Voor veel mensen is een auto gewoon een ding dat je van punt A naar punt B brengt. Vier wielen, een stuur en hopelijk voldoende brandstof of elektriciteit. Maar voor verrassend veel Belgen ligt dat toch net iets anders.
Uit een onderzoek van iVOX in opdracht van 2dehands.be blijkt namelijk dat maar liefst 70 procent van de Belgen trots is op zijn wagen. En voor een opvallend grote groep gaat die band nog een stuk verder. Eén op de zes bestuurders gaf zijn auto zelfs een troetelnaam.
Jawel. Je bent dus niet gek als je auto een naam heeft. Bij jongeren onder de 34 jaar loopt dat cijfer zelfs op tot één op de vier. Er rijden in België dus vermoedelijk duizenden auto's rond die luisteren naar namen als Black Beauty, Rosinante, Bessie, Rocket of – zoals die van ondergetekende – Blitz.
Nog opmerkelijker is dat bijna één op de drie Belgen weleens tegen zijn auto praat. Dat kan gaan van een liefdevol: "Komaan jongen, nog één keer starten" tot een iets minder vriendelijke toespraak wanneer de boordcomputer weer een foutmelding toont of je net op de snelweg merkt dat je nog maar twintig kilometer rijbereik over hebt.
Ook lichamelijk contact blijkt belangrijk in de relatie tussen mens en machine. Ongeveer evenveel automobilisten geven hun wagen af en toe een aaitje of een klopje op het dashboard.
Klinkt vreemd? Misschien. Maar tegelijk heeft bijna iedereen zich daar waarschijnlijk ooit schuldig aan gemaakt. Een zacht tikje op het dashboard na een probleemloze rit naar het zuiden van Frankrijk. Een bemoedigende klop wanneer de auto de caravan moeiteloos de berg op trekt. Of gewoon een tevreden veeg over de motorkap nadat hij blinkend uit de wasstraat komt.
Heeft jouw auto een geslacht? Blijkbaar wel. Zo ziet 28 procent van de Belgen zijn wagen als vrouwelijk, terwijl 21 procent de auto eerder als mannelijk beschouwt.
Dat klinkt misschien wat gek, maar ook dat fenomeen is niet nieuw. Mensen geven al decennialang menselijke eigenschappen aan voorwerpen waar ze een emotionele band mee hebben. Schepen, vliegtuigen en zelfs computers krijgen vaak een naam, een karakter en soms zelfs een geslacht.
En eigenlijk: sommige auto’s lijken écht een persoonlijkheid te hebben. De ene is betrouwbaar en doet altijd braaf wat je vraagt. De andere heeft af en toe kuren, kiest de koudste ochtend van het jaar uit om een waarschuwingslampje te laten branden en lijkt soms een eigen wil te hebben.
Vooral jongeren en Franstaligen blijken een sterke emotionele band met hun auto te hebben. Zij zeggen vaker dat hun wagen meer is dan louter een vervoermiddel en zien hem ook sneller als een deel van hun identiteit.
Dat is eigenlijk niet zo vreemd. Voor veel mensen staat een auto immers voor vrijheid. Het is de eerste grote aankoop die je volledig zelf doet. De wagen waarmee je naar je eerste job rijdt. De auto waarin je op vakantie vertrekt. De plaats waar je urenlange gesprekken voert of luidkeels meezingt met muziek terwijl niemand kijkt.
Een auto verzamelt herinneringen. En net daarom wordt hij voor veel mensen meer dan een verzameling metaal en plastic.
De emotionele band gaat zelfs zo ver dat heel wat Belgen zich schuldig voelen tegenover hun wagen. Bijna de helft van de automobilisten zegt zich slecht te voelen wanneer de auto vuil is. Vier op de tien krijgen zelfs een schuldgevoel wanneer ze te lang wachten om te tanken. Dat klinkt absurd, maar tegelijk ook opvallend herkenbaar.
Bijna iedereen heeft wel eens gedacht: "Verdorie, ik zou hem nog eens moeten wassen." Of: "Ik heb die arme auto alweer bijna leeg gereden." Vooral jongeren blijken echte poetsfanaten te zijn. Maar liefst 28 procent wast zijn wagen wekelijks.
Het meest emotionele moment komt echter wanneer een auto verkocht moet worden. Meer dan de helft van de Belgen zegt verdrietig te worden bij de gedachte zijn wagen van de hand te moeten doen. Bij vrouwen en Franstaligen loopt dat zelfs op tot ongeveer zes op de tien. Dat is misschien nog het minst verrassende cijfer van allemaal.
Sommige auto's zijn nu eenmaal meer dan een vervoermiddel. Ze maken deel uit van bepaalde periodes in je leven. Ze zijn aanwezig bij vakanties, eerste dates, verhuisdagen, nachtelijke ritten en grote momenten.
Misschien verklaart dat ook waarom sommige mensen nog één keer achterom kijken wanneer de koper wegrijdt. En, waarom ook niet, een traantje laten.
