Bijna 500 werknemers van opvangagentschap Fedasil slaan alarm. In een open brief hekelen ze het beleid van minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) — en geven ze een duidelijk signaal: dit is niet waarvoor ze kwamen werken.
De open brief is een noodkreet vanuit de werkvloer. Bijna 500 medewerkers van Fedasil, het federale opvangagentschap dat asielzoekers opvangt, ondertekenden een brief gericht aan het beleid van minister Anneleen Van Bossuyt (N-VA). Hun boodschap is helder: ze voelen zich niet langer in lijn met de koers die de minister uitstippelt.
Een breuk met de missie
"We zijn bij Fedasil komen werken om mensen te helpen, niet om hen buiten te zetten", klinkt het in de brief. Die zin vat de essentie samen van wat er speelt: een groeiende spanning tussen de sociale missie van het agentschap en het politiek beleid dat steeds meer nadruk legt op uitwijzing en beperking van de opvang.
Fedasil staat in voor de organisatie en het beheer van de opvang van asielzoekers in België. Het personeel — van maatschappelijk werkers tot begeleiders en administratief medewerkers — werkt dagelijks met mensen in kwetsbare situaties. Dat ze nu collectief hun ongenoegen uiten, is uitzonderlijk.
Politieke context
De open brief valt samen met een turbulente politieke week in Brussel. De BRUZZ 24-uitzending van vrijdag 3 april bracht de brief uitgebreid in het nieuws, samen met twee andere dossiers die de politieke agenda domineren: het akkoord over de Lage-Emissiezone (LEZ) — waarbij de boetes vanaf juni van kracht worden — en de aanslepende discussie over de afschaffing van de Senaat.
Het zijn allemaal signalen van een federale politiek die in volle transitie zit. Maar het Fedasil-dossier steekt er bovenuit, omdat het gaat over mensen die hun geweten laten spreken over hun eigen job.
Wat nu?
Minister Van Bossuyt heeft nog niet officieel gereageerd op de open brief. De vraag is of deze publieke druk vanuit de eigen administratie haar beleid zal beïnvloeden, of dat de koers ongewijzigd blijft. Eén ding is zeker: als bijna 500 mensen die dagelijks in de praktijk staan collectief protesteren, is dat geen geluid dat makkelijk te negeren valt.
