Wie herinnert zich nog de tijd dat MTV daadwerkelijk muziek uitzond? Ze maakten hun naam waar: Music Television. Vandaag is MTV een televisiezender waar muziek bijzaak is. De muziekvideo heeft het scherm echter nooit echt verlaten. Op 24 oktober verhuist hij in Antwerpen opnieuw naar de plek waar hij misschien altijd al thuishoorde: de bioscoop.
Er was een tijd waarin je niet naar een videoclip zocht, maar erop wachtte. MTV stond aan en je liet je verrassen. Een nieuwe clip van Madonna, Nirvana, Massive Attack, Björk of The Prodigy kon op zichzelf een cultureel moment zijn. Geen algoritme dat na acht seconden alweer vroeg of je misschien liever naar een dansende labrador wilde kijken.
Die tijd is voorbij. MTV bestaat nog altijd als merk, maar de zender die ooit de muziekwereld veranderde, is grotendeels verworden tot realitytelevisie. Music Television werd televisie zonder muziek.
De muziekvideo zelf weigerde gelukkig mee te sterven. Hij verhuisde gewoon naar YouTube en later naar het kleine scherm waarop we TikTok, Instagram en zowat de rest van ons leven consumeren.
Op 24 oktober draait Antwerpen de rollen om. De Cinema, De Studio en M HKA organiseren Music Video Sessions: Vol. 1, een avond waarop videoclips opnieuw op groot scherm en met volwaardig bioscoopgeluid worden bekeken.
De eerste editie wordt gecureerd door de Franse kunstenaar, grafisch ontwerper, regisseur en dj So Me, de man achter een groot deel van de visuele identiteit van Ed Banger Records.
Van MTV naar YouTube en weer terug
Dat een muziekvideo vandaag op een bioscoopscherm terechtkomt, is minder nostalgisch dan het op het eerste gezicht lijkt.
De muziekvideo heeft zich de afgelopen twintig jaar ontwikkeld tot een van de belangrijkste laboratoria voor beeldcultuur. Regisseurs die later grote speelfilms maakten, experimenteerden eerst met clips. David Fincher, Sofia Coppola, Jonathan Glazer en Melina Matsoukas bouwden allemaal mee aan een beeldtaal waarin muziek en film niet langer netjes van elkaar gescheiden waren. De organisatoren van Music Video Sessions bouwen precies voort op die geschiedenis.
Een videoclip hoeft bovendien geen trailer voor een song te zijn. Hij kan een minifilm worden, een modebeeld, een grafische collage, een kort kunstwerk of een complete fantasiewereld waarin drie minuten muziek voldoende zijn om een eigen universum te bouwen. Dat idee past perfect bij So Me.
So Me maakte van Ed Banger een beeldmerk
Wie alleen naar Ed Banger Records als platenlabel kijkt, mist een belangrijk deel van het verhaal. Het Parijse label – opgericht in 2003 door Pedro Winter – groeide uit tot een combinatie van muziek, grafische vormgeving, mode, internetcultuur, clubs en beeld. So Me speelde daar als artdirector een cruciale rol in.
Hij werkte mee aan de herkenbare visuele wereld rond onder meer Justice, SebastiAn, Breakbot, Uffie en Mr. Oizo en regisseerde daarnaast clips voor artiesten als MGMT, Kanye West, Kid Cudi, Duck Sauce en Major Lazer. Zijn stijl werd een soort visuele samenvatting van de jaren 2000: graffiti, cartoons, streetwear, skatecultuur, internetesthetiek, oververzadigde kleuren en een flinke dosis gecontroleerde chaos.
Wie de clip van Justice – ‘D.A.N.C.E.’ kent, begrijpt meteen waarom So Me een geschikte curator is voor een avond die muziekvideo's opnieuw als cinema wil bekijken.
Het is ook geen toevallige combinatie met het nachtleven. Na de filmvertoning gaat het feest verder in De Studio met Ed Bangers / Party Harders, met So Me en Mon Colonel achter de draaitafels. De avond trekt van electro en French touch naar bloghouse, hiphop, rave en clubcultuur.
Party Harders: van graffiti naar Belgische clubgeschiedenis
Voor Belgische bezoekers zit er nog een tweede laag in het programma. Party Harders ontstond vanuit de graffiti- en kunstscene van Luik en groeide in de jaren 2000 uit tot een collectief dat muziek, beeld, feest en DIY-cultuur met elkaar verbond.
Dat is belangrijk, want de muziekvideo uit die periode stond nooit helemaal los van de straat. Graffiti, mode, sneakers, skateboardcultuur, fotografie, albumhoezen en clubavonden liepen voortdurend door elkaar. De videoclip was vaak de plek waar al die werelden samenkwamen.
De organisatoren omschrijven Party Harders als luid, rommelig, visueel overdreven en volledig DIY. Dat klinkt misschien niet als een klassieke museumomschrijving, maar het is precies de reden waarom het programma bij De Cinema × De Studio × M HKA werkt. De muziekvideo wordt hier niet in een vitrinekast gelegd; hij wordt opnieuw verbonden met de cultuur waaruit hij is ontstaan.
Van schermpje naar scherm
Er zit bovendien iets opvallends in de manier waarop we vandaag naar bewegend beeld kijken.
De telefoon heeft de videoclip bevrijd van de televisiezender, maar tegelijk ook kleiner gemaakt. Beeld wordt verticaal, geluid staat vaak zacht, de volgende video staat al klaar en na enkele seconden kan de kijker verder swipen.
In de bioscoop gebeurt het tegenovergestelde. Het scherm wordt gigantisch, het geluid wordt fysiek en je aandacht krijgt veel minder kans om weg te swipen. Een clip die thuis misschien twee minuten tussen andere content staat, wordt plots een filmervaring.
Dat is precies het uitgangspunt van VIDEO/TAKE, de programmalijn van M HKA en De Cinema waarin bewegend beeld opnieuw naar de bioscoop wordt gehaald: videokunst, clips, digitale experimenten en andere schermvormen worden behandeld als volwaardige beeldcultuur.
Daarmee krijgt de avond ook een veel bredere betekenis dan een nostalgische MTV-party.
De muziekvideo komt niet terug omdat we de jaren 2000 zo hard missen. Hij komt terug omdat we opnieuw ontdekken hoe goed beeld en muziek samen kunnen werken.
MTV mag dus gerust wegblijven
Misschien is dat uiteindelijk de mooiste ironie van het hele verhaal. De muziekvideo heeft MTV helemaal niet nodig om te overleven. Hij zit op YouTube, Instagram, TikTok, streamingdiensten, sociale media en in de portfolio's van jonge filmmakers en beeldmakers. Grote artiesten investeren nog altijd miljoenen in clips, terwijl kleinere artiesten met een camera, een paar vrienden en een goed idee complete werelden bouwen.
En nu staat hij opnieuw in de bioscoop. Niet als opvulling tussen twee programma's, niet als reclame voor een plaat en niet als filmpje dat je na acht seconden wegveegt, maar als film.
Op 24 oktober kun je in Antwerpen zien hoe dat eruitziet wanneer het scherm weer groot genoeg is.
Praktisch
Music Video Sessions: Vol. 1 vindt plaats op zaterdag 24 oktober 2026 vanaf 20 uur in De Cinema/De Studio in Antwerpen. De vertoning duurt ongeveer twee uur. Daarna volgt Ed Bangers / Party Harders met So Me en Mon Colonel. Een combiticket kost €19 plus servicekosten; voor -26-jarigen en 60-plussers geldt een korting.
MTV mag dus gerust wegblijven
Misschien is dat uiteindelijk de mooiste ironie van het hele verhaal. De muziekvideo heeft MTV helemaal niet nodig om te overleven. Hij zit op YouTube, Instagram, TikTok, streamingdiensten, sociale media en in de portfolio's van jonge filmmakers en beeldmakers. Grote artiesten investeren nog altijd miljoenen in clips, terwijl kleinere artiesten met een camera, een paar vrienden en een goed idee complete werelden bouwen.
En nu staat hij opnieuw in de bioscoop. Niet als opvulling tussen twee programma's, niet als reclame voor een plaat en niet als filmpje dat je na acht seconden wegveegt, maar als film.
Op 24 oktober kun je in Antwerpen zien hoe dat eruitziet wanneer het scherm weer groot genoeg is.
Praktisch
Music Video Sessions: Vol. 1 vindt plaats op zaterdag 24 oktober 2026 vanaf 20 uur in De Cinema/De Studio in Antwerpen. De vertoning duurt ongeveer twee uur. Daarna volgt Ed Bangers / Party Harders met So Me en Mon Colonel. Een combiticket kost €19 plus servicekosten; voor -26-jarigen en 60-plussers geldt een korting.
https://destudio.com/nl/project/music-video-sessions-vol-1-w-so-me?
https://decinema.be/en/thema/video-take/?utm_source=chatgpt.com#aanbod
https://www.edbangerrecords.com/
https://www.larkcreative.tv/directors/profile/so-me
(Foto: PD)
