Laten we de citroen uitknijpen tot er geen druppel meer uitkomt.
264 voorstellen en allemaal dezelfde richting
Het had een professionele oefening moeten worden. De federale regering vroeg het Planbureau om experts en financiële instellingen te bevragen: waar zit het geld? Het resultaat is een document van 264 maatregelen dat zichzelf een keuzemenu noemt maar in werkelijkheid één grote politieke schaamlappenoperatie is.
Wanneer je door die 264 voorstellen bladert, zie je al snel het patroon. Jouw remgeld omhoog. Jouw kindergeld belasten. Jouw indexering aanpassen. Jouw doktersbezoek duurder maken. Jouw ambtenarenloon twee jaar bevriezen.
En dan, ergens achterin, bijna verontschuldigend: misschien de miljonairstaks heroverwegen. Misschien huurinkomsten belasten. Misschien managementvennootschappen ontmoedigen. Misschien. Eventueel. Als het niet te veel pijn doet.
Eerst het kindergeld. Dan praten we verder.
Iemand heeft het voorgesteld. Iemand die hiervoor betaald wordt, die aan een bureau zit in een kantoor dat door de belastingbetaler wordt gefinancierd, heeft opgeschreven dat het kindergeld belast moet worden.
Het kindergeld. Het bedrag dat ouders ontvangen omdat kinderen geld kosten en de samenleving er belang bij heeft dat mensen kinderen kunnen grootbrengen zonder financieel ten onder te gaan. Dat moet belast worden.
Diezelfde experts stellen voor om de belastingkorting voor kinderen ten laste af te schaffen. Samen goed voor 2 miljard euro. De boodschap is glashelder: een gezin stichten is in dit land een persoonlijke luxe geworden, en luxe wordt belast.
Niemand stelt voor om de fiscale constructies aan te pakken waarmee kinderloze vermogende Belgen al decennia lang hun erfenis belastingvrij doorsluizen via holding na holding. Dat staat niet in het rapport.
De groeinorm inperken. Klinkt technisch. Is dat niet.
De gezondheidszorg kost 41,3 miljard euro per jaar. Experts willen de groeinorm beperken — het percentage waarmee dat budget jaarlijks mag stijgen. Dat levert 3,3 tot 4,5 miljard op.
Wat dat in de praktijk betekent: minder middelen voor ziekenhuizen die nu al op de tandvlees lopen. Langere wachttijden. Duurdere behandelingen. Een remgeld bij de huisarts dat omhoog moet want ook dat is een no-brainer, zo heet het letterlijk in het rapport.
No-brainer. Vier euro remgeld verhogen is een no-brainer. Niet een no-brainer: de 81,5 miljard euro die jaarlijks naar de regio's vloeit grondig herbekijken, want daarvoor is een staatshervorming nodig en dat is waarschijnlijk onhaalbaar.
Ziek worden mag dus iets meer kosten. Een staatshervorming is te moeilijk.
576.000 langdurig zieken. Verdacht veel, vinden N-VA en MR.
Meer dan een halve miljoen Belgen zitten langer dan een jaar thuis met een ziekte. Dat kost 15,9 miljard euro. N-VA en MR betwijfelen of al die mensen daar terecht in zitten.
Strenger controleren dus. Responsabiliseren. Bazen en werknemers. Alsof de werkgever die iemand tot in de grond heeft gewerkt en de werknemer die ermee is thuisgekomen even veel schuld dragen aan het systeem.
600 tot 800 miljoen valt daar te rapen. Wat er gebeurt met de mensen die terecht thuis zitten en nu harder worden aangepakt: dat staat niet in het rapport. Dat is dan weer een ander departement.
De salariswagen. Aangeraakt maar niet gepakt.
280.000 salariswagens. Maaltijdcheques, tankkaarten, hospitalisatieverzekeringen, internetvergoedingen — een parallel loonsysteem dat nauwelijks belast wordt en jaarlijks tot 5,5 miljard euro aan belastinginkomsten misloopt.
De experts zien het. Ze schrijven het op. En dan schrijven ze er meteen bij: niet populair, want het is een compensatie voor de hoge lasten op arbeid.
De cirkel is volmaakt. De hoge lasten op arbeid zijn een probleem. Dat probleem lossen we op met belastingvrije extraatjes. Die extraatjes zijn nu een verworven recht. Ze aanraken is onrechtvaardig. De hoge lasten zelf aanpakken kost te veel. En dus blijft alles zoals het is, behalve jouw remgeld.
Defensie. Het rot fruit dat niemand aanraakt.
De NAVO-norm. Twee procent van het bbp naar defensie. België heeft dat jarenlang genegeerd en betaalt nu de rekening in de vorm van internationale druk en een leger dat op reserveonderdelen rijdt. De Arizona-regering heeft beslist dat defensie moet groeien, niet krimpen.
Hoeveel dat kost? Miljarden. Waar dat geld vandaan komt? Uit dezelfde pot waaruit ook jouw zorg, jouw kindergeld en jouw index worden betaald.
Over defensiebeslissingen wordt niet gedebatteerd in dit rapport van 264 maatregelen. Dat is een politieke keuze die al gemaakt is. De rest mag de citroen zijn.
Wat dit land nodig heeft en niet krijgt
De regio's zitten er warmpjes bij terwijl de federale kas kraakt. Een hervorming van de financieringswet is onhaalbaar. Managementvennootschappen schieten als paddenstoelen uit de grond om belastingen te omzeilen — ontmoedigen is het sterkste woord dat het rapport gebruikt. Huurinkomsten belasten zou 676 miljoen opleveren — misschien. De miljonairstaks wordt afgestoft als gebaar.
De fiscale hervorming die jou meer nettoloon zou geven? Uitstellen of schrappen. Kost de regering te veel.
6,7 miljard euro moet gevonden worden. Daarna staat de teller nog altijd op min 30 miljard. En dan pas voldoet België aan de Europese eisen — de eisen van dezelfde instellingen die mee hebben toegekeken hoe dit land zichzelf leeg heeft gereden.
Jij betaalt.
De citroen wordt verder uitgeknepen. Tot er geen druppel meer uitkomt.
(Foto: Didier Lebrun / Photonews)
