Zware assisenzaak rond kleuter Dean krijgt nieuwe twist: er is een kind geboren terwijl de moeder terechtstaat in gruwelzaak-De Kock.
Er zijn van die dossiers die je niet loslaten, ook lang nadat de feiten zelf hebben plaatsgevonden. De zaak rond de dood van kleuter Dean (4) is daar een voorbeeld van. Het assisenproces nog moet beginnen, maar er duikt een nieuwe ontwikkeling op die een moeilijk debat opent — niet alleen juridisch, maar ook maatschappelijk.
De ex-partner van Dave De Kock, Romy Wuytack, zelf mee voor assisen gedaagd in dezelfde zaak, is moeder geworden van een zoon. De vrouw beviel enkele maanden geleden, terwijl ze in voorhechtenis zat.
Zaak-De Kock: logeren eindigt in drama, assisen in aantocht
Op 12 januari 2022 verblijft de vierjarige Dean bij Dave De Kock en Romy W. in Sint-Gillis-Waas. Het koppel past vaker op de kleuter.
Vijf dagen later wordt het lichaam van Dean teruggevonden in Nederland, kort na de arrestatie van De Kock.
In het begin van het onderzoek ontkent Romy W. elke betrokkenheid en legt ze wisselende verklaringen af. De Kock houdt het eerst op een valpartij, maar dat scenario wordt door het autopsierapport tegengesproken.
Bekentenis en doorverwijzing naar assisen
In mei 2024 verandert De Kock zijn verklaring. Hij geeft toe dat hij het kind om het leven bracht, maar zegt zich de feiten niet meer te herinneren. “Ik was ontploft”, verklaart hij, waarna hij stelt dat alles “zwart werd”.
Het parket verwijst zowel De Kock als Romy W. door naar het hof van assisen.
Zware aanklachten
De Kock staat terecht voor doodslag en ontvoering van een minderjarige met de dood tot gevolg.
Diezelfde verzwarende tenlastelegging geldt voor Romy W., die als mededader voor het hof moet verschijnen.
Het proces staat gepland voor oktober.
Nieuwe realiteit: een kind geboren in de gevangenis
Tegen die achtergrond krijgt de geboorte van een nieuw kind een bijzondere lading. De moeder zat op het moment van de zwangerschap en bevalling in detentie. De vader, eveneens een (ex-)gedetineerde, zou intussen vrij zijn.
Waar het kind vandaag verblijft, is niet publiek bekend.
Dit soort situaties is niet uniek, maar blijft maatschappelijk gevoelig. Ze confronteren justitie en samenleving met complexe vragen over rechten, bescherming en verantwoordelijkheid.
Individueel recht versus maatschappelijk belang
In principe behoudt elke persoon, ook in detentie, fundamentele rechten. Daaronder valt ook het recht op gezinsvorming.
Tegelijk botst dat principe op een andere realiteit: wanneer iemand betrokken is in een dossier rond zwaar geweld tegen een kind, wordt de vraag naar geschiktheid en verantwoordelijkheid onvermijdelijk.
De spanning zit precies daar: tussen individuele rechten en het bredere belang van bescherming — in dit geval van een pasgeboren kind.
Rol van de overheid en jeugdbescherming
In dergelijke dossiers ligt de verantwoordelijkheid uiteindelijk bij justitie en jeugdzorginstanties. Zij moeten beoordelen waar een kind het best wordt opgevangen en onder welke voorwaarden.
Dat kan leiden tot verschillende scenario’s: opvang binnen de familie, plaatsing in een pleeggezin of — in uitzonderlijke gevallen — begeleiding van de ouder zelf.
De kernvraag blijft telkens dezelfde: wat is in het belang van het kind?
Breder debat blijft sluimeren
De zaak raakt aan een ongemakkelijk maatschappelijk debat dat zelden expliciet wordt gevoerd: in welke mate kan of moet de samenleving ingrijpen in het ouderschap?
Enerzijds is er het fundamentele principe dat ouderschap geen privilege is dat door de overheid wordt toegekend. Anderzijds groeit de roep om sterker in te grijpen wanneer er ernstige signalen zijn dat een kind risico loopt.
Het is een spanningsveld zonder eenvoudige antwoorden, waarin juridische rechten, ethiek en emotie door elkaar lopen.
Dus?
De geboorte van een kind in deze context verandert niets aan de feiten uit het verleden, maar voegt wel een nieuwe laag toe aan een al zwaar dossier.
Het confronteert de samenleving opnieuw met een moeilijke realiteit: rechten zijn universeel, maar verantwoordelijkheid is dat niet altijd.
En precies daar ligt de uitdaging voor beleid en justitie — niet in het stellen van abstracte principes, maar in het maken van concrete keuzes die de veiligheid en toekomst van het kind centraal zetten.
(Foto: PD)
