verwoest — maken we er een meme van met een steelpan en een tulband.
De grens tussen nieuws en nonsens is definitief gesmolten, net als de boter in die denkbeeldige pan.
