Geen recensent die uitlegt wat je van een film moet vinden en zelfs mama en papa hebben geen beslissende stem. Op Filem’On in Brussel en FilemKING in Gent mogen kinderen niet alleen kijken, maar ook jureren en zelf films maken.
Kinderen zijn een dankbaar filmpubliek, zolang Hollywood tenminste ongeveer weet in welk vakje het hen moet stoppen: prinsessen voor de kleintjes, superhelden voor wie wat ouder is en genoeg grapjes tussendoor om te voorkomen dat papa na twintig minuten naar zijn telefoon grijpt.
Alleen kijken kinderen lang niet noodzakelijk naar films zoals volwassenen dat doen. Ze kunnen zich vastbijten in een detail waar wij overheen kijken, een personage onmiddellijk doorzien of compleet ongevoelig blijken voor de scène waarvan de regisseur dacht dat iedereen er een zakdoek voor nodig zou hebben.
Twee filmfestivals laten hen de komende weken daarom zelf aan het woord.
Filem’On, het internationale filmfestival voor jong publiek, viert dit jaar zijn twintigste editie en loopt van 25 oktober tot en met 7 november op verschillende locaties in Brussel. FilemKING vindt van 27 oktober tot en met 6 november plaats in Gent en legt nog sterker de nadruk op cinema voor én door kinderen.
Meer dan de volgende animatiehit
Filem’On programmeert animatie, fictie en documentaires voor verschillende leeftijden, maar organiseert ook workshops en ciné-concerten. Kinderen kunnen er experimenteren met onder meer stop-motion, analoge filmtechnieken en virtual reality.
Interessanter is dat kinderen en tieners er ook daadwerkelijk juryleden worden. Ze bekijken films, bespreken die met elkaar en beslissen mee wie uiteindelijk een prijs krijgt.
En dan wordt het plots leuk. Want volwassenen hebben een indrukwekkende woordenschat ontwikkeld om uit te leggen waarom een film die ze verschrikkelijk vonden toch “een interessante cinematografische ervaring” was. Een kind heeft daar doorgaans minder moeite mee.
Saai is saai.
In Gent maken ze de films zelf
FilemKING gaat nog een stap verder en geeft ook jonge filmmakers een plaats. Kinderen worden er dus niet alleen behandeld als publiek waarop een filmindustrie haar volgende franchise kan loslaten, maar kunnen zelf verhalen bedenken en beelden maken.
Daardoor krijgen de twee festivals elk een andere invalshoek. Filem’On laat kinderen kennismaken met internationale films die buiten het gewone bioscoopaanbod vallen, terwijl FilemKING ook laat zien wat er gebeurt wanneer kinderen zelf achter de camera kruipen.
Misschien is dat uiteindelijk nog het interessantste experiment.
We besteden tegenwoordig behoorlijk veel tijd aan de vraag wat TikTok, YouTube, games en streamingdiensten met de aandacht van kinderen doen. Tijdens deze festivals kunnen we de vraag eens omdraaien: wat doen kinderen zelf met beelden wanneer de volwassenen even niet bepalen wat goed, mooi of belangrijk is?
(Foto: filemon/PD)
