Een documentaire van Kita Bauchet en Melissa Moens onderzoekt de feministische bewegingen in België in de jaren zeventig aan de hand van oude televisiearchieven.
In de documentaire 'Een Stel Hysterische Wijven', ook bekend als 'Bandes d’hystériques', onderzoeken filmmakers Kita Bauchet en Melissa Moens de feministische bewegingen van de jaren zeventig in België. De film wordt op 16 mei vertoond in de filmzaal van Nieuw Werk (NW) in Aalst en maakt gebruik van vergeten televisiearchieven van onder andere de VRT en RTBF om een periode van actie en collectieve strijd te belichten.
Diverse feministische bewegingen
De documentaire richt zich op verschillende bewegingen die in die tijd actief waren, waaronder de speelse en provocatieve acties van de Nederlandse 'Dolle Mina' en de Franstalige beweging 'Marie Mineur'. Deze groepen streefden naar gendergelijkheid en vochten tegen discriminatie op de werkvloer en seksistische normen in de samenleving. Door middel van zeldzaam beeldmateriaal wordt een netwerk van solidariteit en grensoverschrijdend activisme in beeld gebracht.
Herinnering en historische context
Regisseur Kita Bauchet zal de vertoning inleiden met een toelichting over het belang van deze historische reconstructie. Een belangrijk onderdeel van de film is het Internationaal Tribunaal over Misdrijven tegen Vrouwen, dat in Brussel plaatsvond. Tijdens dit tribunaal werden getuigenissen van geweld en ongelijkheid gepresenteerd, die door een gebrek aan verslaggeving dreigden te verdwijnen. Deze gebeurtenis krijgt nu opnieuw aandacht.
Actuele relevantie
De film is niet alleen een historische documentaire. Bauchet en Moens presenteren een montage van stemmen en beelden die vandaag de dag nog steeds relevant zijn. De eisen van destijds zijn in veel opzichten nog actueel. 'Een Stel Hysterische Wijven' nodigt kijkers uit om na te denken over de huidige staat van gelijkheid en de stappen die nog gezet moeten worden.
